W pięć lat po wejściu w życie Statutu Katalonii, ustanawiającego zwiększoną autonomię regionu, Trybunał Konstytucyjny wydał decyzję w sprawie skarg dotyczących tego aktu prawnego złożonych w 2006 r. przez prawicową opozycję. „Trybunał zatwierdził 95 proc. oryginalnego tekstu, ale orzeczenie to nie zadowala Generalitat”, czyli katalońskiego rządu regionalnego. A to dlatego, że uznało za niezgodne z ustawą zasadniczą czternaście spośród ogółem 223 artykułów, a po swojemu „zinterpretowało” 27 innych, zauważa El País. Madrycki dziennik określa wyrok mianem „historycznego” z uwagi na jego skutki polityczne, ale zarazem uznaje go za „najbardziej kontrowersyjny i skomplikowany” spośród tych, które Trybunał musiał podjąć do tej pory. Definiuje on pojęcie narodu katalońskiego i przypomina o „nierozerwalnej jedności Hiszpanii” i dostarczy „obfitej retorycznej amunicji” w kampanii przed wyborami lokalnymi zaplanowanymi na jesień. El Mundo ze swojej strony nazywa to orzeczenie „wielkim prawniczym łataniem dziur, które osłabia Hiszpanię” i zapowiada „w najlepszym razie okres wzmożonego napięcia w stosunkach pomiędzy Katalonią a rządem centralnym”. Katalońskiemu stanowisku daje wyraz La Vanguardia, która ocenia, że Trybunał „był bezlitosny wobec katalońskich aspiracji w zakresie języka [nie uznał w szczególności jego „preferencyjnego” charakteru], wymiaru sprawiedliwości i podatków”. Jednak gazeta zauważa także, iż wyrok „pozwolił uratować katalońską reformę i zachować jej istotę”, a przy tym „ocalił godność Katalonii”. Natomiast zdaniem El Periódico de Catalunya Trybunał zatwierdził „Statut o obniżonej wartości”, choć został on wcześniej przyjęty przez parlamenty Hiszpanii i Katalonii oraz w referendum regionalnym w 2006 r.