Na trzy miesiące przed konferencją klimatyczną w Kopenhadze (COP15) Europa gotuje oręż, aby móc stanąć w pierwszym szeregu walki z ociepleniem klimatu. 10 września Komisja Europejska przedstawiła własne propozycje, zamierzające do tego, aby kraje Północy i Południa połączyły swe siły dla ratowania planety. W tym samym dniu Nicolas Sarkozy zapowiedział wprowadzenie we Francji „podatku węglowego” w wysokości 17 euro za wyemitowaną tonę CO2.

„Nie ma co udawać, sytuacja jest zbyt poważna”, wyjaśnił francuski prezydent, a zarządzenie uznał za „historyczne”. Ale debata nie skoncentrowała się nie tym, jakie będą konkretne efekty wprowadzenia takiego podatku, jeśli chodzi o samo zmniejszenie emisji, lecz wokół tego, jak to się odbije na kieszeni podatników.

Szkoda, bo – jak zaznacza niemiecki dziennik Süddeutsche Zeitung – „chodzi tu o prawdziwy podatek węglowy”. Dyskusja ugrzęzła zatem w wewnątrzfrancuskich sporach, gdy tymczasem powinna mieć wymiar europejski. A w Brukseli propozycje Komisji, jako że nie wnoszą ich polityczni przywódcy, pozostają na razie li tylko technokratycznymi zapowiedziami.

Angela Merkel, Gordon Brown i Nicolas Sarkozy podpisali się pod wspólnym listem mającym wnieść na obrady zbliżającego się szczytu G20 uzgodnione europejskie stanowisko w sprawie premii bankowych. Następny szczyt Rady Europejskiej, który odbędzie się w październiku, mógłby być okazją dla tych trzech przywódców, ich odpowiedników z innych krajów i szwedzkiej prezydencji do tego, aby w równie konkretny sposób zmobilizować się do walki o ochronę środowiska. Dzięki temu Europa pojechałby do Kopenhagi nie tylko z pomysłami, ale również z jasną wolą polityczną, z którą obywatele mogą się identyfikować.