De opkomst van 43,6 procent is de allerlaagste die ooit geregistreerd is bij dit soort volksraadplegingen op Europese schaal. Het percentage ligt zelfs lager dan het percentage Hongaren (45,62 procent) dat in 2003 deelnam aan het referendum over de Europese toekomst van hun land. Als de Kroatische regering de grondwet over het referendum tussentijds niet had gewijzigd, dan was de uitslag ongeldig geweest vanwege de te lage opkomst. Maar de Kroatische politieke elite zag de bui al hangen en heeft hier op tijd een stokje voor gestoken. Nu kunnen ze zich in de handen wrijven over het resultaat van hun lange inspanningen om de burgers te overtuigen van de toekomst van hun land. Toch heeft de lage opkomst een bittere nasmaak. De argumenten van de politieke leiders om vóór toetreding tot de EU te stemmen, waren kennelijk niet overtuigend genoeg. Zij zijn er niet in geslaagd om de burgers ertoe aan te zetten deel te nemen aan een volksstemming van een dergelijk historisch belang. Het Kroatische gezag heeft zelfs een gedeelte van de pro-Europese en democratische opinie verraden, die het feit had gehekeld dat organisaties en groepen die tegen de toetreding tot de EU gekant waren, niet hadden geprofiteerd van gelijke behandeling op het gebied van financiën en media om hun argumenten uiteen te zetten. Zo hadden we in plaats van een informatiecampagne een propagandacampagne en in plaats van een historisch referendum naar het voorbeeld van dat van 1991 (over de onafhankelijkheid), waaraan 83,5 procent van de bevolking had deelgenomen, zal het referendum van 22 januari de annalen van de Europese geschiedenis ingaan door het historisch lage opkomstpercentage.

Door vóór te stemmen hebben de Kroatische burgers laten zien dat de toetreding niet alleen het project van de politieke elites was, maar een doel dat ook hun steun heeft. Toch is de lage opkomst aan een volksraadpleging van dergelijke omvang niet onopgemerkt gebleven. Net als het aantal voorstemmers geeft ook de opkomst duidelijk het signaal af dat de Kroatische burgers wel deel willen uitmaken van de EU, maar dat zij er niet veel van verwachten. De EU is geen ideale instelling, want haar functionering laat heel wat te wensen over. Maar goedschiks of kwaadschiks kunnen we maar beter lid zijn van deze Unie waarbinnen we moeten vechten voor onze belangen. Al met al maken de Kroaten zich geen illusies over de EU. Er is geen plaats voor euforie en het is een goede zaak.- […] Als we rekening houden met de moeilijke situatie waarin de EU zich momenteel bevindt, is het Kroatische ‘ja’ tevens een grote troost voor de EU, want een ‘nee’ zou een overduidelijke mislukking voor haar zijn.