„Chińskie konsorcjum Covec, które za pół ceny buduje 50 km autostrady A2 między Łodzią a Warszawą, nie może znaleźć w Polsce podwykonawców”, donosi na pierwszej stronie Dziennik Gazeta Prawna. Aby zakończyć przed Euro 2012 prace warte łącznie 1,3 mld zł, azjatycki koncern musi przełamać niechęć przedsiębiorstw budowlanych, które oskarżają go o zaniżanie cen. Za jeden kilometr autostrady Covec zaproponował 26,5 mln zł, podczas gdy należące do Hiszpanów firmy Budimex i Mostostal Warszawa zażądały odpowiednio 61 mln i 49 mln zł a austriacki Starbag 36 mln zł. Być może nie chodzi tu wcale o wartość kontraktów czy też wspomniane oskarżenia o dumping ‒ „zachodnie koncerny obawiają się, że sukces na polskim rynku otworzyłby Covec drogę do Europy”, pisze warszawska gazeta. I dodaje: „W obawie przed podejrzanie tanią konkurencją nie chcą pomagać Chińczykom w wykonaniu projektu na czas”.
Choć Estończycy uważają się za naród podłączony do sieci, to statystyki pokazują, że tylko jedna trzecia ludności ma konto w słynnym serwisie społecznościowym. Bo życie prywatne nie powinno być na pokaz, uważają ci pozostali. 
Przywódca Koalicji Radykalnej Lewicy to nowa nadzieja greckiej polityki. Manewrując zręcznie między pragmatyzmem a retoryką walki klas, sieje on niepokój w Berlinie – i to nie tylko wśród zwolenników merkelowskiej polityki zaciskania pasa. 
Gospodarcze niedole Europy zmuszają nas do próby zrozumienia tajemnego, olimpijskiego świata globalnych finansów. Czy jednak teraz, kiedy zwracamy większą uwagę na rentowności obligacji i mechanizmy stabilności, nie staje się jasne, że eksperci, tam na swoich wyniosłych szczytach, też nie wiedzą, co się dzieje?