De Koude Oorlog is verbannen naar de geschiedenisboekjes en de Sovjet-Unie, die 21 jaar geleden ophield te bestaan, is nog slechts onderwerp van interessante museumtentoonstellingen... De communistische landen hebben niets meer van doen met hun voormalige vijand, en je kunt stellen dat Rusland in 2012 voor niemand meer een bedreiging vormt. Dat verklaart wellicht de wat geringschattende houding van West-Europa, dat vindt dat zijn Oost-Europese medeburgers aan paranoïa en aan achtervolgingswaan lijden als het om Rusland gaat. 

Aan de vooravond van Russische presidentsverkiezingen, die zonder twijfel Vladimir Poetin weer een plaats in het Kremlin zullen geven, zei Taavi Roivas, voorzitter van de commissie voor Europese zaken in het Estlandse parlement dat "de Estlanders de euro in 2011 met zoveel enthousiasme hebben omarmd, omdat ze daarmee weer wat meer onder de Russische invloed uit konden komen". 

Of men wil of niet, Rusland is een partner waar Europa niet omheen kan en die het niet moet onderschatten. Het land is de belangrijkste gasleverancier van de EU en zijn invloed zal nog verder toenemen als de gasleidingen South Stream en Nord Stream in gebruik zijn genomen. Veel geld dat in de Europese zakenwereld is geïnvesteerd (voetbal, casino's, media enz.), is afkomstig van vermogende Russen. En Rusland is een van de geldschieters van de EU...

Een situatie die door de waarschijnlijke terugkeer van Poetin aan de macht alleen maar versterkt zal worden: Vladimir Vladimirovitch beschikt straks over de middelen om een aantal plannen te realiseren die hij de afgelopen jaren al heeft aangekondigd, zoals de oprichting vóór 2015 van een Euraziatische unie, de liberalisering van visa voor Russische staatsburgers en de herbewapening van Rusland...

Alle reden om te geloven dat er de komende jaren niets zonder Moskou zal gebeuren. Niet in de EU en ook niet in de buurlanden. De kwestie Syrië, waar een scherpe resolutie van de VN werd geblokkeerd door een veto van Rusland en China, is in dit verband veelzeggend.

Dat is de verdeel- en-heerstactiek van het Kremlin, waaraan de Europeanen zich net zo goed schuldig maken als ze hun nationale benlangen op energiegebied laten prevaleren boven gemeenschappelijke Europese belangen of als ze niet met één geluid reageren op de reële of veronderstelde militaire dreiging die van Moskou uitgaat. 

"Rusland vormt een onvervreemdbaar en organisch onderdeel van Europa en de Europese beschaving. Onze burgers beschouwen zichzelf als Europeanen (...). Daarom stelt Rusland de oprichting voor van een gemeenschappelijke economische en humanitaire ruimte, die zich uitstrekt van de Atlantische tot de Grote Oceaan – een gemeenschap onder de naam Unie van Europa", kondigde Poetin eind februari aan in een artikel dat door Ria Novosti in het Engels werd gepubliceerd . 

Tegenover zulke ambities kan Europa zijn wantrouwen en dedain maar beter laten varen en Rusland niet langer als een bedreiging zien maar als een partner waarmee op voet van gelijkheid kan worden gepraat. 

Eerdere pogingen om deze wet door het Estische parlement te sluizen zijn in 2006 en in 2010 mislukt, maar dit keer “lijkt een meerderheid verzekerd”, aldus TAZ. Terwijl de Russische ambassade in Tallinn dit wetsontwerp al heeft afgedaan als “godslastering”, leveren de Duitse Groenen kritiek op het feit dat “de gruweldaden die door Hitlers handlangers in de Sovjet-Unie zijn begaan, op deze manier met terugwerkende kracht worden gerechtvaardigd”.

Meerdere Europese kranten schrijven over de betekenis van het project op nationaal niveau. Zo meldt La Vanguardia op zijn voorpagina dat “Europa voor de Middellandse Zee heeft gekozen”. Daarmee wordt gedoeld op de spoorwegverbinding langs de kust, die van de Frans-Spaanse grens naar Algéciras in het zuiden van Spanje loopt. Het dagblad onderstreept dat door de aansluiting op het transeuropese transportnetwerk twintig procent van de financiering van het project, waarvan de totale kosten worden geraamd op 19 miljard euro, door de EU zal worden gefinancierd. "De mediterrane corridor is een overwinning”, staat in het redactionele commentaar van het Catalaanse dagblad, dat terloops opmerkt dat het principe dat iedere Spaanse spoorlijn langs Madrid moet lopen, “afgeserveerd is”. “Het gezond verstand heeft gezegevierd”, voegt La Vanguardia daar nog aan toe: veertig procent van het bruto binnenlands product van het land wordt immers voortgebracht door de regio’s die aan de Middellandse Zee liggen.

In Estland ziet Eesti Pävaleht “een duidelijk groen licht” voor de nieuwe “Baltische spoorweg”, de lijn die Estland moet verbinden met de grens tussen Polen en Litouwen, dwars door Letland heen. Dit project, dat wordt gesteund door Estland en Litouwen, “lijkt op maat gesneden om te voldoen aan de door Brussel geëiste voorwaarden”, schrijft het Estse dagblad, dat zijdelings opmerkt dat het “de eerste keer is dat de Europese Unie zulke grote sommen geld besteedt aan transportprojecten die niet uitsluitend voldoen aan de behoeften van één enkele lidstaat”. Voor de krant markeert de concretisering van de “Baltische spoorweg” evenzeer het einde van het project van de hogesnelheidslijn tussen Riga en Moskou, dat wordt gepropageerd door de Letse ex-president Valdis Zatlers en wordt betwist door de huidige premier Valdis Dombrovskis. De krant meent dat dit tevens bewijs vormt dat Letland zich verder losmaakt uit de invloedssfeer van Rusland.

“In ieder geval hoeven de Estlanders, met de toetreding van Estland tot de eurozone, niet meer bang te zijn voor een waardevermindering van hun geld, een angst die een jaar geleden nog werkelijkheid was”, voegt de krant toe. Het is in de eurozone de afgelopen jaren niet alleen pais en vree geweest. De crisis heeft het ontbreken van financiële discipline van verschillende lidstaten aan het licht gebracht en pessimisten spreken inmiddels over een mogelijke splitsing van de zone.

“Deze omstandigheden doen ons afvragen waarom de Estlandse overheid zo haar best heeft gedaan om op een boot te stappen die gaat zinken”, merkt de krant op. “Maar als de eurozone uit elkaar spat, zal dat zo’n instorting opleveren dat het niet uit maakt of we nu wel of niet meedoen.”

“Klein Estland versterkt de euro”, meent Edin Mujagic, monetair econoom aan de Universiteit van Tilburg in de Volkskrant, van zijn kant. Ook al is de Baltische republiek geen economische wereldmacht, het is qua overheidsfinanciën een “kanjer”, zo meent hij. De staatsschuld van het land bedraagt ongeveer 7 procent van de totale economie van het land, heel wat minder dan die van sterke landen van de eurozone.

Edin Mujagic meent dat de invoering van de euro in Estland goed nieuws is voor Duitsland, Nederland en Finland. Voor deze deugdzame landen is de komst van “een centrale bankier van een land dat gezond overheidsfinanciën hoog in het vaandel heeft staan, niets moet hebben van overheidsschulden door staatsobligaties op te kopen en het bestrijden van inflatie altijd voorrang wil geven op andere wensen, alles behalve een slechte ontwikkeling.”

Het voordeel voor de laboratoria is volgens Vanity Fair dat de testen onder minder strikte en goedkopere voorwaarden kunnen worden uitgevoerd en dat positieve resultaten kunnen worden verkregen waarmee “de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) ervan overtuigd kan worden dat de geneesmiddelen voor Amerikanen veilig en doeltreffend zijn”. In 2008 was 80% van de producten die door de FDA werden beoordeeld, buiten de VS getest, wat neerkomt op 58.788 tests. Van dit totaal vonden er 876 plaats in Roemenië, 589 in Oekraïne en 716 in Turkije. Ook Estland, Polen, Rusland, Litouwen, Slowakije en Kroatië zijn in trek bij de laboratoria.

Doordat deze tests onder geen enkele serieuze controle staan, hebben ze vaak een dodelijke afloop. Het tijdschrift geeft als voorbeeld een onderzoek naar een griepvaccin dat werd uitgevoerd in een opvangcentrum voor daklozen in het Poolse Grudziadz. De proefpersonen kregen een vergoeding van twee dollar en “dachten dat zij een gewone vaccinatie kregen. Maar dat was niet zo. Ten minste twintig van hen overleden.”

Ondertussen legt het Milaanse dagblad Corriere della Sera uit dat het Italiaanse parlement de stemming over Silvio Berlusconi's controversiële “Gag Law” over afluistertapes heeft uitgesteld tot september. De wet ligt onder vuur van een groot deel van de justitiële wereld, de pers en de publieke opinie, aangezien daarmee het recht wordt beperkt om opnames te maken in het publieke belang en om de tekst daarvan te publiceren. Corriere meldt ook dat blogs die geen correcties publiceren zoals geëist door de betrokken partijen boetes riskeren tot €25,000.