Philippe Ricard
Philippe Ricard jest korespondentem dziennika Le Monde w Brukseli.
Autorzy i źródła
Tego samego !autora
-
Rada Europejska
Rewolta przeciwko oszczędnościom narasta w Europie
1 marca 201246Le Monde Paryż -
Kryzys zadłużeniowy
Euro – co teraz zrobi Bruksela?
23 czerwca 20112Le Monde Paryż -
Instytucje unijne
Niewidzialna lady Ashton
28 stycznia 20112Le Monde Paryż -
Rolnictwo
Bruksela proponuje GMO à la carte
10 czerwca 20101Le Monde Paryż -
Instytucje
Europa nierządem stoi
28 stycznia 20101Le Monde Paryż -
Parlament Europejski
Kultura kompromisu
28 maja 20091Le Monde Paryż
Podczas gdy Rada Europejska, która rozpoczęła obrady w ten czwartek, 1 marca, szykuje się do podpisania paktu fiskalnego, tuzin krajów, z Włochami na czele, kwestionuje rygorystyczną politykę pary „Merkozy”. Aby przeciwdziałać recesji, która zagraża Europie, postulują one politykę pobudzenia wzrostu gospodarczego. 
W momencie, gdy wspólnej walucie znowu grozi załamanie, liderzy 27 państw zbierają się w Brukseli na posiedzeniu Rady Europejskiej, podczas którego mają szczegółowo dopracować mechanizm mający nie dopuścić do powtórki z kryzysu greckiego. 
Miała być głosem Europy na scenie międzynarodowej, szefową dyplomacji UE pełnej światowych ambicji. Niestety jest osobą niesłyszalną i niewidoczną i utraciła już zaufanie większości krajów członkowskich. 
Komisja Europejska chce dopuścić do uprawy więcej odmian roślin modyfikowanych genetycznie, choć, jeśli tak się stanie, państwa członkowskie nie będą miały obowiązku stosowania się do jej zaleceń. Zamierza tym samym dać satysfakcję krajom pragnącym rozwijać takie uprawy i umożliwić udaremnienie tego tym, które są wobec nich nieprzychylne. Czy Komisja Europejska znalazła sposób na odblokowanie kłopotliwej kwestii GMO? 
Nieobecna podczas haitańskiego kryzysu Catherine Ashton, niewidoczny Herman Van Rompuy, broniący swojej pozycji José Manuel Barroso oraz Hiszpania dbająca podczas prezydencji głównie o własne interesy – tak wygląda sytuacja w instytucjach, które, powołane do życia przez traktat lizboński, miały usprawnić działanie Unii, a na razie nie mogą nawet zacząć porządnie działać.
Pod koniec 2006 roku Parlament Europejski przyjął dyrektywę usługową (tak zwaną dyrektywę Bolkesteina), kończąc w ten sposób jeden z najbardziej zażartych sporów w historii zgromadzenia. Było to możliwe dzięki temu, że kilka miesięcy wcześniej francuscy socjaliści zmienili front i zgodzili się głosować ramię w ramię z chadekami, a nie ze swymi niemieckimi kolegami – pomysłodawcami dyrektywy.