Relacje między Unią Europejską a Kubą znacznie się pogorszyły, od chwili kiedy 23 lutego tamtejszy dysydent Orlando Zapata zmarł w wyniku głodówki, pisze na pierwszej stronie dziennik El Mundo. Pełniąca prezydencję UE Hiszpania zamierzała podpisać „polityczne, handlowe i nawet humanitarne porozumienie” z reżimem Castro, ale teraz przeważa opinia, iż „atmosfera jest nieodpowiednia”. Hiszpański minister spraw zagranicznych, Miguel Angel Moratinos, powiedział, że wspólne stanowisko Unii z 1996 r., nawołujące do demokratycznych przemian i dialogu z dysydentami, nie zostanie „zmodyfikowane ani anulowane” podczas zaplanowanego na czerwiec spotkania szefów dyplomacji krajów członkowskich. El Mundo donosi również, że Parlament Europejski przyjął „bardzo wyraźną większością głosów” uchwałę potępiającą śmierć Zapaty i brak demokratycznych reform. Rząd w Hawanie odpowiedział odwołaniem spotkania z przedstawicielami UE w Madrycie.
Choć Estończycy uważają się za naród podłączony do sieci, to statystyki pokazują, że tylko jedna trzecia ludności ma konto w słynnym serwisie społecznościowym. Bo życie prywatne nie powinno być na pokaz, uważają ci pozostali. 
Przywódca Koalicji Radykalnej Lewicy to nowa nadzieja greckiej polityki. Manewrując zręcznie między pragmatyzmem a retoryką walki klas, sieje on niepokój w Berlinie – i to nie tylko wśród zwolenników merkelowskiej polityki zaciskania pasa. 
Gospodarcze niedole Europy zmuszają nas do próby zrozumienia tajemnego, olimpijskiego świata globalnych finansów. Czy jednak teraz, kiedy zwracamy większą uwagę na rentowności obligacji i mechanizmy stabilności, nie staje się jasne, że eksperci, tam na swoich wyniosłych szczytach, też nie wiedzą, co się dzieje?