Met het oog op de mogelijkheid dat “het Iraanse volk wordt uitgeroeid”, roept Grass Duitsland op om geen onderzeeërs aan Tel-Aviv meer te leveren. De Israëlische kernmacht zou een “gevaar zijn voor de fragiele vrede in de wereld”, en de Iraanse president Mahmoud Ahmadinedjad noemt hij eenvoudigweg een “schreeuwlelijk”. Grass, die in 2006 in Europa opschudding veroorzaakte door bekend te maken dat hij in 1944 lid was geweest van de Waffen SS, verklaart dat hij zich te lang de mond heeft laten snoeren door zijn vrees om “voor antisemiet te worden uitgemaakt”.

In Duitsland heeft de polemiek over zijn tekst niet lang op zich laten wachten. Van de drie Duitse dagbladen die er vandaag mee openen, onderscheidt Die Welt zich met de scherpste kop: “Günther Grass, de eeuwige antisemiet”. De stercolumnist van het Berlijnse dagblad, polemist Henryk M. Broder, schrijft:

Grass is het prototype van de gecultiveerde antisemiet, die de joden niets dan goeds wenst. Geplaagd door schuldgevoelens en schaamte, en tegelijkertijd gedreven door het verlangen de geschiedenis te herschrijven, beklimt hij nu de barricaden om ‘de veroorzakers van een naderend gevaar’ te ontwapenen.

Eerdere pogingen om deze wet door het Estische parlement te sluizen zijn in 2006 en in 2010 mislukt, maar dit keer “lijkt een meerderheid verzekerd”, aldus TAZ. Terwijl de Russische ambassade in Tallinn dit wetsontwerp al heeft afgedaan als “godslastering”, leveren de Duitse Groenen kritiek op het feit dat “de gruweldaden die door Hitlers handlangers in de Sovjet-Unie zijn begaan, op deze manier met terugwerkende kracht worden gerechtvaardigd”.

De kop van het artikel luidt: “Redt de waardigheid van de democratie”. De Griekse premier Giorgos Papandreou zou:

"(...) het type politicus belichamen, dat kapot gaat aan de groeiende kloof tussen de wereld van de financiële experts en die van de burgers. Beiden drijven uiteen – aan de ene kant de systeemeisen van het verwilderde financiële kapitalisme, dat de politici zelf van de leiband van de reële economie hebben losgemaakt, en aan de andere kant het geweeklaag over de oningeloste belofte van sociale gerechtigheid, dat hen uit de wegkwijnende levenswereld van hun democratische electoraat toe schalt."

In tijden van crisis zou volgens Habermas de middenweg geblokkeerd zijn. De politici moeten dan kleur bekennen en de getroffenen betrekken bij het besluitvormingsproces. 

"Dat is niet louter een kwestie van democratie, hier staat de waardigheid op het spel. (...) De Griekse catastrofe is echter een duidelijke waarschuwing voor de post-democratische weg, die Merkel en Sarkozy zijn ingeslagen. Een machtsconcentratiet bij een intergouvernementeel comité van regeringsleiders, die de nationale parlementen hun akkoorden door de strot duwen, is de verkeerde weg."

Europa zou veel meer gebaat zijn met een nieuwe grondwet, waarin de burgers de toon aangeven, schrijft Habermas in zijn pleidooi.

Sindsdien is de opwinding zeer groot. Columnist Jan Fleischhauer van Der Spiegel Online sist Habermas, de “grootste zware intellectueel van het betere Duitsland”, toe dat hij: 

"(...) In tegenspraak met zijn reputatie als koele denker duidelijk in het kamp van de apocalyptische hysterici thuishoort. In zijn weergave van de eurocrisis is de politiek allang vermorzeld door de raderen van de economie; en zijn politici verworden tot de bereidwillige handlangers van het 'verwilderde financiële kapitalisme.' Wat de concrete eisen betreft, vergaat het Habermas niet veel beter dan de activisten van Occupy Wall Street, die niet veel meer te melden hebben dan de vage notie dat het geld op een of andere manier anders moet worden verdeeld. Feitelijk heeft deze hele retorische krachtsinspanning slechts ten doel de politiek van haar verantwoordelijkheid te ontslaan, om voor de voortzetting van de politiek van de gemakzucht de vrije hand te hebben."

Het dagblad uit Bratislava wijst erop dat de partij op grond van de nieuwe wet ontbonden kan worden, maar brengt ook in herinnering dat geen enkele communistische hoogwaardigheidsbekleder ooit is veroordeeld. Zo zijn zowel Vasil Bilak [ooit algemeen secretaris van de Tsjecho-Slowaakse communistische partij, red.] die de brief uit 1968 ondertekende waarin de legers van het Warschaupact werden opgeroepen in te grijpen, als het hoofd van de geheime dienst, Alojz Lorenc, de dans ontsprongen. SME is des te sceptischer aangezien “justitie vandaag de dag nog wordt bestuurd door (ex)leden van deze partij die verantwoordelijk was voor de staatsterreur”. Tijdens de verkiezingen van 2010 behaalde KSS 0,83% van de stemmen.

In Tsjechië lijken de autoriteiten daarentegen juist de wetgeving te versoepelen. De minister van Volksgezondheid heeft aangekondigd een wet voor te bereiden waarmee cannabis als medicijn wordt beschouwd, zo valt te lezen in MF Dnes. Net als in Nederland, kan het dan worden voorgeschreven aan ernstig zieke mensen (met name bij multiple sclerose, misselijkheid bij chemotherapie en patiënten in hun laatste levensfase). “De cannabis zal worden gekweekt door overheidsplantages, door privékwekerijen die daarvoor een vergunning krijgen, of zal worden geïmporteerd uit het buitenland", waarschijnlijk uit Nederland, gezien de Nederlandse wetgeving. Wel valt nog te bezien hoe voorkomen moet worden dat de medicinale cannabis, die exclusief verkocht mag worden in apotheken en alleen op doktersvoorschrift, niet in het illegale circuit terecht komt.

Vorige week ontving het Poolse parlement een wetsontwerp met 600.000 handtekeningen van verontruste burgers die voorziet in een algeheel verbod op abortus. Tegenstanders stellen echter dat strengere wetgeving alleen maar zal leiden tot een toename van het aantal illegale abortussen. Officieel werden in Polen, dat 38 miljoen inwoners telt, vorig jaar slechts 538 legale abortussen uitgevoerd, maar de Poolse Federatie voor Vrouwen en Gezinsplanning schat dat aantal op minstens 100.000 per jaar. Dat betekent volgens Newsweek dat de bestaande wetgeving, die sinds 1993 van kracht is en abortus slechts toestaat als de zwangerschap het gevolg is van verkrachting of incest, een ernstig risico inhoudt voor het leven of de gezondheid van de moeder, of als er sprake is van blijvende, onherstelbare schade aan de foetus, "in de praktijk niet werkt". Uit een recente opiniepeiling over dit onderwerp blijkt dat 45 procent van de bevolking vóór legale abortus is en 50 procent fel tegen. 

Het Poolse weekblad Wprost heeft dit thema overgenomen en is van mening dat het aarzelende gedrag van Amerika en Europa ten opzichte van de dramatische toestanden in Libië “bevestigen dat het Westen spontaan heeft afgezien van haar leiderschap. Haar plaats is ingenomen door andere. Iran, China en Rusland staan al in de rij”. Op minder optimistische wijze concludeert Wprost: "het Westen is niet meer de hoeder van de democratie en is ook niet meer in staat om op geloofwaardige wijze wie dan ook te imponeren”.

De krant hekelt de verontwaardigde reacties van verscheidene politieke kopstukken – Angela Merkel incluis – en de “hypocrisie” van partijen die hem het vuur aan de schenen leggen. Volgens de krant hebben zij wel kritiek op Sarrazin, maar “negeren zij de problemen die gepaard gaan met immigratie” en “onderschrijft de meerderheid van de Duitsers zijn stellingen”.

In Polen is abortus slechts in drie gevallen toegestaan: in het geval van ernstige afwijkingen aan de foetus, als het leven van de moeder in gevaar is of als de zwangerschap een gevolg is van een verkrachting. De meeste vrouwen nemen daarom hun toevlucht tot een illegale abortus die een risico vormt voor hun gezondheid of zelfs hun leven in gevaar kan brengen. “Westerse dokters vragen zich daarom af hoe de Poolse regering dit vrouwen kan aandoen”, aldus het commentaar in de Gazeta Wyborcza. “Het klinkt als een vreemde vraag maar als we die niet stellen, zal er niets veranderen”.

Als de plannen van de Volkspartij het licht zou zien, zou de bevolking van Zwitserland, dat nu 7 miljoen inwoners telt,  in één klap met 17 miljoen zielen groeien en Stuttgart zou de grootste stad van het land worden. "We zouden de integratie moeten bevorderen van deze regio’s aangezien ze onder het juk zitten van de regerende Europese politieke klasse die totaal geen omkijken naar ze heeft. De inwoners van deze regio’s benijden onze autonome Staat en verlangen naar een democratie met een menselijk gezicht", aldus woordvoerders van de Zwitserse Volkspartij.

De Zwitserse autoriteiten hebben geen commentaar geleverd op het voorstel, maar in ieder geval heeft de Duitse ambassade in Bern er wel om moeten lachen. Het ambassadepersoneel schijnt zich al af te hebben gevraagd wanneer de Zwitsers “hun toegang tot de zee zullen beginnen op te eisen”. Het lachen verging hun echter toen ze de uitslag hoorden van een opiniepeiling van het Zwitserse weekblad Weltwoche. Hieruit bleek dat 63% van de 1.800 ondervraagden uit de grensgebieden (Duitse, Italiaanse en Oostenrijkse) positief staat tegenover een toetreding tot Zwitserland. Erg verrassend is dit niet: de salarissen liggen een stuk hoger in Zwitserland dan in bijvoorbeeld Duitsland. Bovendien is er veel uitwisseling tussen beide landen. Zo zijn op veel Zwitserse universiteiten Duitse docenten in de meerderheid.