Chociaż debata nie jest wiążąca i Komisji przysługuje ostatnie słowo, może spełnić  rolę „głośnego dzwonka alarmowego”, uważa El País. Każdy Europejczyk marnuje rocznie 

179 jadalnych i zdrowych kilogramów jedzenia [...], z czego bardzo dużo – 42% – wyrzucają sami konsumenci (z tych odpadów domowych 60% nadawałoby się do spożycia). Producenci są na drugimi miejscy w tym mało szczytnym działaniu – 39%; branża cateringowa – 14%; dalej na liście rozrzutnych figurują dystrybutorzy – 5%.

Ponieważ wiadomo, że 16 milionów mieszkańców Starego Kontynentu jest wspomaganych przez organizacje charytatywne, raport sugeruje

przekazywanie niespożytego jedzenia uboższym, zamiast wyrzucania go na śmietnik.

Dokument ten sporządzony przez włoskiego deputowanego z partii socjalistycznej MEP Salvatora Caronny wzywa Komisję do promowania środków zmniejszania ilości odpadów, takich jak podwójne datowanie [ostateczna data sprzedaży i ostateczna data konsumpcji] oraz obniżanie cen uszkodzonych produktów żywnościowych, lub bliskich końca terminu spożycia.

Janusz Palikot niespecjalnie się tym przejmuje. W wywiadzie dla Wprost zapewnia, że jego celem nie jest stworzenie „kolejnej partii”, lecz „dokonanie zmian”. „W polskim społeczeństwie nastąpi niesamowita transofrmacja, nawet jak my nie będziemy w żadnym rządzie, niczego nie zrealizujemy, bo nas przegłosują, to będzie oswajanie inności na gigantyczną skalę!”, mówi Palikot. Jego ruch, który osiągnął zaskakująco dobry wynik w niedawnych wyborach parlamentarnych, opowiada się między innymi za oddzieleniem Kościoła od państwa, finansowaniem zabiegów in vitro z budżetu, legalizacją marihuany i liberalizacją ustawy aborcyjnej. „Palikot nie tylko złapał nastrój polskiego społeczeństwa, czyli silny antyklerykalizm, lecz także wiatr wiejący od Zachodu i niosący zmiany”, uważa filozof i historyk idei Marcin Król.

Jest to pierwszy tego rodzaju wzrost od prawie dziesięciolecia. W 2010 r. 189 000 innych osób, o 14% więcej niż w 2009 r., zostało umieszczonych w tymczasowych miejscach zamieszkania – takich jak małe hotele i pensjonaty. Organizacja charytatywna zidentyfikowała też wzrastający trend „ukrytej bezdomności”, kiedy to rodziny są zmuszane do stłaczania się w jednym pokoju, choć powinny mieć całe mieszkanie. 630 000 gospodarstw domowych określonych zostało jako „przepełnionych”. Raport stwierdza, że „jakiekolwiek istotne obniżenie bezpieczeństwa socjalnego w Wielkiej Brytanii w rezultacie reform koalicji może, rzecz jasna, zaowocować coraz bardziej prawdopodobnym scenariuszem, w którym przedstawiciele klasy średniej nie będą mieli gdzie mieszkać”.

Tymczasem Le Monde ujawnia, że zgodnie z badaniem przeprowadzonym przez Francuski Instytut Statystyczny, liczba mieszkańców Francji żyjących poniżej poziomu ubóstwa (954 euro na miesiąc) wzrosła z 7,8 milionów (13% ludności) w 2008 r. do 8,2 milionów w 2009 r. (13,5%). Ten trend pogarsza się już od dwóch lat, powiedział paryskiemu dziennikowy wysokiej rangi pracownik organizacji charytatywnej Secours Populaire.

Dziennikarka Sabina Fati sądzi zaś, że „dyktatorzy przyciągają ludzi, nawet gdy już nie żyją, a demokratyczne rządy starają się nie wchodzić w tę pośmiertną spiralę fascynacji”, i przypomina o wzroście popularności dyktatur w innych krajach, m.in. w Niemczech czy Serbii, co jest spowodowane „działalnością skrajnej lewicy – gloryfikacją muru berlińskiego – lub przedsiębiorców prywatnych – „niebieski pociąg” Tito. Ciekawa sprawa – „żaden minister w Madrycie nie wpadłby na pomysł utworzenia turystycznego szlaku śladami Franco”, podsumowuje Sabina Fati.