„Perspektywy na przyszłość w regionie Morza Śródziemnego są bardzo ponure”, stwierdza La Vanguardia; na taki osąd pozwalają wnioski zawarte w raporcie Komisji Europejskiej opracowanym przez Europejski Instytut Śródziemnomorski (IEMed) z Barcelony. W tej samej Barcelonie ma siedzibę Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego, zrzeszająca 43 państwa (członków UE i kraje śródziemnomorskie), która, dwa lata po utworzeniu, wciąż zmaga się z wieloma przeszkodami.

„Do zrobienia jest jeszcze wszystko”, zaznacza dziennik, przedstawiając listę problemów, które nadal pozostają w zawieszeniu – chodzi o konflikt arabsko-izraelski, niedobór wody czy nierównowagę demograficzną pomiędzy obszarami położonymi na obu brzegach morza. W raporcie IEMed mówi się o „efekcie domina”, bo logika każe przewidywać „nasilenie konfliktów etnicznych i religijnych w czołowych krajach UE”.

Dyrektor instytutu Senén Florensa podkreśla, że „państwa arabskie nie uczyniły nic”, aby kontynuować proces integracji regionalnej, a ponadto „żadne państwo” z południowego wybrzeża „nie aspiruje do tego, aby w krótkim czasie się zdemokratyzować”. Proponowane rozwiązania wyglądają następująco: należy walczyć o wspieranie demokracji i pluralizmu, ułatwiać dostęp do wody, ale również do edukacji, i wspomagać rozwiązywanie konfliktów. Jednakże „nie jest jasne, czy unijni partnerzy mają wolę polityczną i odpowiednie do tego środki”, stwierdza La Vanguardia.