ułatwia import, którym zainteresowane są jako konsumenci kraje północnej Europy – podaż rośnie, ceny spadają. Cierpi na tym głównie Hiszpania.

Komentator krytykuje postawę UE, która odrzuciła 14 grudnia ubiegłego roku przedłużenie umowy o rybołówstwie z Marokiem, ponieważ nie uwzględniała ona interesów mieszkańców Sahary Zachodniej. Decyzja ta wywołała oburzenie w Madrycie:

Do kłopotów z prawami człowieka czy problemami Sahary doszły względy polityczne i potrzeba wspierania marokańskich przyjaciół jako wrót i tarczy Europy […] Zwyciężyły interesy gospodarcze krajów położonych na północ od Pirenejów.

Komisja Europejska chciała odnowić umowę na rok, próbując tymczasem znaleźć kompromis. Ale „Sahara Zachodnia i ekologia sprawiły, że pomysł upadł”, zauważa dziennik. „Strasburg nie wierzy w poszanowanie praw Saharyjczyków”.

Parlament oparł się przy głosowaniu na raporcie eurodeputowanego Carla Haglunda, który podniósł kwestię legalności porozumienia obejmującego połowy u wybrzeży Sahary Zachodniej, terytorium przyłączonego przez Maroko, czego UE nie uznaje, oraz sprawę korzyści, jakie czerpie z nich saharyjska ludność. Wywodzący się z liberałów fiński eurodeputowany krytykuje również w swoim raporcie „nadmierną eksploatację zasobów rybnych” i „nie najlepszą relację kosztów do zysków”.

El País zaznacza, że decyzja „została podjęta wbrew opinii Komisji Europejskiej i państw członkowskich” i wywołała sprzeciw rządu hiszpańskiego. Maroko natychmiast nakazało europejskim statkom opuszczenie jego wód terytorialnych, także tych położonych u wybrzeży Sahary Zachodniej.

Jak dotąd, w krajach takich jak Egipt i Tunezja, przypomina El País „strategia UE opierała się na zasadzie „bezpieczeństwa w zamian za miliony euro”. Dziś, są już parametry, które pozwolą nam ocenić stopień demokratycznych zmian w kraju – wolne wybory, wolność wypowiedzi i prasy, walka z korupcją, siły bezpieczeństwa i wojsko kontrolowane w sposób demokratyczny. Dziennik podkreśla, że plan, który został ujawniony przez szefa dyplomacji europejskiej, zawiera również środki mające na celu kontrolę przepływu ludności. Ale „Ashton zaprzeczyła, że chodzi tu o pieniądze w zamian za przystopowanie imigracji”.

To rozwiązanie, jak dodaje madrycki dziennik, „zapobiegło ludzkiej tragedii”, ale wykazało również „słabość zasad wzajemnych stosunków między Hiszpanią a Marokiem”. Gazeta oskarża ten drugi kraj o to, że w niemający usprawiedliwienia sposób dręczył Haidar, która wyjechała, aby odebrać w Stanach Zjednoczonych nagrodę przyznaną jej za obronę praw człowieka. Tym samym władze pokazały, że „represje wobec Saharyjczyków są wciąż na porządku dziennym”.

„Czy jest rzeczą logiczną przyznawanie Maroku uprzywilejowanego statusu w relacjach z Unią, skoro jego system polityczny wyklucza konwergencję w kwestiach tak podstawowych jak wolność prasy czy prawa człowieka?” – zastanawia się analityk Bernabé López. Rabat nie wyda nowego paszportu Haidar, dopóki „nie poprosi ona króla o wybaczenie”.