ruim 80 procent van de geïnterviewde Roma leeft in gezinnen die worden bedreigd door armoede, dat minder dan een derde een salaris heeft, en dat slechts 15 procent een middelbare schoolopleiding heeft genoten, tegen 70 procent van de rest van de bevolking.

De studie concludeert dat de Roma zich “niet goed bewust zijn van de rechten die ze genieten krachtens de wetgeving van de Europese Unie”. Slechts 40 procent van de Roma kent de wetten die de discriminatie verbieden van etnische minderheden die op zoek zijn naar werk.

"EU in actie tegen illegale immigratie", kopt Berlingske. Volgens het Deense dagblad zal Denemarken, de huidige roulerend voorzitter van de EU, op 26 april tijdens een vergadering van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken negentig maatregelen voorstellen om een fenomeen te bestrijden dat "het afgelopen jaar met 35 procent is toegenomen".

Tot de voorgestelde maatregelen behoren een betere samenwerking met de landen van herkomst, bijvoorbeeld in Noord-Afrika, de versterking van Frontex en van de bewaking van de grens tussen Griekenland en Turkije, en een adequatere manier om de migratiestromen, uitzettingen en de strijd tegen mensenhandel in goede banen te leiden.

Dit initiatief is ook een reactie op de toenemende zorgen in Denemarken over illegale immigratie. Niettemin schrijft de krant:

Volgens het ministerie van Justitie is niet precies bekend hoeveel illegale immigranten er in Denemarken zijn. Er is alleen maar een gerechtvaardigde angst dat de grote aantallen illegale immigranten die zich nu in Griekenland en Italië bevinden, naar het noorden zullen trekken.

Deze maatregelen zijn ook om praktische redenen gerechtvaardigd, stelt Marlene Wind van de Universiteit van Kopenhagen, die in het dagblad wordt geciteerd:

De problemen met illegale immigratie zijn nadelig voor de interne markt en voor het beginsel van vrij verkeer dat in de geest van Europa is verankerd. Als de plannen worden uitgevoerd, zal dat dus een overwinning betekenen – ook voor het Deense voorzitterschap.

De Duitse Tagesspiegel ging op zoek naar het verhaal achter de foto en schrijft dat Die Weltwoche, een blad dat nauwe banden heeft met extreemrechts in Zwitserland, de foto in visuele zin heeft misbruikt. De krant heeft de foto namelijk uit zijn oorspronkelijke context gehaald: de bedoeling van de Italiaanse fotograaf Livio Mancini was in eerste instantie om de ellende van Romafamilies in Europa te laten zien. Het dagblad schrijft verder:

Mancini had Romakinderen gefotografeerd in de achterbuurten van de stad Gjakova (in Kosovo), waar hun families na de oorlog waren gestrand. Ze hebben hutten gebouwd op de vervuilde grond van een vuilstortplaats. Daar leven ze van de dingen die ze in de berg afval vinden en die ze nog kunnen gebruiken of verkopen. [...] Het geval van deze kinderen op een vuilstortplaats staat niet op zich. De 10 tot 12 miljoen Sinti en Roma vormen de grootste minderheid in Europa en leven vaak in barre omstandigheden. De meerderheid is straatarm en wordt nog altijd bedreigd door pogroms. [...] Mancini stelt deze situatie met zijn fotoreportage aan de kaak. Eén van die foto’s is voor het tegenovergestelde doel gebruikt, namelijk om van slachtoffers daders te maken.  

In een e-mail aan de Tagesspiegel hekelt Mancini “het verkeerde gebruik van mijn foto”. Die Weltwoche reageerde op de heftige kritiek met het verdedigen van zijn “feiten”. Het weekblad beweert onder andere dat “de misstand van kinderen die worden ingezet voor criminele doeleinden” een aspect is dat in de hele discussie achterwege blijft en heeft het nergens over zijn eigen gebrek aan “visuele ethiek”. Ondanks het geschil met Die Weltwoche zegt Livio Manici tevreden te zijn dat de ellende van de Roma opnieuw onder de aandacht van het grote publiek is gebracht.

Met het oog op de mogelijkheid dat “het Iraanse volk wordt uitgeroeid”, roept Grass Duitsland op om geen onderzeeërs aan Tel-Aviv meer te leveren. De Israëlische kernmacht zou een “gevaar zijn voor de fragiele vrede in de wereld”, en de Iraanse president Mahmoud Ahmadinedjad noemt hij eenvoudigweg een “schreeuwlelijk”. Grass, die in 2006 in Europa opschudding veroorzaakte door bekend te maken dat hij in 1944 lid was geweest van de Waffen SS, verklaart dat hij zich te lang de mond heeft laten snoeren door zijn vrees om “voor antisemiet te worden uitgemaakt”.

In Duitsland heeft de polemiek over zijn tekst niet lang op zich laten wachten. Van de drie Duitse dagbladen die er vandaag mee openen, onderscheidt Die Welt zich met de scherpste kop: “Günther Grass, de eeuwige antisemiet”. De stercolumnist van het Berlijnse dagblad, polemist Henryk M. Broder, schrijft:

Grass is het prototype van de gecultiveerde antisemiet, die de joden niets dan goeds wenst. Geplaagd door schuldgevoelens en schaamte, en tegelijkertijd gedreven door het verlangen de geschiedenis te herschrijven, beklimt hij nu de barricaden om ‘de veroorzakers van een naderend gevaar’ te ontwapenen.

La Stampa schrijft dat het amendement dat door rechts (die de meerderheid in het parlement heeft) was voorgesteld om dit punt uit de Europese resolutie te schrappen, werd weggestemd door links, de Groenen en extreemlinks. De krant veroordeeld de "linkse [beslissing] in voordeel van het homohuwelijk". "Europa wil ons het homohuwelijk opdringen", schrijft Il Giornale verontwaardigd. Volgens de krant zal de aanname van de resolutie uitlopen op een verplichting voor Europese lidstaten om het homohuwelijk in een ander EU-land te erkennen.

In zijn hoofdartikel spreekt de Parijse krant zich echter uit voor "afschaffing" deze dag:

 

Het wordt ten langen leste een beetje bespottelijk om steeds maar weer opnieuw elk jaar de helft van de wereldbevolking in de schijnwerpers te zetten om te constateren dat die helft nog steeds niet gelijk is aan de andere. De strijd voor gelijke rechten voor vrouwen is een dagelijkse strijd, niet alleen op 8 maart.

In het afgelopen jaar is volop aangetoond dat de strijd van de vrouwen iedere dag opnieuw moet worden gevoerd. Zo zijn tijdens de Arabische lente grote aantallen vrouwen op de voorgrond getreden die rechten opeisen waar Islamitische partijen moeilijk omheen kunnen. "Maar ook in Europa, en met name in Frankrijk, kunnen vrouwen geen enkele dag van het jaar hun waakzaamheid laten verslappen", waarschuwt de krant.

Met Frankrijk als voorbeeld, herinnert Le Monde eraan dat het grootste deel van de politieke en leidinggevende functies nog steeds aan de neus van vrouwen voorbijgaat, en dat het verschil in salaris nog steeds 25% procent is. Kortom, concludeert Le Monde, "de strijd gaat door", met of zonder 8 maart.

Het burgerinitiatief is “een sterk teken des tijds”, meent De Volkskrant. Ookal is het een “dringend maatschappelijk thema”, toch is het plan “kansloos”. De christen-democraten zitten “in het centrum van de macht en blokkeren daar elk wezenlijk debat. Omwille van de lieve vrede brandt ook een liberale partij als de VVD haar vingers er niet meer aan”. Het resultaat is dat  “het maatschappelijk debat voortwoekert, terwijl het politieke debat volledig stilligt”, constateert de krant.

de Turken zijn met meer, ze zijn jonger, ambitieuzer, hun economie groeit sneller en ze zijn sterker. [...] In zijn boek schetst Türkmen het portret van een Turkije in volle bloei, waarvan Europa nog wat kan leren. Hij stelt dat het aantal vrouwelijke managers in Turkije zes keer hoger is dan het Europese gemiddelde, dat de Turkse welvaart verder is toegenomen dan waar ook in Europa en dat de Turken het hier niet bij willen laten.

Volgens het Hof vormt dit Italiaanse "doorschuif"-beleid, dat sinds 2009 van kracht is, een schending van het internationaal recht. Migranten krijgen hierin een collectieve behandeling en ontzegt ze het recht om bij een Italiaanse rechter beroep aan te tekenen. Roberto Maroni, destijds namens de Liga Noord minister van Binnenlandse Zaken, vindt dat de uitspraak 'politiek' getint was. Premier Mario Monti heeft echter gezegd dat de regering het vonnis zal onderzoeken.

Maar Il Manifesto is sceptisch:

Deals met de nieuwe Libische regering wijzen in dezelfde richting als die met Khadafi. Om dit te veranderen zouden grote wetzijzigingen en een nieuw informatiebeleid nodig zijn. Als je op Internet de reacties op het vonnis leest, besef je dat Europa tegenwoordig wordt gezien als een bedreiging van onze nationale integriteit. Dit is het resultaat van twintig jaar vreemdelingenhaat en de vijandige opstelling van onze instellingen jegens immigranten.

[de veroordeling vormt] de erkenning van een van de moedigste en vasthoudendste gevechten voor waarheid en gerechtigheid die ooit in Italië zijn gestreden. Een gevecht dankzij welke kon worden aangetoond dat jarenlang is doorgegaan met de productie [van asbest], ondanks de aanwijzingen voor de risico's voor de hele gemeenschap. Nu kan niemand zich meer beroepen op onwetendheid of manipulatie. [Maar de uitspraak] is niet het sluitstuk van deze geschiedenis, en deze massamoord kan ook nog niet als afgedaan. Vandaag de dag zijn er minstens vijftig nieuwe mesothelioom-gevallen in de regio, het dubbele van zes jaar geleden.

per persoon 179 kilo eetbaar en gezond voedsel [...], waarvan het grootste gedeelte verloren gaat in het huishouden, namelijk 42% (waarvan 60% voorkomen kan worden). 39% van de verspilling gebeurt op productieniveau, 14% in de horeca en 5% in de detailhandel.

Aangezien 16 miljoen Europeanen voedselhulp krijgen van hulporganisaties, stelt het Europees Parlement voor om maatregelente nemen zoals "overgebleven voedsel te verdelen onder arme mensen". Andere opties zijn de aanpassing van voedseletiketten (met de uiterste verkoop- en houdbaarheidsdatum) en kortingen op producten die de uiterste verkoopdatum naderen of beschadigd zijn.

"Scheepsrampen op de Middellandse Zee", kopt Tageszeitung boven een foto van een boot die in juni 2011 voor de kust van een Tunesisch eilandje verging. Het schuitje vervoerde 700 Libische vluchtelingen. Hoewel de meeste Europese dagbladen uitgebreid over de schipbreuk van het cruiseschip Costa Concordia schrijven, vestigt het Duitse dagblad aandacht op het feit dat het merendeel van de scheepsrampen die plaatsvindt op de Middellandse Zee het “voorpaginanieuws niet haalt”. De krant presenteert een lijstje van “ergste scheepsrampen in de Middellandse Zee sinds 2006” en schrijft in zijn commentaar over de vluchtelingen die hier het slachtoffer van worden:

Honderden zo niet duizenden van hen eindigen als naamloos lijk op volle zee of op een verlaten, rotsachtig strand. Duizenden zo niet tienduizenden van hen belanden in de onderwereld van een door crisis geteisterd Europa waar hun geen plaats of humane behandeling te wachten staat. (…) De doden zijn onder ons, of ze nou van een luxe cruiseschip komen of van een vissersboot.

Volgens een rapport dat het Spaanse nationale instituut voor de statistiek (INE) op 13 januari publiceerde, is de netto migratie voor het eerst in tien jaar negatief (-50.090): 62.611 Spanjaarden en 445.130 buitenlanders verlieten het land. Migranten vertrekken vooral naar Marokko, Ecuador en Bolivia, gevolgd door Brazilië, Frankrijk, Argentinië, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en China.

Het conservatieve dagblad wijt de Spaanse bevolkingskrimp deels aan een afnemend geboortecijfer, dat nu gemiddeld op 1,4 kind per vrouw ligt: "2011 was ook het eerste jaar waarin we de leeftijdsgrens voor het krijgen van een eerste kind de 31 jaar zagen overschrijden." 

Eerdere pogingen om deze wet door het Estische parlement te sluizen zijn in 2006 en in 2010 mislukt, maar dit keer “lijkt een meerderheid verzekerd”, aldus TAZ. Terwijl de Russische ambassade in Tallinn dit wetsontwerp al heeft afgedaan als “godslastering”, leveren de Duitse Groenen kritiek op het feit dat “de gruweldaden die door Hitlers handlangers in de Sovjet-Unie zijn begaan, op deze manier met terugwerkende kracht worden gerechtvaardigd”.