Evenimentul Zilei, 10 sierpnia 2010
„Jak w dziesięć lat podbiliśmy Hiszpanię”, głosi tytuł Evenimentul Zilei. Pierwsza strona tej gazety poświęcona jest Rumunom, którzy obecnie „stali się najliczniejszą grupą imigrantów” w tym iberyjskim kraju. Historii ich imigracji w Hiszpanii dali początek „truskawkowcy”, pierwsi, którzy po w 1989 r. przyjeżdżali, żeby zbierać owoce (w 1990 r. było ich 11 tysięcy), w 2010 r. Rumunów tam osiadłych było 800 tysięcy. Dziennik zauważa jednak, że w następstwie kryzysu wielu z nich chciało wrócić do domu, ale ostatecznie zrezygnowali z tych zamiarów z uwagi na „biurokrację”, która jest plagą ich kraju. Wolą już „nadmierną pobłażliwość” hiszpańskiego prawodawstwa, gdy chodzi pracę na czarno.
Rozbuchany sektor publiczny, wszechmocne związki zawodowe, polityka klientelistyczna… Greccy przedsiębiorcy, którzy sami nie są całkiem bez winy, mają do władz rozliczne pretensje, lista tych pretensji nie ma końca. Ale w wyniku delokalizacji firm, zaniedbania badań naukowych i ucieczki przed podatkami to oni mogą ucierpieć jako pierwsi w razie wyjścia Grecji ze strefy euro. 
Choć Estończycy uważają się za naród podłączony do sieci, to statystyki pokazują, że tylko jedna trzecia ludności ma konto w słynnym serwisie społecznościowym. Bo życie prywatne nie powinno być na pokaz, uważają ci pozostali. 
Przywódca Koalicji Radykalnej Lewicy to nowa nadzieja greckiej polityki. Manewrując zręcznie między pragmatyzmem a retoryką walki klas, sieje on niepokój w Berlinie – i to nie tylko wśród zwolenników merkelowskiej polityki zaciskania pasa.