Uwe Mundlos en Uwe Böhnhardt, die vorige week na een mislukte bankoverval zelfmoord pleegden, bleken al veertien jaar onopgemerkt ondergronds actief, evenals de derde arrestante, Beate Z. De politieke achtergrond wordt op een dit weekeinde opgedoken DVD geschetst: “Zolang zich geen fundamentele veranderingen voordoen in de politiek en de pers, en op het gebied van de vrijheid van meningsuiting, zullen de activiteiten worden voortgezet.” In de zichtbaar aangeslagen Duitse media vallen “alle puzzelstukken nu plotseling op hun plaats.”

De hoogste alarmfase geldt voor de linkse krant Tageszeitung, die in 1979 in de nasleep van de Deutsche Herbs en de RAF-moorden werd opgericht. Het dagblad schrijft met het oog op de veronderstelling dat de drie plegers van de aanslag door de Binnenlandse Veiligheidsdienst zouden zijn gedekt, of dat zij zelfs in dienst zouden zijn geweest van deze inlichtingendienst:

Je wil er liever niet aan denken: door overheidsinstanties mogelijk gemaakte nazi-terreur, hier in Duitsland, zes decennia na het einde van de nationaal-socialistische dictatuur.

De politie, de Binnenlandse Veiligheidsdienst en het Openbaar Ministerie hebben racistische motieven overwegend uitgesloten, bevestigt de Süddeutsche Zeitung. Misdaden van rechts, die niet als terreurdaden worden begrepen – een ellendige traditie in Duitsland....:

Tientallen jaren lang was het in Duitsland als volgt: linkse extremisten golden als intelligent en gevaarlijk, rechtse extremisten als dom en daarom ongevaarlijk.

De Frankfurter Allgemeine Zeitung vraagt zich ook af of het geen fatale vergissing is geweest om de opkomst van het rechtse terrorisme in Duitsland af te doen als “een provinciale, idiote tegenhanger van de alles overtreffende islamitische terreur.”

Het is bagatellisering en overdrijving tegelijkertijd, om de zogenoemde bommenleggers van Jena met de 'Rote Armee Fraktion' te vergelijken. Bagatellisering omdat het de RAF nooit is gelukt jaren achtereen zo onopgemerkt te opereren. Overdrijving omdat […] niemand [de rechtsextremistische terreur] als zodanig heeft kunnen waarnemen. Als het om terrorisme gaat, hoort doorgaans niet alleen de daad, maar ook de openbare bekentenis erbij. Dat ontbreekt echter in het geval van de 'Zwickauer Cel.'

"De Spaanse democratie heeft het gewonnen van fanatici die, terwijl ze zich voordeden als vertegenwoordigers van de Baskische bevolking hoewel die daar zelf nooit mee heeft ingestemd, meer dan 800 mensen hebben vermoord. Het meest tragische probleem van de Spaanse democratie behoort hiermee tot het verleden, niet omdat er eindelijk vrede is, maar omdat een groep fanatici die had verwacht dat de Spaanse democratie het onderspit zou delven, nu zelf de handdoek in de ring gooit. Dat is de voornaamste reden om trots te zijn, maar ook om niet te vergeten en te blijven rouwen om al die [vermoorde] burgers".

El Mundo, dat kopt met "ETA zet een stap met het oog op de verkiezingen", onderstreept het belang van de verkiezingswinst die het communiqué de politieke tak van de ETA kan opleveren bij de parlementsverkiezingen van 20 november aanstaande:

"Laten we vooral voorzichtig zijn, want het collectieve gevoel van euforie bij het vooruitzicht van een Spanje zonder autobommen hebben we al eens eerder beleefd. De aankondiging is nu zelfs gevaarlijker, want over een maand worden er verkiezingen gehouden, waarbij de politieke tak van de ETA [coalitie van Amaiur waarin Bildu en andere Baskische groeperingen zich voor de parlementsverkiezingen hebben verenigd] een goed resultaat hoopt te behalen om de afscheiding in het Parlement te kunnen bepleiten. Dat er geen aanslagen meer zijn wil nog niet zeggen dat de ETA van het toneel is verdwenen. Dat gebeurt pas op het moment waarop de organisatie de wapens inlevert en zichzelf ontbindt zonder politieke tegenprestaties te verlangen.

La Vanguardia, de krant uit Barcelona, schrijft in het hoofdredactioneel commentaar met als kop "overgave, voorzichtigheid en politiek talent", dat

"de ETA de wapens neerlegt, omdat de praktijken van de organisatie irrationeel waren, ze met de dag verder verzwakte door druk van de kant van de politie en haar macht niet alleen door de Baskische en de Spaanse samenleving maar ook door de eigen achterban werd afgebroken. Er breekt nu een periode van dialoog aan, waarin gesproken zal worden over het inleveren van wapens en explosieven, terwijl de staat de kwestie van de gevangenen opnieuw zal bekijken, streng maar ook met een zekere grootmoedigheid. Het ligt voor de hand dat deze zware taak zal neerkomen op de regering die bij de verkiezingen van 20 november uit de bus komt".

"ETA wordt niet ontbonden en levert ook de wapens niet in" kopt ABC, dat zijn hoofdredactioneel commentaar wijdt aan "de nagedachtenis van de slachtoffers".

"Dit is niet het moment om af te zien van de gerechtigheid waarop de slachtoffers van de ETA recht hebben en aan wier nagedachtenis we deze aankondiging, die wellicht gezien kan worden als de epiloog van de terroristische organisatie, moeten opdragen [...] Alleen de slachtoffers verdienen grootmoedigheid, door hen niet te vergeten en hen gerechtigheid en genoegdoening te schenken".

Het Baskische dagblad El Correo kopt "Eindelijk!", want de ETA had dit besluit "al tientallen jaren geleden" moeten nemen, om de volgende redenen:

"De organisatie is na de klappen [die haar door de politie zijn toegebracht] ernstig verzwakt en Baskisch links [de radicale Baskische nationalistische partij] heeft de strijd om het leiderschap van de onafhankelijkheidsbeweging uiteindelijk gewonnen met het schitterende verkiezingsresultaat dat Bildu bij de gemeenteraadsverkiezingen in mei heeft behaald".

Het dagblad Gara ten slotte, dat nauwe banden onderhoudt met Baskisch links, stelt dat

het nu tijd is om te laten zien dat zonder geweld alles mogelijk is. Alleen de Baskische samenleving kan garanderen dat ze door te stemmen over haar eigen toekomst kan beslissen.

De krant merkt op dat het rapport “het diepe morele en politieke dilemma blootlegt waar alle betrokkenen mee te maken hadden. De arrestatie van een katholieke geestelijke zou de situatie, die sowieso al zeer nijpend was op politiek en veiligheidsgebied, nog verder hebben doen oplaaien. Maar doordat hij niet is aangehouden werd wel de rechtgang gehinderd voor de slachtoffers”. 

The Guardian heeft de verdenkingen aan het rollen gebracht nadat de veroordeelde op mysterieuze wijze zijn beroep tegen het Schotse vonnis had ingetrokken. Voor sommigen is dat een aanwijzing dat de Britse minister van Handel, Peter Mandelson en kolonel Gaddafi elkaar in het geheim hadden ontmoet en een accoord hadden gesloten toen Mandelson op vakantie was op het Griekse eiland Korfoe. Bij de aanslag op het Amerikaanse PanAm-toestel in 1988 dat van Londen naar New York vloog, kwamen 270 mensen om het leven. Het toestel storttte neer in de Schotse stad Lockerbie. Abdel Basset al-Megrahi, 57 jaar, werd in 2001 tot levenslang veroordeeld, alhoewel sommigen zich nog steeds afvragen of hij een eerlijk proces heeft gekregen.

De plek waar de bomaanslag van 30 juli plaatsvond zou “symbolisch beladen” zijn omdat de koninklijke Spaanse familie altijd haar vakantie doorbrengt vlakbij Palma de Mallorca. Bovendien wilden de terroristen dat de aanslag wereldwijd weerslag zou hebben en het toerisme een slag zou toebrengen. Voor El Mundo is het onmogelijk om te onderhandelen met de ETA omdat “de ervaring leert dat elke dialoog tot mislukken is gedoemd”. De ETA is "ten dode opgeschreven want de organisatie is achterhaald”, meent deze krant, die tevens pleit voor een betere erkenning van de slachtoffers. El Mundo concludeert dat “we vandaag de dag 823 redenen hebben om de strijd tegen de ETA onverminderd voort te zetten”, verwijzend naar het aantal dodelijke slachtoffers die de ETA tot zover gemaakt heeft.

“De zogenaamde Bellingerdialoog vond plaats buiten alle media-aandacht om, toen het schandaal over de geheime vluchten van de CIA in Europa aan het licht kwam”, zo schrijft het dagblad. De vergaderingen hebben de Europeanen ertoe gebracht hun standpunt te veranderen in een document genaamd “De Elementen” dat “het raamwerk bepaalt waarbinnen de Europese Unie haar medewerking aan de strijd tegen het terrorisme wenst vast te leggen” en dat binnenkort aan Staatssecretaris Hillary Clinton zal worden verstuurd. Het doel is in 2010 tot een gezamenlijke plechtige afkondiging te komen tussen de EU en de VS inzake de strijd tegen het terrorisme en gemeenschappelijke waarden.