„Laburzyści odpadli z gry”, wyrokuje, w trakcie trwającego właśnie kongresu Partii Pracy, dziennik The Sun. Czy partia Gordona Browna porzuciła swoje zasady, straciła poparcie tabloidu, a co za tym idzie szanse na wygraną w wyborach na wiosnę przyszłego roku? The Sun, tradycyjnie bliższy konserwatystom ‒ który jednakowoż w 1997 r. sprawił pewną niespodziankę, otwarcie wyrażając swoje poparcie dla Tony’ego Blaira ‒ dziś zapewnia, że „prawdziwa historia rządów laburzystów to historia niepowodzeń, złego obsadzania stanowisk i nadmiernej ingerencji rządu w życie zwykłych obywateli”. Zdrowie, edukacja, imigracja, wojna w Iraku i Afganistanie, wszędzie tam laburzyści ponieśli klęskę. „Mamy nadzieję , że następny rząd będzie miał odwagę i determinację, by podjąć odpowiednie działania na tych dziedzinach. I uważamy, że David Cameron powinien stanąć na jego czele”, pisze The Sun udzielając jednoznacznego poparcia liderowi konserwatystów.
Choć Estończycy uważają się za naród podłączony do sieci, to statystyki pokazują, że tylko jedna trzecia ludności ma konto w słynnym serwisie społecznościowym. Bo życie prywatne nie powinno być na pokaz, uważają ci pozostali. 
Przywódca Koalicji Radykalnej Lewicy to nowa nadzieja greckiej polityki. Manewrując zręcznie między pragmatyzmem a retoryką walki klas, sieje on niepokój w Berlinie – i to nie tylko wśród zwolenników merkelowskiej polityki zaciskania pasa. 
Gospodarcze niedole Europy zmuszają nas do próby zrozumienia tajemnego, olimpijskiego świata globalnych finansów. Czy jednak teraz, kiedy zwracamy większą uwagę na rentowności obligacji i mechanizmy stabilności, nie staje się jasne, że eksperci, tam na swoich wyniosłych szczytach, też nie wiedzą, co się dzieje?