„Nowy plan Marshalla, nową szansą”, z entuzjazmem obwieszcza Adevărul, po tym jak Komisja Europejska zgodziła się zredukować wkład sześciu europejskich państw przeżywających kryzys (Grecji, Irlandii, Portugalii, Rumunii, Węgier, Łotwy) we wspólne unijne projekty. Od 2012 r., ich udział z obecnych 15%, zostanie zredukowany do 5% budżetu każdego z tych krajów. Według europejskiego komisarza ds. rolnictwa, Rumuna Daciana Cioloşa, „zadłużenie państwowe jest zagrożeniem dla współfinansowanych projektów, stąd trudno rządom znaleźć zasoby konieczne do zapewnienia wkładu własnego […]. Nowe rozwiązanie proponowane przez Komisję przyczyni się w sposób inteligentny do zredukowania deficytu i utworzenia miejsc pracy, przy czym uniknie się drastycznych cięć budżetowych”. Adevărul oblicza więc, że Bukareszt powinien zaoszczędzić „ponad 700 milionów euro”.
Rozbuchany sektor publiczny, wszechmocne związki zawodowe, polityka klientelistyczna… Greccy przedsiębiorcy, którzy sami nie są całkiem bez winy, mają do władz rozliczne pretensje, lista tych pretensji nie ma końca. Ale w wyniku delokalizacji firm, zaniedbania badań naukowych i ucieczki przed podatkami to oni mogą ucierpieć jako pierwsi w razie wyjścia Grecji ze strefy euro. 
Choć Estończycy uważają się za naród podłączony do sieci, to statystyki pokazują, że tylko jedna trzecia ludności ma konto w słynnym serwisie społecznościowym. Bo życie prywatne nie powinno być na pokaz, uważają ci pozostali. 
Przywódca Koalicji Radykalnej Lewicy to nowa nadzieja greckiej polityki. Manewrując zręcznie między pragmatyzmem a retoryką walki klas, sieje on niepokój w Berlinie – i to nie tylko wśród zwolenników merkelowskiej polityki zaciskania pasa.