„Od początku roku i wejścia w życie traktatu lizbońskiego europosłowie mobilizują się w obronie ‘metody wspólnotowej’ przed ewentualną szarżą państw członkowskich i międzyrządowym dryfowaniem”, pisze Le Monde. Cztery główne ugrupowania polityczne – konserwatyści, socjaliści, liberalni demokraci i Zieloni – są gotowe walczyć o przeforsowanie swojego stanowiska w wielu dziedzinach, zauważa paryski dziennik.

Porozumienie określające w głównych zarysach przyszłą europejską służbę dyplomatyczną, które Catherine Ashton udało się osiągnąć 21 czerwca, jest kolejnym etapem boju, jaki podjął europarlament przeciwko „dyktatowi państw w Brukseli”. Kompromis ten wypracowany przez Komisję, Radę i Parlament umożliwi działanie służby o strukturze liczącej koło 7 000 urzędników, w tym 60% pracowników dyplomacji europejskiej i 40% dyplomacji narodowej.

Europosłowie domagali się, jak przypomina Le Monde, „bez skutku włączenia służby do Komisji Europejskiej w celu ułatwienia kontroli jej działania i budżetu”. Komisja zaś powinna się opierać na nich w przeprowadzaniu projektów wspólnotowych. „Zamieszanie, jakie towarzyszyło ratowaniu Grecji ‘pokazało granice’ dochodzenia do porozumienia między państwami”, podkreśla były premier Belgii Guy Verhofstadt, lider liberałów w Parlamencie Europejskim, uważany za „jednego z najbardziej wpływowych ludzi w tej instytucji”. Postawa posłów nie jest niczym nowym, wyjaśnia dalej gazeta, ale traktat lizboński nadał jej „świeży impet”. „Europosłowie otrzymali nowe uprawnienia i zamierzają z nich skorzystać: mają teraz w większym stopniu uczestniczyć w decyzjach podejmowanych przez Radę, otrzymali większe kompetencje w sprawach budżetu i prawo do odrzucenia en bloc umów międzynarodowych”. Ofensywa parlamentarzystów wyraźnie irytuje europejskie stolice i Radę – podsumowuje dziennik.