„Bunt przeciw hiszpańskim oddziałom”, to tytuł z pierwszej strony Público. Madrycki dziennik, podobnie jak pozostałe gazety, poświęca wiele uwagi zabójstwu dwóch hiszpańskich policjantów oraz ich tłumacza w prowincji Badghis na północnym zachodzie Afganistanu. Po strzelaninie, w której wszyscy trzej zginęli, setki Afgańczyków zebrały się przed bramą hiszpańskiej bazy w Qala-e-Naw, ciskając w nią kamieniami i wznosząc gniewne okrzyki. Zarówno morderstwo policjantów jak i „szturm” na bazę „są ze sobą powiązane” i stanowią część strategii talibów mającej na celu wywołać „ludowe powstanie przeciwko hiszpańskim oddziałom”, ocenia dziennik. Do ataków doszło w chwili, gdy w Madrycie trwa ożywiona debata nt. wycofania hiszpańskich sił z Afganistanu. Hiszpańska minister obrony zapowiada, że rząd będzie trzymać się harmonogramu ISAF (Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa), zgodnie z którym żołnierze mają powrócić do domu w przyszłym roku.
Rozbuchany sektor publiczny, wszechmocne związki zawodowe, polityka klientelistyczna… Greccy przedsiębiorcy, którzy sami nie są całkiem bez winy, mają do władz rozliczne pretensje, lista tych pretensji nie ma końca. Ale w wyniku delokalizacji firm, zaniedbania badań naukowych i ucieczki przed podatkami to oni mogą ucierpieć jako pierwsi w razie wyjścia Grecji ze strefy euro. 
Choć Estończycy uważają się za naród podłączony do sieci, to statystyki pokazują, że tylko jedna trzecia ludności ma konto w słynnym serwisie społecznościowym. Bo życie prywatne nie powinno być na pokaz, uważają ci pozostali. 
Przywódca Koalicji Radykalnej Lewicy to nowa nadzieja greckiej polityki. Manewrując zręcznie między pragmatyzmem a retoryką walki klas, sieje on niepokój w Berlinie – i to nie tylko wśród zwolenników merkelowskiej polityki zaciskania pasa.