Op 11 juni heeft de Griekse regering plotseling aangekondigd de Griekse publieke radio- en televisiezender ERT te sluiten. Een “doodvonnis”, zo beschrijft de Griekse krant Eleftherotypia deze beslissing. Om 23.00 uur kregen de Grieken tot hun verrassing (hier de afscheidsvideo te zien van de journalisten van de zender) waarin werd meegedeeld dat de regering “op nooit eerder vertoonde wijze – en niet alleen in Griekenland – van het ene op het andere moment een einde heeft gemaakt aan het bestaan van de publieke omroep”, aldus de krant. Nadat het nieuws bekend werd, stroomden voor het gebouw van de ERT duizenden mensen samen om te demonstreren. Uit solidariteit hebben sommige commerciële omroepen hun uitzendingen enkele uren gestaakt.

Eleftherotypia schrijft:

Deze beslissing werd al geruime tijd door het kabinet overwogen, in de hoop dat met het sluiten van de publieke omroep kon worden voldaan aan de eis van de trojka om 2.000 ambtenaren te ontslaan. En dus staan nu 2.656 werknemers op straat.

De krant schrijft verder dat deze beslissing:

een enorm democratisch probleem oplevert, omdat de pluriforme informatievoorziening erdoor in gevaar komt. De Griekse bevolking heeft recht op een open, onpartijdige en kwalitatief hoogwaardige publieke omroep.

“Er ging veel niet goed bij de ERT”, erkent echter een ander dagblad, I Kathimerini :

zoals vrijwel de hele publieke sector viel ze lang onder opeenvolgende regeringen, die een klantenkring in stand meenden te moeten houden en dachten dat ze geld te verteren hadden. De 19 lokale rediozenders laten zien dat sprake was van hemeltergend wanbeheer. [...] Maar er waren ook veel redenen om van de ERT te houden, zoals het feit dat ze uitzonderlijk goede documentaires bleef produceren terwijl vrijwel niemand in Griekenland dat nog doet. En de stations zonden muziek uit die nergens anders te horen was.

Het financiële dagblad hekelt echter de manier waarop en uit kritiek op het feit dat

noch een parlementaire noch een publieke discussie heeft plaatsgevonden en dat de partners van de coalitie van Nieuwe Democratie, Socialisten en Democratisch Links geen groen licht voor de sluiting hebben gegeven. Er is domweg een decreet uitgevaardigd. [...] De woordvoerder van de regering kon op televisie aankondigen dat de ERT een bodemloze put is geworden, die 300 miljoen euro per jaar verslindt en in plaats van goede programma’s te produceren slecht en inefficiënt wordt bestuurd. [...] ERT is een van de vele kwesties die de partijen onder het tapijt hadden willen vegen. Wat is er beter dan tot sluiting van de omroep overgaan nu de trojka [schuldeisers] in Athene is en zich afvraagt wat er terecht is gekomen van de toezegging van de coalitie om nog vóór de zomer 2.000 ambtenaren te ontslaan?

De regering heeft echter verzekerd dat deze sluiting slechts van tijdelijke aard is en niet langer zal duren dan nodig is om “zo snel mogelijk” een “nieuwe organisatie” op te zetten. Eleftherotypia meent te weten dat er een wetsontwerp op stapel staat voor de oprichting van een zogenaamde NERIT AE (Nieuwe Griekse radio-, internet- en televisiezender), met een “veel kleiner personeelsbestand”. De grootste ambtenaren- en andere vakbonden hebben voor donderdag een algemene 24-uursstaking afgekondigd uit protest tegen de sluiting van de ERT.

Catalonië zal vanaf juni “onder Spaanse supervisie” met eigen vertegenwoordigers zitting nemen in de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (UNESCO). Dat schrijft El Periódico na de ondertekening op 3 juni in Parijs van het akkoord tussen de directrice van de UNESCO, Irina Bukova, en de president van de Catalaanse regionale regering Artur Mas.

Volgens dit akkoord zullen de vertegenwoordigers van de Catalaanse regering, die met toestemming van de centrale regering benoemd worden, mogen in sommige gevallen meepraten over onderwijs, cultuur, sociale wetenschappen, natuurwetenschappen en communicatie, legt de krant uit, die daarbij aangeeft dat:

het hier niet gaat om een directe vertegenwoordiging aan de zijde van Spanje, noch om de status waarover Québec bij deze internationale organisatie beschikt [sinds 2006 maakt een permanente vertegenwoordiger van Québec deel uit van de Canadese afvaardiging, red.].

In Boekarest legt Evenimentul Zilei uit, dat het voor Barcelona om “een kleine stap vooruit op weg naar onafhankelijkheid” gaat, zelfs al kan “het vooruitzicht van een onafhankelijk Catalonië in Europa op weinig enthousiasme rekenen”. Een aantal landen, waaronder Roemenië, België, Cyprus, Italië, Slowakije en het Verenigd Koninkrijk vrezen immers dat dat de afscheidingsbewegingen in eigen land zal inspireren.

De kop op de voorpagina van Die Tageszeitung is een woordspeling: 'mit links' betekent zowel 'met links' als 'met beide vingers in je neus'. Op 15 mei hebben verschillende sociaal-democraten, vertegenwoordigers van linkse partijen, Groenen, vakbonden, intellectuelen en wetenschappers uit Oostenrijk, Duitsland, Italië en Frankrijk een petitie, met de naam Europa kan anders, ondertekend.

Die Tageszeitung schrijft:

Het is het eerste supranationale protest afkomstig van meerdere Europese linkse partijen dat gericht is tegen het Europese beleid, en dan voornamelijk tegen dat van bondskanselier Merkel.

De ondertekenaars richten zich vooral op het "Concurrentieverdrag" van de Europese Raad dat in juni moet worden ingevoerd en landen in de eurozone verplicht structurele hervormingen door te voeren, legt de krant uit. TAZ schrijft dat de ondertekenaars het pact zien als:

Niets anders dan ‘social dumping’, een terugdringing van de verzorgingsstaat en meer privatiseringen.

“Culturele uitzondering: Frankrijk wint 13 EU-landen voor zijn zaak”, kopt La Tribune. Het dagblad meldt dat de Franse minister van Cultuur, Aurélie Filippetti, haar collega´s uit Duitsland, Oostenrijk, België, Bulgarije, Cyprus, Spanje, Hongarije, Italië, Polen, Portugal, Roemenië, Slowakije en Slovenië ervan heeft weten te overtuigen een brief aan de Europese Commissie en Ierland, momenteel EU-voorzitter, te ondertekenen. In de brief vragen de 14 ministers om de filmindustrie en de audiovisuele sector uit te sluiten van de ontwerp-vrijhandelsovereenkomst met de Verenigde Staten.

Het financieel-economische dagblad schrijft:

De minister wijst erop dat “veertien Europese landen, die een ruime meerderheid van de EU-bevolking vertegenwoordigen” via deze brief pleiten voor handhaving van de ´culturele uitzondering´. Hierbij valt op dat met name het Verenigd Koninkrijk en Nederland ontbreken.

De uitzondering houdt in dat audiovisuele diensten [...] worden uitgesloten van alle afspraken op het gebied van handelsliberalisering om zodoende het hoofd te kunnen bieden aan de ‘overmacht van de Amerikaanse audiovisuele industrie’.

La Tribune meldt verder dat er op 17 mei weer een vergadering van de EU-ministers van Cultuur plaatsvindt. Dan staat de ontwerp-vrijhandelsovereenkomst met de Verenigde Staten op de agenda.

In een uitspraak die op 13 mei werd bekendgemaakt, heeft het federale gerechtshof in Duitsland bepaald dat het semi-automatische systeem voor het toevoegen van zoektermen dat Google hanteert, inbreuk maakt op de rechten van personen en bedrijven.

Om de kwestie te illustreren laat de compacte editie van Die Welt zien wat er gebeurt als je een zoekopdracht naar Angela Merkel intypt:

Angela Merkel

Angela Merkel naturisme

Angela Merkel twitter

Angela Merkel CV

Angela Merkel badpak

Angela Merkel Joachim Sauer [Angela Merkels echtgenoot]

Angela Merkel proefschrift

Angela Merkel privé

Angela Merkel contact

Angela Merkel vakantie

“In dit geval zijn de zoektermen die Google toevoegt bescheiden en grappig”, aldus de krant. Maar van nu af aan zal Google verplicht zijn ze te verwijderen, als iemand meent dat er inbreuk is gemaakt op zijn of haar rechten.

Het hof stelde een ondernemer in het gelijk die Google had aangeklaagd omdat zijn naam automatisch in verband was gebracht met ‘scientology’ en ‘fraude’.

Op 5 mei is het 200 jaar geleden dat de Deense denker Søren Kierkegaard (1813-1855) werd geboren, en dat wordt wereldwijd gevierd met festiviteiten.

In De Groene Amsterdammer valt te lezen dat er een hernieuwde interesse is voor deze “Socrates van Kopenhagen”, en dat valt te verklaren door zijn denken over het bestaan van het individu, zijn bewustwording en zijn zelfwording.

Door zijn essays over “de mogelijkheid [voor het individu] van authenticiteit door vrijheid” is Kierkegaard “bijzonder actueel. [...] Maar de opdracht die het individu van de Deen krijgt is wezenlijk anders dans de aansporingen die we tegenwoordig in zelfhulpboeken treffen”.

Naar aanleiding van de Internationale Dag van de Persvrijheid, die ieder jaar op 3 mei plaatsvindt, komt La Stampa vandaag met een speciale uitgave. De Italiaanse krant vestigt op zijn voorpagina de aandacht op Domenico Quirico, oorlogscorrespondent van de Italiaanse krant die drie weken geleden in Syrië verdween. Verder staat er rechts boven aan iedere pagina een geel lintje, dat symbool staat voor de bevrijdingscampagne van Quirico.

“Gezamenlijk internationaal optreden zodat regimes die de persvrijheid aan banden leggen, de druk van de publieke opinie voelen, kan het verschil maken”. Dat schrijft de hoofdredacteur van La Stampa in een commentaar van de krant.

Verder eert de algemeen directeur van Verslaggevers Zonder Grenzen (VZG), Christophe Deloire, in een opiniestuk “onze helden”, de journalisten die "hun vrijheid en hun leven riskeren om ons recht te verdedigen onze ogen open te kunnen houden”. Onder hen bevindt zich Mazen Darwish, de opgesloten directeur van het Syrische centrum voor media en vrijheid van meningsuiting die in 2012 de VZG-prijs voor persvrijheid won.

In een petitie die op 22 april aan de Europese Commissie is overhandigd, eisen 80 Europese regisseurs dat Brussel bij de onderhandelingen deze zomer over een vrijhandelsakkoord tussen Europa en de Verenigde Staten een uitzondering maakt voor film en televisie.

Met de Belgen en de Fransen voorop pleiten zij voor een ‘culturele uitzondering’, die inhoudt dat de vrije handel van culturele activiteiten wordt beperkt en landen hun eigen werken mogen promoten.

De filmwereld beschuldigt de Commissie ervan "slechts een 'liberale visie' op cultuur te hebben", aldus Les Echos. Het Franse dagblad voegt toe dat filmmakers vinden dat "cultuur de basis van de EU moet zijn nu politiek Europa 'het moeilijk heeft'".

Die beschuldiging was voor Brussel aanleiding om te reageren. Karel De Gucht, eurocommissaris voor Handel, liet in een communiqué weten dat "over de culturele uitzondering niet onderhandeld zal worden". Zijn woordvoerder verklaarde echter dat dit niet betekent dat televisie van de onderhandelingen is uitgesloten.

Les Echos wijst erop dat het niet de eerste keer is dat de filmwereld zich verzet.

Tijdens de onderhandelingen in 1993 over de akkoorden van de GATT, de voorloper van de WHO, aarzelden filmmakers niet om een vliegtuig naar Brussel te nemen om hun mening over het Amerikaanse offensief kracht bij te zetten. Amerika wilde onder meer dat cultuur gelijkgesteld zou worden aan andere producten. Twintig jaar later zijn ze opnieuw bereid om in actie te komen.

In een e-mail aan het dagblad Politiken beschuldigt Viviane Reding, eurocommissaris voor Justitie, Grondrechten en Burgerschap “de Deense regering van het traineren van de onderhandelingen in Brussel over het wetsvoorstel voor de harmonisatie van de bescherming van persoonsgegevens”.

“Het Europese wetsontwerp is bedoeld om de zeggenschap van consumenten te versterken over hun persoonsgegevens en de regels voor ondernemingen te vereenvoudigen”, verklaart de Deense krant.

De Deense minister van Justitie meent niettemin dat de tekst niet genoeg rekening houdt met het verschil in de behandeling van persoonsgegevens tussen het ene en het andere land. Ook voert hij aan dat de gebruikers niet genoeg worden beschermd.

De krant illustreert dit op zijn voorpagina met een cartoon over het geval van een gepensioneerde lerares, wiens naam op Facebook in verband werd gebracht met een vibrator, nadat ze op de 'like'-button had geklikt op een pagina van een site voor keukenapparatuur.

Het Rijksmuseum, het nationale museum van Nederland, heropent op 13 april na een tienjarige renovatie zijn deuren. Bijna alles is anders behalve de plek waar het beroemdste schilderij, "De Nachtwacht" van Rembrandt van Rijn, hangt, aldus het dagblad.

Het museum is sinds 2003 gedeeltelijk gesloten geweest voor restauratiewerkzaamheden die aanvankelijk slechts vier jaar zouden duren. Het project kreeg te maken met onverwachte tegenslagen, uiteenlopend van asbestproblemen tot een begroting die fors overschreden werd en het verzet van fietsers tegen de sluiting van de fietserstunnel onder het museum.

De renovatie heeft bijna 375 miljoen euro heeft gekost.

Zes van Europa’s grootste privacywaakhonden hebben op 2 april aangekondigd gezamenlijk een onderzoek te starten naar Google. De privacyregels van de zoekmachine zouden niet aan de Europese wetgeving voldoen. Het is de eerste keer dat EU-lidstaten (in dit geval Frankrijk, Duitsland, Italië, Nederland, Spanje en het Verenigde Koninkrijk) gezamenlijk een dergelijke actie op het gebied van privacy organiseren.

De Europese Commissie liet in 2012 al weten dat Google’s privacybeleid niet in overeenstemming is met de Europese regelgeving, omdat het de gebruikers onvoldoende informeert over de gegevens die worden verzameld. Het Amerikaanse bedrijf kreeg toen vier maanden te tijd om het beleid aan te passen. Die periode is nu verstreken, maar er zijn nog steeds geen grote aanpassingen doorgevoerd. Financial Times legt uit dat Google hiervoor beboet kan worden:

De Europese waakhonden kunnen momenteel alleen boetes van minder dan 1 miljoen euro opleggen. Maar door nieuwe regelgeving die voor de gehele EU geldt, krijgen zij de mogelijkheid boetes van maximaal 2 procent van de jaarlijkse omzet uit te schrijven. In het geval van Google zou dat, uitgaande van de bedrijfsresultaten van 2011, om ongeveer 760 miljoen dollar (594 miljoen euro) gaan. De nieuwe regels kunnen aan het eind van dit jaar door de EU-wetgevers en de lidstaten zijn goedgekeurd.

The Daily Telegraph benadrukt dat de houding van de VS ten opzichte van privacyzaken enorm verschilt met die van de EU:

Het zou waarschijnlijk te cynisch zijn om te suggereren dat Europa’s vijandige houding naar Google toe, in sommige delen van de EU, te maken heeft met grof antiamerikanisme. In de Duitse cultuur heerst bijvoorbeeld een heel andere houding ten opzichte van privacy. Maar het is ook overduidelijk dat, ondanks de enorme schaal van de gemeenschappelijke markt, Europa altijd een secondaire markt voor Google zal blijven in vergelijking met de VS. Als de wetgevers het voor het bedrijf lastiger maken om te opereren in Europa, dan is het voor Google makkelijk zat om webonderdelen uit te schakelen. En dan word je op een dag wakker en zie je dat Street View niet beschikbaar is, maar de variant van Microsoft wel. Dan kun je de Europese wetgevers bedanken voor dit onverwachte monopolie.

De Duitse projectontwikkelaar Maik Uwe Hinkel is gisterochtend begonnen met de gedeeltelijke sloop van de East Side Gallery, het langste stuk van de oorspronkelijke Berlijnse Muur, dat bekend staat om zijn schilderingen van internationale kunstenaars.

De afgelopen dagen demonstreerden duizenden betogers tegen het project van de projectontwikkelaar, die een luxueus appartementencomplex van 15 verdiepingen met uitzicht over de Spree wil bouwen. Hinkel houdt echter voet bij stuk en trekt zich ook niets aan van de lopende onderhandelingen met burgemeester Klaus Wowereit, die verklaarde dat hij er alles aan doet om een oplossing te vinden.

De Hongaarse tv-presentator Ferenc Szaniszló heeft gisteren onder dwang van minister Zoltán Balog van Human Resources, zijn medaille voor de journalistiek ingeleverd. De zogenaamde Táncsicsprijs had Balog hem een week daarvoor nog uitgereikt.

Vanwege Szaniszló's haatdragende ideeën jegens Joden en Roma zorgde de toekenning van de prijs voor felle reacties in de Europese pers en betogingen voor de ambassade van Israël en Hongarije.

Ook verschillende journalisten die de onderscheiding in het verleden hebben ontvangen, tekenden protest aan door hun eigen medaille in te leveren bij de Hongaarse autoriteiten.

De drie grootste Britse politieke partijen, de Conservatieven, Labour en de Liberaal-Democraten, zijn akkoord gegaan met een voorstel voor een gedragscode van de media. Het voorstel volgt op het rapport van de commissie-Leveson dat naar aanleiding van het afluisterschandaal van News of the World vorig jaar onderzoek deed naar de Britse pers.

De commissie adviseerde de overheid een onafhankelijke perswaakhond met een wettelijk kader in het leven te roepen. Maar premier Cameron zag niets in een dergelijke instelling omdat de meeste dagbladen over een eigen perswaakhond beschikken.

De details van het project worden vanmiddag verwacht waarna er in het parlement gestemd zal worden.

Naar aanleiding van het voorstel publiceert The Sun vandaag op de voorpagina een foto van Winston Churchill, die in 1949 hamerde op het belang van persvrijheid. Het Britse dagblad, dat in koeienletters onder de afbeelding van Churchill “D-Day” kopt, raadt de parlementariërs aan “Groot-Brittannië geen schande toe te brengen door 318 jaar van persvrijheid weg te gooien”.

“Er waart weer een spook door Europa – het spook van de Duitse macht”, schrijft historicus Brendan Simms in het omslagverhaal van The New Statesman, dat is gewijd aan “Het Duitse probleem”. Het weekblad schetst hoe we de afgelopen vijf jaar getuige zijn geweest van een “opmerkelijke toename” van de Duitse invloed in een periode dat het Berlijn tijdens de economische crisis goed is vergaan. De Duitse regering heeft de Europese Centrale Bank (ECB) ervan weerhouden:

op grote schaal staatsobligaties op te kopen, wat de landen van de bankroete Europese periferie graag hadden gewild. In plaats daarvan heeft zij hun een dieet van onverteerbare begrotingsregels opgelegd. […] Het is daarom niet verrassend dat we tevens getuige zijn geweest van een golf van Duitsland-angst op het continent, zowel onder politici als onder gewone burgers.

Simms gelooft dat Duitsland zich de afgelopen vijfhonderd jaar steeds heen en weer heeft bewogen tussen een positie van te sterke en te zwakke diplomatieke macht:

Vandaag de dag is Duitsland zowel te sterk als te zwak, of althans te weinig betrokken. Het land heeft een ongemakkelijke positie in het hart van een Europese Unie die grotendeels is bedacht om de Duitse macht in te dammen, maar er in werkelijkheid voor heeft gezorgd dat die juist is toegenomen. De ontwerpfouten van de Unie hebben veel andere Europeanen onbedoeld beroofd van hun soevereiniteit, zonder ze er een democratisch belang in de nieuwe orde voor terug te geven.

De vraag waar we nu voor staan is de volgende: hoe kan de Federale Republiek, die welvarend en veilig is als nooit tevoren, worden overgehaald het politieke initiatief te nemen en de noodzakelijke offers te brengen om het werk van de Europese eenheid te voltooien? Op de een of andere manier blijft de Duitse kwestie voortbestaan en zal zij altijd met ons zijn. Dit komt doordat – als Europa en de wereld denken haar te hebben opgelost – de gebeurtenissen en de Duitsers zelf die kwestie telkens weer veranderen.”

Intussen schrijft historicus en columnist Dominic Sandbrook in de Daily Mail dat een toenemend aantal Europeanen meent dat “Duitsland voor de derde keer in nog geen honderd jaar probeert de controle over Europa over te nemen.” Hij verwijst naar de opmerkingen van president Jean Claude Juncker van de Europese Raad, die parallellen ziet tussen 2013 en het jaar vóór het begin van de Eerste Wereldoorlog, en waarschuwt dat de dreiging van een Europese oorlog nog steeds niet is geweken. Sprekend over Duitsland vervolgt Sandbrook:

Als het land meedogenloze bezuinigingen blijft opleggen aan de volkeren van Europa, kunnen de gevolgen in termen van sociale vervreemding, internationale conflicten en de opkomst van politiek extremisme dramatisch zijn. We hebben al bloedige protesten tegen het Duitse economische juk gezien in Athene, Rome en Madrid. [...] Dankzij deze schijnbaar eindeloze politieke crisis wordt Duitsland steeds meer gezien als onderdrukker en niet als economische redder van Europa. [...] Maar de waarheid is dat het samensmeden van de economieën van landen die zo verschillend zijn als Portugal, Griekenland, Frankrijk, Italië en Duitsland er alleen maar toe heeft geleid dat oude vijandschappen opnieuw de kop hebben opgestoken.

Het administratieve hooggerechtshof van Boedapest heeft op 5 maart het verbod ongedaan gemaakt dat aan radio Klubrádió was opgelegd voor de aanvraag van een nieuwe toekenning van zijn zendfrequentie.

Dit verbod werd in 2011 uitgesproken door de Nationale Autoriteit voor Media en Communicatie (NMHH), die bestaat uit vertrouwelingen van de conservatieve regering van Viktor Orbán. Het verbod werd gezien als een poging een oppositioneel radiostation te censureren, dat dagelijks door 400.000 mensen wordt beluisterd.

In 2012 waren al vier gerechtelijke uitspraken gedaan in het voordeel van Klubrádió, maar de Raad voor de Media heeft die nooit ten uitvoer willen leggen.

“Op zeer persoonlijke wijze heeft paus Benedictus XVI vaarwel gezegd aan de katholieke gemeenschap in Rome”. Gisteren sprak hij daar op het Sint Pietersplein zo’n honderdduizend mensen toe.

Zijn pontificaat eindigt vanavond officieel waarna hij paus emeritus wordt, een benoeming die zich in eeuwen niet heeft voorgedaan.

In een commentaar schrijft het Duitse dagblad dat de aanhangers van de Duitse paus hun lof hebben geuit aan een “verlegen intellectueel die een zegen is geweest voor de Rooms-katholieke kerk, ook al is het hem niet gelukt de kerk te moderniseren.”

Eergisteren is op 89-jarige leeftijd de Duitse kinderboekenschrijver Otfried Preussler overleden.

Zijn verhalen, zoals De kleine waterman, Het spookje en Meester van de zwarte molen, maken al zestig jaar deel uit van de verbeeldingswereld van Duitse kinderen. Met vertalingen in meer dan 55 talen zijn Preusslers boeken ook populair in het buitenland.

“*Europa dreigt Google sancties op te leggen vanwege de manier waarop dit bedrijf met persoonsgegevens omgaat”, meldt Le Monde. Op 18 februari hebben de nationale toezichthouders voor gegevensbescherming in Europa, die verenigd zijn binnen de G29, aangekondigd dat zij op 26 februari een sanctieprocedure zullen starten tegen het Amerikaanse concern.

De Europese privacywaakhonden oordelen dat het beleid van de zoekmachine ten aanzien van het gebruik van persoonsgegevens “niet in overeenstemming is met het Europees recht”. De Franse Commissie voor de bescherming van persoonsgegevens, (CNIL), waarvan de voorzitter momenteel de G29 leidt, “had Google gelast zijn beleid vóór 15 februari 2013 in overeenstemming te brengen met de regelgeving”. Maar nu “Google zich onwillig opstelt”, gaat de CNIL een stapje verder.

Het doel van de procedure is om “vóór de zomer” tot een sanctie te komen. Als de 27 toezichthouders het eens worden, zullen er vervolgens per land sancties worden opgelegd. In Frankrijk kan de boete dan bijvoorbeeld oplopen tot 300.000 euro per overtreding.

De Bosnische zigeuner Nazif Mujić heeft voor zijn rol als metaalrecycler in An Episode in the Life of an Iron Picker de prijs voor de beste acteur gewonnen op het filmfestival in Berlijn. Deze de docufictie van regisseur Danis Tanovic won ook de zilveren Beer voor de beste film.

De Gouden Beer voor de beste film ging dit jaar naar Child’s Pose van de Roemeen Călin Peter Netzer.

Daags na de aankondiging van het aftreden van de paus vraagt Irish Times zich af wie paus Benedictus XVI zou kunnen opvolgen.