per persoon 179 kilo eetbaar en gezond voedsel [...], waarvan het grootste gedeelte verloren gaat in het huishouden, namelijk 42% (waarvan 60% voorkomen kan worden). 39% van de verspilling gebeurt op productieniveau, 14% in de horeca en 5% in de detailhandel.

Aangezien 16 miljoen Europeanen voedselhulp krijgen van hulporganisaties, stelt het Europees Parlement voor om maatregelente nemen zoals "overgebleven voedsel te verdelen onder arme mensen". Andere opties zijn de aanpassing van voedseletiketten (met de uiterste verkoop- en houdbaarheidsdatum) en kortingen op producten die de uiterste verkoopdatum naderen of beschadigd zijn.

Alle drie hebben grote politieke ambities. Hun eerste voorstel – de verwijdering van het houten kruis in het parlementsgebouw – heeft al tot opwinding en een stroom van kritiek van de gevestigde partijen geleid. Volgens een opiniepeiling die werd gepubliceerd in dagblad Gazeta Wyborcza hadden de meeste Polen (71%) ook niet veel op met het idee. Maar Janusz Palikot laat zich niet makkelijk uit het veld slaan. In een interview met Wprost laat hij doorschemeren dat het niet zijn doel is een “zomaar een nieuwe politieke partij” in het leven te roepen, maar om “veranderingen door te voeren.” “De Poolse samenleving zal een ongelooflijke transformatie ondergaan, zelfs als we niet aan de regering zullen deelnemen of niets kunnen bewerkstelligen omdat onze voorstellen worden weggestemd. Het zal gaan om een normalisering op gigantische schaal van het anders zijn,” voorspelt Palikot. Hij roept op tot het vergoeden van kunstmatige inseminatie, een duidelijke scheiding tussen kerk en staat, de legalisering van het homohuwelijk, de liberalisering van de abortuswet en de legalisering van marihuana – een boodschap die een opmerkelijk warm onthaal kreeg bij een als conservatief beschouwd electoraat. “Palikot heeft niet alleen ingespeeld op een sterk anti-klerikaal gevoel in de Poolse samenleving, hij surft ook mee op de golf van verandering die vanuit het Westen komt,” concludeert filosoof en columnist Marcin Król. 

In 2010 werden nog eens 189 duizend mensen (14 procent meer dan in 2009) in tijdelijke onderkomens gehuisvest, zoals kleine hotels en pensions. De hulporganisatie stelt ook een trend vast van “verborgen dakloosheid”, waarbij gezinnen worden gedwongen een kamer te delen in plaats van een flat. Zo worden 630 duizend huishoudens omschreven als “overbevolkt”. In het rapport staat dat “iedere afbreuk van betekenis van het sociale vangnet in het Verenigd Koninkrijk als gevolg van hervormingen door de coalitie het scenario van daklozen in de middenklasse uiteraard dichterbij kan brengen.”

Intussen wordt in Le Monde onthuld dat het aantal inwoners van Frankrijk die onder de armoedegrens leven (945 euro per maand) de afgelopen jaren is gestegen van 7,8 miljoen (13 procent van de bevolking) in 2008 tot 8,2 miljoen in 2009 (13,5 procent). Dit blijkt uit een onderzoek van het Frans Centraal Bureau voor de Statistiek. De krant tekende uit de mond van een hoge vertegenwoordiger van de Franse hulporganisatie Secours Populaire op dat deze trend de laatste twee jaar verergert.

“Zelfs na hun dood blijven dictators een grote aantrekkingskracht uitoefenen, maar democratische regeringen passen er wel voor op om niet in de spiraal van postume fascinatie terecht te komen”, meent commentator Sabina Fati in Romania Libera. Zij wijst ook op de hernieuwde aandacht voor dictaturen in andere landen zoals Duitsland of Servië, maar volgens haar “zijn die het gevolg van extreemlinks – zoals de verheerlijking van de Berlijnse Muur – of particuliere ondernemers – zoals de ‘Blauwe Trein’ van Tito”. “Toch is er in Spanje geen enkele minister te vinden die erover peinst om een toeristische route uit te zetten die langs de sporen van Franco leidt”, aldus Fati.

"Met deze uitkomst wordt een bladzijde omgeslagen in de geschiedenis van de Maltese samenleving en in de manier waarop het toenemende probleem van mislukte huwelijken wordt aangepakt", schrijft The Times of Malta in zijn hoofdartikel. "De kiezers hebben niet alleen vóór echtscheiding gestemd, maar hebben ook laten zien dat ze graag met hun tijd mee willen gaan. Het nieuwe Malta is niet moraliserend en benauwend; het is 'cool' en open", luidt het vergelijkbare commentaar van Malta Star. "Alle ogen zijn nu gericht op het parlement. De parlementsleden hebben de taak en de zware verantwoordelijkheid om de wil van het volk om te zetten in een wet waarin de belangrijkste aspecten van het referendum zijn opgenomen, maar ze moeten ook uitkomen op iets waarover nationale consensus bestaat", besluit The Times of Malta, "namelijk het versterken van huwelijk en gezin".

Al hoort het Verenigd Koninkrijk niet bij de zwaarst getroffen landen, ook hier wordt de generatie van de economische "boom" geconfronteerd met bezuinigingen die sinds het begin van het Thatchertijdperk (begin 1980) niet meer zijn voorgekomen, zo meldt The Independent. Deze Britse krant vraagt zich dan ook af: “Wie wil er vandaag de dag nog achttien zijn?" Terwijl de werkloosheid razendsnel om zich heen grijpt, zijn de universiteiten, die vroeger functioneerden als een garantie voor sociale zekerheid, nu gedwongen om soms zeer grote bezuinigingen door te voeren en daarbij tienduizenden kandidaten op straat te laten staan. En degenen die wel worden aangenomen, beginnen na hun studie hun werkend bestaan overladen met schulden en worden daarbij geconfronteerd met "een onzekere arbeidsmarkt".