Przez dwa lata szerzącego się  kryzysu  liderzy europejscy uchylali się przed dokonaniem tego wyboru. Mówili, że chcą utrzymać euro w nienaruszonej formie – z wyjątkiem, może, Grecji. Ale wierzyciele z północy Europy, pod przewodnictwem Niemiec, nie zapłacą tak dużo, aby przetrwanie euro stało się pewne, a tymczasem południowi europejscy dłużnicy coraz częściej buntują się, gdy cudzoziemcy chcą im dyktować, jak mają żyć.

Ale jeśli liderzy UE woleliby wybrać rozpad euro, to:

Banki i przedsiębiorstwa na całym kontynencie padną, gdyż ich krajowe i zagraniczne aktywa i zobowiązania nie będą już dłużej do siebie pasować. A potem nastąpi kaskada bankructw i procesów sądowych. Rządy, które mają deficyt, zostaną zmuszone albo do brutalnego obcięcia wydatków, albo do drukowania pieniędzy.

To jest jeden z powodów, dla których to znakomite pismo „niechętnie” reasumuje, że „państwa należące do strefy euro muszą dzielić wspólny ciężar”.

Ratowanie euro jest konieczne i jest do zrobienia. Pozostaje tylko jedna kwestia, czy Niemcy, Austriacy i Holendrzy czują się wystarczająco solidarni z Włochami, Hiszpanami Portugalczykami czy Irlandczykami, aby za nich zapłacić? Wydaje nam się, że byłoby to w ich własnym interesie. Nadszedł czas, aby liderzy europejscy, a zwłaszcza pani Merkel,  to udowodnili.

W momencie, gdy „depcze się emerytury i prawo pracy, a demonstracje i zamieszki przenoszą się z jednego kraju do drugiego”, jedyny wkład na rzecz odbudowania Unii od dołu zaproponowany w tym manifeście miałby polegać na tym, że każdy powinien „dostać prawo do roku wolnego, aby mógł wykonywać pracę wolontariusza w innym kraju Unii”, ironizuje dziennik. I pyta:

Czy zatem jedyna odpowiedź ze strony tych przyjaciół Europy w momencie, gdy Unia trzęsie się jak Titanic, jest taka, że powinniśmy spędzać trochę więcej czasu razem, abyśmy poczuli się Europejczykami?

Po czym gazeta konkluduje w tym samym tonie: „To chyba nie przypadek, że ta inicjatywa wspierana jest przez grupę Allianz [niemieckiego ubezpieczyciela] – jednego z największych wierzycieli Grecji”.