“Paardenvlees met ontstekingsremmers”, zo vat El Mundo de op 16 april gepubliceerde resultaten samen van het onderzoek van de EU naar paarden- en rundvlees in Europese producten. De aanleiding van de testen, uitgevoerd door verschillende nationale voedsel- en warenautoriteiten op verzoek van de Europese Commissie, was het Britse paardenvleesschandaal van begin dit jaar. Toen werd in een aantal diepvriesproducten, waarin volgens de verpakking rundvlees was verwerkt, paardenvlees aangetroffen.

Er zijn twee soorten testen uitgevoerd: een om vast te stellen of producten die als rundvlees werden verkocht, paardenvlees bevatten; de andere om sporen van fenylbutazon in paardenvlees op te sporen. Dat is een ontstekingsremmer die dieren wordt toegediend, maar die potentieel gevaarlijk is voor mensen en daarom niet in de voedselketen terecht mag komen.

El Mundo licht toe dat uit het onderzoek is gebleken dat “bijna 5 procent van het rundvlees dat de afgelopen maand in de EU is geanalyseerd, sporen van paardenvlees bevat. 0,51 procent van het paardenvlees bevatte sporen van fenylbutazon”. Verder schrijft de Spaanse krant dat volgens de onderzoekers “het paardenvleesschandaal meer aan het licht heeft gebracht over handelsfraude dan over de gevaren voor de voedselveiligheid”.

De landen die het slechtst hebben gescoord, zijn Frankrijk en Griekenland waar in respectievelijk 13 en 12,5 procent van de onderzochte monsters DNA van paarden werd aangetroffen. In het Verenigd Koninkrijk kwam geen enkele fraudezaak met vlees aan het licht, wel werd daar het grootste aantal gevallen (14 van de 16) van fenylbutazon in paardenvlees aangetroffen.

Om het vertrouwen van de consumenten te herstellen, heeft de Europese Commissie voorgesteld de komende maanden harder op te treden tegen fraude met de etikettering of met de handel in vlees. Ook pleit Brussel voor een paspoort voor paarden om controles binnen de EU te verbeteren.

"Volksgezondheid in Europa laat tweedeling zien", schrijft El País na de publicatie van het Europees rapport volksgezondheid 2012 van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

De krant uit Madrid benadrukt dat "Spanjaarden tot de langst levende Europeanen behoren". Die lange levensduur kan deels worden verklaard door het mediterrane dieet en het geringere alcoholgebruik ten opzichte van veel Europeanen. Van alle Europese vrouwen leven Spaanse vrouwen het langst, met een levensverwachting van 85 jaar, 12 jaar langer dan vrouwen uit Moldavië of Kirgizië", wier levensverwachting het kortst is van heel Europa.

Dit is nog maar een van de indicatoren voor de nog altijd grote verschillen tussen de 53 Europese landen. Oost-Europa blijft ondermaats scoren als het gaat om sterftecijfers, ziekten en toegang tot drinkwater. Op dit vlak is duidelijk sprake van een tweedeling binnen Europa.

Niettemin "worden we in Europa steeds ouder", aldus El País. Een paradox die ook de Süddeutsche Zeitung waarneemt:

De levensverwachting neemt merkbaar toe: in 2010 werden Europeanen gemiddeld 76 jaar oud, 5 jaar ouder dan in 1980. Maar er bestaat een enorme kloof tussen de landen met de hoogste en de landen met de laagste levensverwachting. In Zwitserland, IJsland en veel mediterrane landen bereikt de bevolking een gemiddelde leeftijd van 82 jaar. Russen daarentegen hebben een levensverwachting van slechts 69 jaar.

Het dagblad uit München wijst erop dat een hartaanval de voornaamste doodsoorzaak is en dat het sterftecijfer als gevolg van hart- en vaatziekten in Oost-Europese landen dertien keer hoger ligt. El País merkt op dat in het rapport geen rekening wordt gehouden met de gevolgen van de economische crisis voor de volksgezondheid en meent dat "deze cijfers kunnen worden verbeterd als door de politiek meer aandacht wordt besteed aan volksgezondheid".

Tsjechische artsen houden vandaag, op 1 maart, een “gezondheidsdag” uit protest tegen het gebrek aan overheidsinvesteringen in de gezondheidszorg en tegen een nieuw betaalsysteem waardoor hun salaris erop terug zou kunnen gaan. Als voorbeeld geeft Mladá Fronta DNES het salaris van een internist dat met 25 procent gekort kan gaan worden.

“Ze sluiten hun praktijken en gaan lekker uitrusten of voor een check-up naar een arts”, schrijft de Tsjechische krant. Het dagblad schrijft ook dat door nieuwe vergoedingsregels minder verzekeringsmaatschappijen zullen betalen voor behandelingen van patiënten.

Twee jaar geleden zetten duizenden ziekenhuisartsen ook een grote protestactie op touw. De campagne Bedankt, wij zijn weg mondde toen uit tot een groot succes.

Tijdens de vergadering vandaag in Brussel van de Europese ministers van Landbouw zal de Oostenrijkse minister Nikolaus Berlakovich zijn voorstel voor “een voedingspaspoort” uit de doeken doen. Dit ‘paspoort’ moet voor betere transparantie zorgen van de herkomst en de ingrediënten van kant-en-klaarmaaltijden die in de EU worden verkocht.

Berlakovich gaat proberen om samen met zijn Duitse, Franse en Britse ambtsgenoten Europees verzet uit de weg te ruimen. Met name de voedingsmiddelenindustrie zou niet zitten te wachten op een dergelijke verplichting omdat dit extra bureaucratie met zich meebrengt.

Het Openbaar Ministerie van de Duitse gemeente Oldenburg onderzoekt de biologische eieren van 150 bedrijven in Nedersaksen en 50 bedrijven in andere deelstaten.

Deze bedrijven worden ervan verdacht de afgelopen jaren miljoenen eieren te hebben verkocht met een bio-keurmerk terwijl ze afkomstig waren uit legbatterijen.

Het onderzoek, dat al in 2011 is gestart, is afgelopen weekend pas onthuld door Der Spiegel. Volgens het Duitse tijdschrift riskeren de bedrijven geldboetes dan wel gevangenisstraffen van maximaal een jaar.

“We weten allemaal dat er vandaag al euthanasie op kinderen gebeurt. Actieve euthanasie, ja”. Dat verklaarde medisch specialist Dominique Biarent, afdelingshoofd intensive care in het Brusselse Fabiolaziekenhuis, gisteren in de Belgische senaat naar aanleiding van een hoorzitting van de commissie Justitie en Sociale Zaken.

Euthanasie op kinderen is verboden in België, maar “er groeit een brede consensus om de euthanasiewet uit te breiden”, schrijft de Vlaamse krant. Deze wet “werd in mei 2002 in het leven geroepen en is tot nog toe beperkt tot volwassen die ondraaglijk en uitzichtloos fysiek en psychisch lijden”.

De dood van een kwart van alle kinderen die ieder jaar in het Verenigd Koninkrijk overlijden is te wijden aan “aantoonbare fouten” die in de zorg gemaakt worden en bij 43 procent van de gevallen is sprake van “potentieel vermijdbare factoren”. The Times meldt dit op de dag dat het Britse parlement debatteert over nieuwe plannen om kindersterfte terug te dringen.

De Britse regering wil dat er een nationaal onderzoek gehouden wordt naar zorg voor kinderen. Daarnaast wil zij een werkgroep oprichten om de gezondheid van kinderen in de gaten te houden en pleit ze voor een betere uitwisseling van patiëntgegevens.

De plannen van de regering komen een week nadat bekend werd gemaakt dat tussen 2005 en 2008 1.200 patiënten in het ziekenhuis in Stafford zijn overleden door verwaarlozing.

De goedkope lasagne waarin paardenvlees in plaats van rundvlees is aangetroffen, is slechts het topje van de ijsberg. Dat stelt Die Welt.

Sinds de voedingsautoriteiten en distributeurs meer kant-en-klaarmaaltijden onder de loep nemen, lijkt het erop dat er niet alleen met diepvrieslasagne is gefraudeerd.

De Duitse overheid werkt aan een actieplan om harder op te kunnen treden tegen bedrijven die sjoemelen met voedingsetiketten.

De Europese Commissie werkt aan een regelgeving om klinisch farmaceutisch onderzoek op mensen te vereenvoudigen. Zo wil Brussel bijvoorbeeld af van de betrokkenheid van onafhankelijke ethische commissies bij de autorisatie van proeven.

Ook stelt de Commissie voor dat in de toekomst slechts één lidstaat (nota bene voorgesteld door de farmaceutische industrie) de risico’s van proeven onderzoekt en dat het oordeel van dit land in alle andere lidstaten geldig zal zijn.

Medische specialisten en filosofen vrezen dat de lidstaten die het meest kritisch zijn op farmaceutisch gebied vermeden zullen worden en dat de grenzen minder duidelijk zullen zijn dan bij dierproeven.

Het voorstel wordt in juni in het Europees Parlement besproken.

Britse dokters willen dat de prijs van koolzuurhoudende frisdrank met 20 procent omhoog gaat en pleiten voor regelgeving om het aantal snackbars in de buurt van scholen in te perken. Hiermee willen ze de “Britse spiraal van de obesitascrisis” te lijf gaan.

Volgens een onlangs verschenen rapport van de Academy of Medical Royal Colleges kampt één op de vier volwassenen in Groot-Brittannië met overgewicht. Specialisten verwachten dat dit aantal in 2050 opgelopen zal zijn tot 60 procent bij de mannen, 50 procent bij de vrouwen en 25 bij kinderen. Geschat wordt dat de gevolgen van obesitas, waaronder diabetes, hart- en vaatziekten en kanker, de Britse schatkist 5,1 miljard pond (5,9 miljard euro) per jaar kosten.

“Er zijn vanaf heden twee paardenvleesaffaires in Europa”, meent het Belgische dagblad na de ontdekking van sporen van fenylbutazon, een verboden ontstekingsremmer, in Britse paardenkarkassen die naar Frankrijk zijn geëxporteerd.

De zaak onderstreept dat lokale autoriteiten op het gebied van controles voor volksgezondheid hebben gefaald. In Frankrijk heeft de minister van Landbouw de vergunningen voor het bedrijf Spanghero ingetrokken. De vleesverwerker was op de hoogte van de fraude: de karkassen die bij hen werden afgeleverd hadden een douanelabel met “paardenvlees” erop. Spanghero verkocht het vlees echter als rundvlees.

Het schandaal van diepvriesvoedsel dat paardenvlees bevat in plaats van rundvlees, heeft zich naar Duitsland uitgebreid. In Noordrijn-Westfalen hebben de autoriteiten in meerdere lasagna’s DNA van paarden aangetroffen. Discounter Real en de supermarktketen Tengelmann hebben inmiddels de lasagna’s uit hun schappen gehaald.

De krant benadrukt dat Duitsers, net zoals Britten, om historische en emotionele redenen geen paardenvlees eten. In het laatste kwartaal van 2012 zijn 14.929.600 varkens en slechts 3.400 paarden geslacht in Duitsland.

“Ook elders in Europa groeit de onrust in de voedingssector toe” schrijft het Vlaamse dagblad De Standaard. Gisteren werd bekend dat ook in Frankrijk paardenvlees is aangetroffen in diepvrieslasagne, waar eigenlijk rundvlees in had moeten zitten. Het gaat om producten van het merk Picard, die eveneens in België worden verkocht. Het bedrijf, dat zich bezighoudt met de vervaardiging en distributie van diepvriesproducten, heeft – net als het Britse Findus – zijn vlees gekocht bij de Franse leverancier Comigel, licht de de krant toe.

Het paardenvlees dat teruggevonden is in de rundvleeslasagne, die vorige week in Groot-Brittannië uit de schappen werd gehaald, komt uit Roemenië. Maar, zo meldt het Roemeense dagblad Evenimentul zilei, dit vlees is “naar alle waarschijnlijkheid” in een ander land verwerkt.

Door het Britse vleesschandaal is de Roemeense vleesindustrie in diskrediet geraakt op de Europese markt, schrijft de krant.

Opnieuw is er een schandaal aan het licht gekomen dat het imago van Roemenië binnen de EU aantast. Volgens het etiket zou de lasagne van een bekend merk in Europa louter rundvlees moeten bevatten. Dat er niettemin paardenvlees afkomstig uit Roemenië in is aangetroffen, bewijst eens te meer “dat wij niet in staat zijn ons te houden aan een minimum aan regels, dat voor iedere gemeenschap onontbeerlijk is om te kunnen functioneren”, schrijft România liberă.

De eenheidsmarkt maakt het mogelijk "dat een Roemeens slachthuis vlees exporteert naar een grossier op Cyprus, die het doorverkoopt aan een onderneming in Luxemburg, die het vervolgens verkoopt aan een Zweeds bedrijf, dat het via zijn Franse dochtermaatschappij in het Verenigd Koninkrijk op de markt brengt”, aldus de Roemeense krant. Deze handelwijze betekent een voordeel “als alle landen zich op een verantwoordelijke manier van hun taak kwijten”, voegt het dagblad toe. “Maar als de vertrouwensketen tussen de instellingen en de Europese landen wordt verbroken – al is het maar door één klein schakeltje -, dan doet dit het Europese project op zijn grondvesten schudden.”

Het dagblad schrijft:

Deze toestand is koren op de molen van de Britse xenofoben, maar ook van al diegenen die tot op heden blijven volhouden dat Roemenië niet tot de EU had mogen worden toegelaten.

Volgens een andere Roemeense krant, Adevărul, zou het lijstje met verdachten moeten worden aangevoerd door het bedrijf dat “het vlees heeft verpakt en geëxporteerd, maar in de praktijk zijn alle ogen gericht op Roemenië, omdat het vlees hier vandaan komt. Het voorstel van een Brits conservatief parlementslid om beperkingen te stellen aan onze export, en vervolgens aan alle ingevoerde producten uit de Europese Unie, toont eens te meer aan dat het onze schuld is, dat al het kwaad dat het Verenigd Koninkrijk treft, zijn oorsprong heeft in Roemenië.”

România liberă merkt tot slot op:

Zelfs als blijkt dat niemand in Roemenië een fout heeft gemaakt in dit schandaal, dan zal daar geen aandacht voor zijn. Dat is het ironische en trieste aan dit verhaal. Aangezien iedereen eraan gewend is dat wij liegen en bedriegen, maakt het niemand iets uit als wij voor één keer ten onrechte beschuldigd zouden worden.

“Patiënten door het hele land lopen gevaar door wijdverbreide misstanden die tot een van de grootste schandalen uit de geschiedenis van de Britse nationale gezondheidszorg [NHS] hebben geleid”, schrijft The Times op zijn voorpagina. Het artikel volgt op de publicatie van een rapport over het staatsziekenhuis van Stafford, waar ongeveer 1.200 patiënten tussen 2005 en 2008 overleden als gevolg van ontoereikende behandeling door het medisch personeel. Het onderzoek beschrijft gevallen waarin patiënten zo’n dorst hadden dat ze geen andere keus hadden dan bloemwater uit vazen te drinken en waarbij receptionisten in plaats van de verpleging moesten besluiten welke patiënten er met voorrang behandeld moesten worden. Toen het nieuws uit het rapport bekend werd, werd er in vijf andere ziekenhuizen onmiddellijk gelast tot verder onderzoek omdat er ook daar sprake was van ongebruikelijk hoge sterftecijfers.

Arts en programmamaker Phil Hammond schrijft in The Times dat het tijd wordt een eind te maken aan het “anonimiteitscomplot” waarbij medisch personeel onder zijn verantwoordelijkheid voor mishandeling probeerde uit te komen, en de zwarte piet doorschoof naar het hogere management. Hij bekritiseert daarnaast de auteur van het rapport, advocaat Robert Francis, die de schuld niet ronduit wil neerleggen bij de verantwoordelijken.

In 2006, toen de NHS halverwege het jaar al op een tekort van £600 miljoen zat, trad topman Nigel Crisp terug. Maar als er 1.200 mensen onnodig sterven in een enkel ziekenhuis, is er niemand die ontslag neemt. Sir David Nicholson, de huidige topman van de NHS was in 2005 hoofd van de West Midlands Strategic Health Authority, het instituut dat verondersteld werd toezicht te houden op de standaarden in het ziekenhuis van Stafford. Hij zou zijn ontslag moeten indienen.

"Zou de Europese Commissie liever de belangen behartigen van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf dan zich bekommeren om de overlevingskans van enkele tientallen patiënten die lijden aan een ernstige en zeldzame leveraandoening?". Dat vraagt Libération zich af Het Franse dagblad schrijft in een uitgebreid artikel:

De Commissie verzet zich al drie jaar met hand en tand tegen het op de markt brengen van het medicijn Orphacol, dat door CTRS, een klein Frans laboratorium, wordt geproduceerd. Het medicijn kan patiënten die aan een zeldzame leveraandoening lijden van een zekere dood redden [...] Deze bureaucratische verbetenheid kan niet worden geweten aan enig gevaar voor de volksgezondheid, want zowel wetenschappers als de 27 lidstaten hebben unaniem positief geadviseerd over dit geneesmiddel waarvan is bewezen dat het werkt. Het Amerikaanse bedrijf Asklepion Pharmaceuticals, een laboratorium dat in handen is van de zevendedagsadventisten, blijkt echter bij het in Londen gevestigde Europese Geneesmiddelen Agentschap (EMA) een vergunning te hebben aangevraagd voor het op de markt brengen van een concurrerend medicijn – dat nog niet eens bestaat – en is in zijn nopjes met de weigering van de Commissie om Orphacol toe te staan.

Dit hardnekkig weigeren is "onbegrijpelijk", erkent een ambtenaar van de Commissie. Immers, schrijft Libération, "in de regel verschanst de Commissie zich achter de wetenschappelijke adviezen van de verschillende Europese agentschappen".

De krant wijst beschuldigend naar Patricia Brunko van de Europese Commissie. Zij staat aan hoofd van de afdeling die gaat over medicijnen voor menselijk gebruik en "lijkt vastbesloten om Orphacol uit te schakelen". De krant legt een verband met de zaak Dalli en licht toe:

iedereen weet dat Brunko onder voormalig commissaris John Dalli viel, die in oktober door Commissievoorzitter Barroso de laan uit is gestuurd op verdenking van omkoping door tabaksfabrikanten. "De zaak is echter nog niet aangekaart bij Olaf, het antifraudebureau van de Commissie", aldus de berichtgeving uit Parijs.

“Containers met gif” arriveren in de Europese havens. Dit alarmerende bericht stond gisteren in Le Monde. Het Franse dagblad schrijft dat van de miljoen containers die iedere week worden uitgeladen “15 tot 20 procent gassen bevat die extreem gevaarlijk, kankerverwekkend of schadelijk voor het zenuwstelsel zijn” en dat deze stoffen “een bedreiging vormen voor een hele keten van werknemers […] tot aan de consument zelf”.

De vraag is hoe deze gassen in de containers terecht zijn gekomen. Gedeeltelijk door het gebruik van bestrijdingsmiddelen om “schimmels en schadelijke dieren tijdens het transport te elimineren". Een andere oorzaak is dat de handelswaren zelf gassen en dampen afgeven. Kleding die in Azië is gefabriceerd, bevat vaak oplosmiddelen op basis van benzeen en tolueen, die kankerverwekkend zijn.

Al sinds 2011 worden in Frankrijk maatregelen genomen (zoals een verplichte ventilatieperiode en het gebruik van maskers, handschoenen en veiligheidsbrillen) om het risico van blootstelling aan deze giftige stoffen te voorkomen. Maar deze maatregelen worden “door de vakbonden als ontoereikend en ongeschikt beoordeeld”, merkt Le Monde op. De krant vergelijkt de Franse situatie met die in België en Nederland:

De protocollen tussen de werkgevers en de vakbonden verplichten om systematisch maatregelen te treffen zodra de aanwezigheid van gassen wordt vermoed. De Nederlandse douane eist een verklaring van de afwezigheid van giftige stoffen die niet ouder is dan twee uur voordat zij een container in behandeling neemt. Jan de Jong, bestuurder van FNV Bondgenoten, wil dat de regeringen nog verder gaan door het probleem bij de bron aan te pakken en door bepaalde producten wereldwijd te verbieden.

Het voorstel voor herziening van de tabaksrichtlijn, dat op 19 december in Brussel is gepresenteerd, heeft in Zweden tot felle reacties geleid. In deze tekst staat namelijk dat het verbod op pruimtabak, zoals de in Zweden zeer geliefde snus, wordt gehandhaafd. Bovendien moeten doosjes pruimtabak een zichtbare “gezondheidswaarschuwing" krijgen, net als bij pakjes sigaretten, en is het verboden er aroma's aan toe te voegen. Zweden heeft weliswaar een vrijstelling voor de productie en verkoop van snus, maar mag dit belangrijkste product van zijn tabaksindustrie nog altijd niet exporteren.

Aftonbladet beschuldigt de Zweedse regering ervan de vrijstelling voor snus in gevaar te hebben gebracht, omdat zij onder druk van de tabakslobby “volledig gefocust was op het verkrijgen van een exportvergunning”.

Zoals het er nu voorstaat, zal Fredrik Reinfeldt de geschiedenis ingaan als de premier die de Zweden hun snus heeft afgepakt. […] Als de Zweedse politici in de toekomst meer succes willen hebben, dan moeten ze hun strategie veranderen. Het verdedigen van de Zweedse vrijstelling moet vooropstaan. De wens van de tabaksindustrie om nieuwe markten aan te boren, moet op het tweede plan komen.

In Expressen hekelt de filosoof Lars Gustafsson “de autoritaire taal van de Europese Commissie”, die wil voorschrijven “welke smaak snus moet hebben en waarheen het mag worden geëxporteerd”. Volgens Gustafsson is dit zelfs “een cruciale kwestie van democratie”. “Maar daar gaat het niet om”, schrijft hij:

Het gaat evenmin om de filosofische vraag of een organisatie die niet in staat is een coherent beleid te voeren om de opwarming van de aarde tegen te gaan, zich wel moet bemoeien met hoe consumenten in de lidstaten hun snus gebruiken. Nee, waar het om gaat, is dat wij Barroso [de voorzitter van de Europese Commissie, red.] moeten laten weten dat hij niets anders is dan een lakei. En dat hij niet voorbij kan gaan aan onze minister van Handel, die – anders dan hij zelf – over democratische legitimiteit beschikt. Waaraan ontleent Barroso zijn legitimiteit?

"Pierre Schellekens is hoofd van de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Stockholm. En hij gebruikt snus", schrijft het dagblad in zijn hoofdartikel:

Schellekens kan dus binnenkort een rapport aan Brussel sturen over de scepsis tegenover de EU, die in Zweden alleen maar toeneemt, en over het negatieve beeld van de EU-bureaucraten, die alles tot in detail willen reglementeren en het aroma van onze snus willen verbieden.

De Europese samenwerking is in veel opzichten een fantastische uitvinding. Maar het zijn juist dit soort idiote voorstellen die ervoor zorgen dat de betrokkenheid van de bevolking bij de Unie afneemt. Dit uitzonderlijke onvermogen om onderscheid te maken tussen grote en kleine problemen.

“Europa legt pakket maatregelen op tafel om rokers te ontmoedigen”, kopt de Belgische krant La libre Belgique op de voorpagina. De krant verwijst naar de richtlijn voor “de productie, verpakking en verkoop van tabak” die de Europese Commissie op 19 december heeft gepresenteerd. Verscheidene media hebben inzage gehad in de te nemen maatregelen. Pakjes sigaretten en shag moeten in het vervolg aan beide zijden voor 75% bedekt zijn met teksten of foto's die waarschuwen voor gezondheidsschade, tegen 40% nu.

Les Echos vergelijkt “dit salvo van antitabaksmaatregelen” van de Commissie echter met wat er op 1 december aan de andere kant van de wereld werd besloten:

Het is hier nog geen Australië, waar alle pakjes er voortaan hetzelfde uitzien en geen merklogo's bevatten, maar de richtlijn stelt lidstaten wel in staat hun maatregelen verder aan te scherpen. Vier landen, waaronder Frankrijk, Groot-Brittannië en België, zouden al hebben aangegeven het Australische voorbeeld te willen volgen.

De richtlijn beoogt ook om bepaalde aroma's (zoals menthol) of extra dunne sigaretten te verbieden, omdat die tot roken zouden aanzetten. Genoeg reden om de woede te wekken van de zeer machtige tabakslobby, die er alles aan heeft gedaan om betrokken te worden bij het opstellen van de maatregelen. Zo werd eurocommissaris voor Volksgezondheid John Dalli in oktober 2012 gedwongen om af te treden, op verdenking van het aannemen van steekpenningen.

La Stampa vindt de furieuze reactie van de “big tobacco”, tabaksproducenten en sigarenhandelaars, niet volkomen onterecht:

Afgezien van het feit dat deze slechte gewoonte de gezondheid in gevaar brengt, wat niemand zal ontkennen, zijn hun argumenten niet geheel ongefundeerd. De deur te ver dichtgooien leidt tot smokkel en vergroot de kans op namaak, waardoor er pakjes op de markt komen die vol zitten met allerlei troep.

De strijd van de lobbyisten is “nog lang niet gestreden”, concludeert Les Echos, want

De tekst moet nu zowel door het Europees Parlement als door de lidstaten worden goedgekeurd. Stockholm zou moeten terugkomen op de uitgaven voor snus. En Duitsland heeft ook al laten weten niet zonder meer voorstander te zijn van het idee om pakjes voor 75% te bedekken.

“Ja, GGO’s zijn vergif!”, schrijft Le Nouvel Observateur in grote letters op de voorpagina. Het weekblad heeft deze week de resultaten van een twee jaar durende studie gepubliceerd. Franse onderzoekers hebben voor hun onderzoek tweehonderd ratten gevoed met transgene maïs, voornamelijk NK603 van producent Monsanto. De conclusies komen uit een uittreksel van het boek dat door Gilles-Eric Séralini geschreven werd, en waarvan de titel, 'Tous cobayes!' [lett: Allemaal proefkonijn!, red.] ook gebruikt wordt voor een film over dit onderzoek. Séralini is professor moleculaire biologie aan de universiteit van Caen en leidde het experiment dat door Le Nouvel Observateur gekwalificeerd wordt als “een fragmentatiebom”:

De studie veegt in feite de vloer aan met een officiële waarheid dat genetisch gemodificeerde maïs onschadelijk is. Zelfs in kleine doses blijkt de onderzochte genetisch gemanipuleerde maïs zwaar giftig en vaak dodelijk te zijn voor de ratten. De maïs is zelfs zo gevaarlijk dat als het om een medicijn zou gaan, het gebruik ervan onmiddellijk gestaakt zou worden in afwachting van nieuw onderzoek. Het is echter dezelfde maïs die we op ons bord vinden, via vlees, eieren en melk.

De resultaten laten er geen twijfel over bestaan:

In de dertiende maand van het onderzoek […] ontstaan er bij de met genetisch gemodificeerde maïs gevoerde ratten twee tot drie keer zoveel tumoren dan bij de ratten die geen genetisch gemodificeerd voedsel kregen, ongeacht hun geslacht. Aan het begin van de 24e maand, dat wil zeggen aan het eind van hun leven, hebben 50% tot 80% van de vrouwtjes die genetisch gemodificeerde maïs kregen, tumoren, tegen slechts 30% van de ratten die geen genetisch gemodificeerde maïs kregen.

EurActiv.com benadrukt dat de publicatie van deze resultaten “tot in Brussel voor opschudding zorgt”:

Besluiten worden genomen op het niveau van de zevenentwintig landen. De Franse regering heeft de [Franse] Voedsel- en Warenautoriteit om bekrachtiging van het onderzoek gevraagd. De Europese Commissie heeft hetzelfde gedaan bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA).

Een instelling die vaak onder vuur ligt bij Greenpeace, meldt EurActiv. Greenpeace beschuldigt de EFSA ervan “al jarenlang ongeloofwaardig te zijn vanwege de schandalige banden van zijn leden met de industrie en zijn gebrek aan onafhankelijkheid”.

Het onderzoek van de universiteit van Caen werd echter met scepsis onthaald door een deel van de wetenschappelijke wereld. Een aantal door persbureau Reuters geïnterviewde biologen spraken hun twijfels uit over het protocol en de methode die bij de uitvoering van de experimenten werden gevolgd.

“Het verbod kan enkele maanden duren”, kondigt Mladá fronta DNES aan op de voorpagina naar aanleiding van het besluit afgelopen vrijdag, 14 september, van het Tsjechische ministerie van Volksgezondheid om de verkoop van drank met een alcoholpercentage boven de 20 procent te verbieden. Hierdoor is er geen sterke drank meer te koop in winkels, restaurants en cafés. Sinds 6 september wordt het land getroffen door een golf van alcoholvergiftigingen door illegaal gestookte drank met methanol. 21 mensen zijn inmiddels bezweken na het nuttigen van deze dranken. De meeste slachtoffers zijn gevallen in de regio’s Zlín, Olomouc en Moravië-Silezië, in het oosten van het land. De politie, die ondertussen al 23 stokers en verkopers heeft opgepakt die ervan worden verdacht sterke drank te hebben aangelegd met methanol, is een uitgebreid onderzoek gestart naar de herkomst van de drank.

Het Tsjechische dagblad Lidové noviny, dat de eerste resultaten van het onderzoek publiceert, schrijft dat “het gif afkomstig is uit Polen. Het betreft ruitensproeiervloeistof met antivries”. De politie schat de kans inderdaad groot dat methanol uit Pools ruitensproeiervloeistof de oorzaak is. “Sinds 2010 wordt giftige methanol, dat drie keer zo goedkoop is als het gebruikelijke ethanol, gebruikt voor de vervaardiging van ruitensproeiervloeistof om de kosten te drukken”, onthulde het Poolse dagblad Gazeta Wyborcza al in juli. De Tsjechische stokers waren blijkbaar niet op de hoogte van deze verandering en zijn gewoon doorgegaan met de verwerking hiervan in hun dranken.

Ondertussen heeft de golf van alcoholvergiftigingen zich verspreid naar de Tsjechische buurlanden Polen en Slowakije. Zo blijkt uit berichtgeving van het Slowaakse dagblad SME dat vandaag op zijn voorpagina schrijft: “De vergiftiging raakt ook ons land”. Volgens SME werden er gisteren acht personen met methanolvergiftiging opgenomen in het ziekenhuis van de stad Prešov en zijn er al vier doden gevallen in Polen. De Poolse inspectie voor volksgezondheid heeft daarom een verbod aangekondigd voor de verkoop van sterke drank afkomstig uit Tsjechië.

“Het is in het algemeen belang dat het verbod zo snel mogelijk wordt opgeheven”, schrijft Lidové noviny in een commentaar. De verkoop van sterke drank levert de staat maandelijks naar schatting 750 miljoen kroon (circa 30 miljoen euro) op aan btw. Volgens cijfers gepubliceerd door Hospodářské noviny, wordt er per dag 155 duizend liter sterke drank verkocht in Tsjechië.

Spanje legt de zorg aan illegale immigranten aan banden. “Vanaf 1 september wordt de toegang tot de gezondheidszorg voor 150.000 buitenlanders van buiten de EU die zich illegaal in Spanje bevinden, ernstig beperkt”, schrijft El País. Over enkele dagen treedt de verordening in werking over de “urgente maatregelen die het voortbestaan van het Spaanse nationale zorgstelstel moeten waarborgen”. Medische zorg voor illegalen wordt daarmee “beperkt tot spoedeisende hulp, zwangere vrouwen en minderjarigen”, licht de krant toe.

De maatregel maakt deel uit van het bezuinigingspakket van de regering, die hier 500 miljoen euro per jaar mee denkt te besparen. Maar, merkt El País op, realistischere berekeningen wijzen uit dat de besparingen nog niet de helft van dit bedrag zullen bedragen. 

[Dit is ongeveer] evenveel als de zorg die in andere lidstaten van de Europese Unie aan Spanjaarden wordt verleend en niet wordt betaald.

Bovendien, benadrukt het dagblad, “tornt dit besluit aan het Spaanse, in de grondwet vastgelegde recht op gezondheid”:

Daarnaast is deze maatregel niet alleen fnuikend voor het algemene karakter van de Spaanse gezondheidszorg, maar ook voor het feit dat het gratis is. Deze kleine groep mensen zal dan alleen toegang tot volledige medische hulp hebben op voorwaarde dat ze een soort verzekering afsluiten (speciale afspraken met de gezondheidszorgautoriteiten). Die kost 60 euro per maand voor personen tussen de zeventien en vijfenzestig jaar en ongeveer 155 euro voor mensen die ouder zijn dan vijfenzestig. […] Dit toppunt van absurditeit grenst aan onfatsoen en laat op een verbijsterende manier zien tot op welk punt onze machthebbers vervreemd zijn van de maatschappelijke werkelijkheid. Hoe kun je aan werklozen om bedragen vragen die hun budget ver te boven gaan? Vier autonome regio’s (Andalusië, de Canarische Eilanden, Baskenland en Asturië) verzetten zich tegen de maatregel. Zij beschouwen die als een ondermijning van rechtvaardigheid en maatschappelijke verbondenheid.

“In Spanje biedt de nationale gezondheidszorg de beste dienstverlening, dat wordt ook in het buitenland erkend”, vindt La Razón. “Maar”, voegt het blad daaraan toe:

het systeem is duur en wordt door de kleinste tegenslag in gevaar gebracht. Misbruik, zoals […] de zorg voor illegale immigranten die als zodanig niet bijdragen aan de financiering ervan, zijn verstorende factoren waarvoor een oplossing moet worden gezocht. In feite beperken alle Europese lidstaten, met uitzondering van Spanje, de toegang tot de gezondheidszorg voor immigranten zonder papieren. In sommige gevallen, zoals in Zweden of Oostenrijk, is die toegang zelfs helemaal afgesloten. Met dit soort maatregelen wordt een tweeledig doel beoogd: enerzijds probeert men de kosten van de gezondheidszorg te beteugelen die iedere dag hoger worden. Anderzijds, en dat is belangrijker, worden illegale immigratie en uitbuiting en de sociale zekerheidsfraude die dat met zich meebrengt, ontmoedigd. De Spaanse regering doet dus niets anders dan wat hun buren al doen.

“Het gebruik van tabak, alcohol, maar ook van cannabis vertoont tussen 2007 en 2011 een duidelijke stijging onder Franse scholieren van 16 jaar", blijkt uit een Europees onderzoek van het Zweedse bureau voor informatie over alcohol en andere drugs (ESPAD). De Franse krant Le Monde, die verslag uitbrengt over dit onderzoek, merkt op dat Frankrijk het een stuk slechter doet dan de 36 andere Europese landen die in het onderzoek worden vergeleken. Het Franse dagblad benadrukt dat

deze Europese cijfers de discussie weer aanzwengelen over het Franse antidrugsbeleid dat onder de vorige regering een repressief karakter had. 

Jean-Pierre Couteron, voorzitter van de Franse Bond tegen Verslaving, legt aan Le Monde uit waarom de Franse aanpak heeft gefaald:

Het grootste probleem is niet aangepakt: de verslavende omgeving van jongeren die opgroeien in een samenleving die krachtige effecten en hyperconsumptie bevordert. 

Het Franse Bureau voor Verslaving en Drugs (OFDT) merkt op: "het probleem zit in het feit dat het beleid tot doel had om koste wat kost te voorkomen dat jongeren voor het eerst gaan gebruiken, terwijl het uitproberen van cannabis voor jongeren een teken van identificatie is." 

Tot slot noemt Le Monde een laatste tekortkoming van het beleid, waar deskundigen kritiek op hebben: 

Het accent ligt op cannabisgebruik, terwijl tabak een voorportaal voor deze softdrug is en jongeren meerdere middelen tegelijk gebruiken. 

“Ouderen eisen recht op hulp bij zelfdoding”, schrijft De Volkskrant. De krant meldt dat de Tweede Kamer op 8 maart debateert over het burgerinitiatief van de vereniging Uit Vrije Wil. In vier maanden tijd heeft Uit Vrije Wil 120 000 handtekeningen verzameld, waaronder die van een groot aantal bekende Nederlanders waaronder politici. Het wetvoorstel dat het initiatief beoogt, zou 70-plussers het recht geven om hulp bij zelfdoding te krijgen als ze hun leven als ‘voltooid’ beschouwen. Zij kunnen op dit moment geen gebruik maken van de huidige euthanasiewetgeving die sinds tien jaar van kracht is en die euthanasie alleen toestaat op strikte voorwaarden en uitsluitend in het geval van “ondraaglijk en uitzichtloos lijden”.  

Het burgerinitiatief is “een sterk teken des tijds”, meent De Volkskrant. Ookal is het een “dringend maatschappelijk thema”, toch is het plan “kansloos”. De christen-democraten zitten “in het centrum van de macht en blokkeren daar elk wezenlijk debat. Omwille van de lieve vrede brandt ook een liberale partij als de VVD haar vingers er niet meer aan”. Het resultaat is dat  “het maatschappelijk debat voortwoekert, terwijl het politieke debat volledig stilligt”, constateert de krant.

Eternit, een historische veroordeling", kopt La Stampa. De krant verwijst naar de uitspraak van het Tribunaal van Turijn, dat de eigenaren van Eternit, een producent van asbestbouwmaterialen, heeft veroordeeld tot 16 jaar gevangenisstraf en 200 miljoen euro schadevergoeding wegens "permanente schade aan gezondheid en milieu". Het dagblad legt uit dat de Zwitserse miljardair Stephan Schmidheiny (64) en de Belgische baron Louis De Cartier De Marchienne (90) ervan zijn beschuldigd de veiligheidsvoorschriften te hebben geschonden in hun fabriek in Casale Monferrato (Noordwest-Italië). Daar werden in de jaren zestig en zeventig dakpannen geproduceerd op basis van asbestvezels (sinds 1986 verboden in Europa, maar elders in de wereld nog wel toegestaan), hoewel ze op de hoogte waren van het gevaar van deze stof. Ruim drieduizend gevallen van asbestose en van mesothelioom (een vorm van longkanker) zijn vastgesteld bij de werknemers en de plaatselijke bevolking. Tot op heden zijn 1.830 mensen overleden. Het gaat hier om het belangrijkste proces dat ooit werd gehouden over asbestbesmetting, onderstreept La Stampa;hoofdredacteur Mario Calabresi schrijft:

[de veroordeling vormt] de erkenning van een van de moedigste en vasthoudendste gevechten voor waarheid en gerechtigheid die ooit in Italië zijn gestreden. Een gevecht dankzij welke kon worden aangetoond dat jarenlang is doorgegaan met de productie [van asbest], ondanks de aanwijzingen voor de risico's voor de hele gemeenschap. Nu kan niemand zich meer beroepen op onwetendheid of manipulatie. [Maar de uitspraak] is niet het sluitstuk van deze geschiedenis, en deze massamoord kan ook nog niet als afgedaan. Vandaag de dag zijn er minstens vijftig nieuwe mesothelioom-gevallen in de regio, het dubbele van zes jaar geleden.

“Vechten om te overleven. Wat kunnen we meer doen?”, schrijft Pravda twee dagen nadat veertienhonderd Slowaakse artsen collectief hun ontslag hadden ingediend als protest tegen hun salarisvoorwaarden en het gebrek aan geld in een gezondheidszorg die, volgens het dagblad, “volledig en voorgoed aan het instorten is”.

De Slowaakse krant schetst een beeld van “de chaos van afdelingen zonder artsen, afgelaste operaties en angstige patiënten” die in de meeste ziekenhuizen in Slowakije heerst. Hoewel de regering op 29 november in zestien ziekenhuizen de noodtoestand heeft afgekondigd, waardoor de  artsen verplicht zijn om tegen zeventig procent van hun salaris te komen werken, is de situatie nog altijd kritiek.

Slowakije is niet het enige land dat met dit probleem kampt. Begin 2011 moest de Tsjechische regering een compromis zien te bereiken met de vierduizend artsen die zich in de protestbeweging 'Bedankt, wij zijn weg' hadden verenigd. In Hongarije dreigt de artsenvakbond met een staking als er vóór 8 december geen bevredigende afspraken over de salarissen worden gemaakt.

Scheidend premier Iveta Radičová van Slowakije heeft op 30 november evenwel officieel hulp gevraagd aan de buurlanden die ook deel uitmaken van de Visegrád-groep (Tsjechië, Hongarije en Polen). Maar die hulp komt er niet zo makkelijk. Tot nu toe, meldt Lidové noviny, “kan het Tsjechische leger niet meer dan zo´n dertig artsen naar Slowakije sturen”.

“Maar waar moet het geld vandaan komen om de salarissen in de overheidsziekenhuizen te verhogen? Uit de ziekenhuizen!”, aldus SME. Het Slowaakse dagblad meent dat er veel geld in de ziekenhuizen verloren gaat door "verkeerd gebruik van medicijnen, overbodige afdelingen en de aanschaf van te dure apparatuur: het zijn de artsen die daar het meest vanaf weten. Daar zouden ze dan ook over moeten praten.”

Hoewel het besluit over de mogelijke privatisering van 31 Slowaakse openbare ziekenhuizen is opgeschort tot na de verkiezingen in maart volgend jaar, "blijven de artsen bij hun ontslag", kopt Pravda. Ongeveer 2400 artsen uit de publieke sector hebben gedreigd hun baan op te zeggen uit protest tegen dit project van het ministerie van Volksgezondheid. De privatisering zou volgens het Slowaakse artsengenootschap een verslechtering van de arbeidsomstandigheden met zich mee zou kunnen brengen. Daarnaast eisen de artsen dat hun salarissen worden verhoogd tot tussen de 2000 en 4000 euro per maand, en willen zij meer overheidssubsidies voor de zorgsector. "Met beloftes alleen zijn ze niet tevreden, ze willen garanties", merkt Pravda op. Het hervormingsproject is op 11 november onderwerp van een buitengewone vergadering van het parlement, georganiseerd op initiatief van oppositiepartij SMER van Robert Fico die er volgens Slovak Spectator op mikt dat het plan definitief van tafel wordt geveegd.

De minst bedeelde Grieken, gedupeerd door draconische bezuinigingen naar aanleiding van de schuldencrisis, zijn genoodzaakt een beroep te doen op humanitaire organisaties voor medische zorg. In een interview met EUobserver vertelt Apostolos Veizis, hoofd van Artsen Zonder Grenzen (AZG) Griekenland hoe steeds meer Grieken aankloppen bij de zorgcentra die AZG sinds 1995 in het land heeft opricht. Deze centra waren oorspronkelijk bedoeld voor de zorg aan immigranten en vluchtelingen uit detentiecentra voor tijdelijke opvang, die geen toegang hebben tot de reguliere gezondheidszorg.

 "Nu de crisis steeds erger wordt, worden wij geconfronteerd met de symptomen van een steeds groter probleem", zet Veizis op de Europese nieuwssite: "nu hebben ook gepensioneerden, werklozen, daklozen, mensen met HIV en tuberculosepatiënten geen ziektekostenverzekering meer". "We zien dat er in sommige sectoren zoals sociale hulpverlening en de behandeling van bepaalde ziektes tot wel 80% op het budget wordt gekort", voegt Veizis daaraan toe. Hij hekelt verder het tekort aan medische materiaal, medicijnen en bloedvoorraden. Bovendien weigeren grote farmaceutische bedrijven aan sommige ziekenhuizen te leveren omdat ze bang zijn niet betaald te zullen worden, aldus EUobserver.

Uit een Europees onderzoek van het European College of Neuropsychopharmacology (ECNP) blijkt ruim eenderde van de Europeanen gebukt te gaan onder een psychische stoornis, aldus Irish Examiner. Naast depressie figureren in het onderzoek ook neurale aandoeningen als dementie en de ziekte van Parkinson op de lijst met geestelijke stoornissen. ADHD bij kinderen en paniekaanvallen, dwangneuroses en verlegenheid maken eveneens deel uit van het indrukwekkende scala aan symptomen, waar 165 miljoen Europeanen aan lijden. “En omdat slechts ongeveer een derde van de gevallen de noodzakelijke therapie of medicatie ontvangt, zorgen geestesziekten voor een omvangrijke economische en sociale schade, die wordt ingeschat op honderden miljarden euro's”, aldus het dagblad uit Cork.

The Daily Telegraph wijst op het feit dat vrouwen meer dan twee en een half maal zoveel kans hebben op een depressie als mannen. “De meeste gevallen doen zich voor tijdens de 'reproductieve jaren' tussen het 16e en 42e levensjaar.” Volgens het rapport “is door de last van het op de kinderen passen, het verantwoordelijkheid nemen voor het gezin en het tegelijkertijd behouden van een baan het percentage vrouwen dat last krijgt van een depressie sinds de jaren 70 verdubbeld”. Hoewel depressie (met in totaal 30,3 miljoen gevallen) en angstigheid (69,1 miljoen gevallen) buitenproportioneel vaak vrouwelijke aandoeningen lijken, is het waarschijnlijker dat mannen alcoholist worden (14,6 miljoenen gevallen).

Volgens schrijfster Lisa Appignanesi in The Guardian “kunnen dergelijke zorgwekkende rapporten de aandacht vestigen op de stijgende tol van het menselijk lijden, maar kunnen ze ook wijzen op de neiging van de geestelijke gezondheidszorg om steeds meer terrein naar zich toe te trekken”. Op sceptische toon voegt ze daaraan toe dat de psychiatrische beroepsgroep “met steeds meer diagnostische categorieën is gekomen, waarbij bepaalde stoornissen ook gewoon zijn 'verzonnen', en dat het scala van wat nog als normaal of gezond kan worden beschouwd radicaal is ingekrompen. Intussen heeft de farmaceutische industrie, haar honger naar winsten en onze honger naar geneesmiddelen voedend, een steeds grotere greep gekregen op ons geestelijke en emotionele welzijn, door de normaliteit te medicaliseren.”

"Waarom lijden in Roemenië een recordaantal mensen aan tuberculose?" vraagt România liberă zich af op zijn voorpagina. Volgens de statistieken lijden er op dit moment twintigduizend Roemenen aan de ziekte, dat is 90 gevallen op iedere 100.000 inwoners. Ieder jaar komen daar twaalfduizend nieuwe gevallen bij terwijl de ziekte in de buurlanden (Servië, Bulgarije, Hongarije) is uitgeroeid. Een chaotische gezondheidszorg, te dure medicijnen en de gewoonte van patiënten om pas naar een arts te gaan als het al te laat is, zijn de belangrijkste redenen voor deze situatie. "De mensen schamen zich enorm voor deze ziekte, het is erger dan besmet te zijn met HIV of een seksueel overdraagbare aandoening", legt Jonathan Stillo uit, een Amerikaanse antropoloog die tien jaar in Roemenië woonde. De oplossing? Doorgaan met de preventieprogramma's en tegelijkertijd behandelen, raadt România liberă aan.

"Euthanasie gebeurt steeds vaker", kopt Le Soir op zijn voorpagina. "Sinds 2002, toen in België de wet van kracht werd waarin euthanasie deels werd toegestaan, werd er nog nooit zo vaak gebruik van gemaakt", legt het Belgische dagblad uit aan de hand van cijfers van de federale Controlecommissie. Met meer dan 85 gedeclareerde gevallen per maand sinds begin dit jaar, zal in 2011 de grens van 1000 sterfgevallen door euthanasie overschreden worden, tegen 954 in 2010. De meeste patiënten zijn mannen in de leeftijdsgroep van 60-79 jaar. In acht van de tien gevallen betreft het mensen met kanker.

Le Soir maakt verder melding van het 'bizarre' feit dat het overlijdensrapport van 84 procent van de gemelde euthanasiegevallen in het Vlaams is opgesteld, "hetgeen betekent dat Franstalige artsen minder euthanasie melden of het minder uitvoeren". De Controlecommissie oordeelt niet maar vraagt zich af of dit geweten kan worden aan "verschillen in informatieverstrekking aan publiek of artsen, een andere sociaal-culturele houding of een verschil in de medische praktijk aan het einde van een leven".

"Eerst was het komkommer, toen de taugé, morgen vast de aardbei", kopt de Volkskrant. Het dagblad legt uit dat ook in Duitsland niemand meer begrijpt wat de bron van de EHEC-epidemie is. Zelfs de directeur van het Robert Koch Instituut, het centrale orgaan dat verantwoordelijk is voor de voedselwaarschuwingen in Duitsland, heeft op 6 juni laten weten dat "de bacterie net zo goed nooit gevonden kan worden". De Volkskrant benadrukt: “In de EHEC-crisis toont het Duitse federalisme zich van zijn schaduwzijde. Alle theorieën zijn opgeworpen door verschillende deelstaten, schijnbaar zonder overleg.” En in het commentaar van Martijn van Calmhout wordt verder ingegaan op dit "Duitse EHEC-echec”: “Al die instanties blijken eigen procedures te hebben, waardoor gegevens lastig te vergelijken zijn en overzicht ontbreekt. Bovendien spreken de autoriteiten met vele monden.” Van Calmhout stelt dat “als binnenkort de EHEC-bron wordt gevonden” de Duitsers geen keuze zullen hebben, want volgens hem is het "onvermijdelijk" dat "het versnipperde systeem van gezondheidsregulering" gecentraliseerd moet worden. "De verwarring heeft nu mensenlevens verwoest en een miljoenenschade veroorzaakt, en het aanzien van Duitsland als modern land een onnodige knauw gegeven", besluit hij.

“Nu is het weer taugé“, kopt de Duits krant Die Welt over het vermoeden van de minister van Landbouw van de deelstaat Niedersachsen dat taugé drager is van de EHEC-bacterie, waaraan in Duitsland al 22 mensen zijn overleden en die in heel Europa voor duizenden zieken heeft gezorgd. Volgens de krant zijn waarschijnlijk achttien soorten taugé uit Duitsland, andere lidstaten en het Verre Oosten, die door een bedrijf uit Niedersachsen werden verkocht, verantwoordelijk voor de epidemie. De federale minister van Volksgezondheid houdt zich bij gebrek aan bewijs op de vlakte, maar riep wel op om geen taugé meer te eten. Het dagblad uit Berlijn grijpt deze gelegenheid aan om over een onlangs gepubliceerd onderzoek van internationale deskundigen van de Hygiene Council te schrijven. Volgens deze experts laat de hygiënische omgang met voedsel bij Duitsers nogal te wensen over: ze wassen hun handen minder vaak en minder grondig dan andere Europeanen, hun vaatdoekjes zijn bijna een soort 'biowapens' en – bijzonder ernstig – als gevolg van de verplichte afvalscheiding staan “de verschillende containers voor GFT, plastic, papier en restvuil soms wel een week te wachten totdat ze worden geleegd”, waardoor huizen ware “broeinesten voor bacteriën” worden.

"Boycot Spaanse groenten breidt zich uit over Europa zonder wetenschappelijke onderbouwing", kopt El Mundo op 31 mei nadat er groot alarm werd geslagen vanwege de uitbraak van de EHEC-bacterie in Duitsland, die tot nu toe 14 doden en 1200 zieken heeft veroorzaakt. Gevolg: "de Spaanse groentenexport is drastisch gedaald sinds de ongefundeerde beschuldigingen". Op 27 mei wees de minister van Volksgezondheid van het de Duitse deelstaat Hamburg, Cornelia Prüfer-Stocks met een beschuldigende vinger naar Spaanse komkommers als oorzaak van de verspreiding van de bacterie. Inmiddels grijpt een soort van boycot als "een Europese psychose" om zich heen. De krant is van mening dat vijf andere landen – Oostenrijk, België, Finland en de Tsjechische Republiek, en Rusland – "een rem op de import van Spaanse groenten hebben gezet" terwijl zelfs "de EU bevestigt dat die blokkade onterecht is". De krant legt uit dat de Spaanse regering al in Brussel om een schadevergoeding heeft gevraagd, "maar dat het kwaad inmiddels is geschied en iedere dag erger wordt". El Mundo probeert zijn lezers blijkbaar gerust te stellen door op de voorpagina de regionale Andalusische minister van Landbouw, Clara Aguilera, te laten zien die in een kwekerij in Zuid-Spanje in een komkommer hapt, en daarbij meldt dat "we onze komkommers volledig kunnen vertrouwen". 

Als gevolg van de ramp in de Japanse kerncentrale Fukushima en de vrees voor besmet voedsel uit Japan heeft de Europese Commissie besloten om de grenswaarden van radioactieve stoffen in geïmporteerde levensmiddelen gedurende drie maanden te verhogen, aldus de Süddeutsche Zeitung. Tot voor kort gold per kilo zuivelproducten een maximale hoeveelheid van 370 becquerel radioactiviteit van cesium-134 en cesium-137 en 600 becquerel per kilo voor andere voedingswaren. Nu zijn de maximumwaarden verhoogd tot respectievelijk 1000 en 1250 becquerel per kilo. Om haar besluit te rechtvaardigen, heeft de Commissie een verordening uit 1987 uit de kast gehaald over de bescherming van de gezondheid bij kernongevallen, die na de kernramp in Tsjernobyl was aangenomen. Hoewel de experts het erover eens zijn dat 370 of 1000 becquerel per kilo geen verschil voor de gezondheid uitmaakt, maken consumenten zich wel degelijk ongerust, aldus het Zuid-Duitse dagblad. Zo vertelt een verantwoordelijke van Foodwatch in deze krant dat “met de inwerkingtreding van de verordening de facto is verklaard dat er sprake is van een nucleaire noodsituatie in Europa”. Deze consumentenorganisatie breekt een lans voor een embargo op de voedselimport uit Japan die 0,1 procent van de totale Europese import vertegenwoordigt. “Brussel, dat normaal gesproken altijd achter de feiten aanholt, wordt er nu van beschuldigd te hard van stapel te zijn gelopen”, aldus de krant.

"Loonsverhoging en hervorming gezondheidszorg, gerechtigheid voor de artsen”, kopt Hospodářské noviny nadat de regering de belangrijkste eisen van de artsen heeft ingewilligd. Uit protest tegen de lage lonen hadden de artsen massaal hun werk neergelegd. Het Tsjechische economische dagblad beschouwt de overwinning van de vakbonden als de grootste in vijftien jaar. Volgens de krant zal vanaf april 2011 het salaris van iedere arts worden verhoogd met 5.000 tot 8.000 kronen (200-330 euro). In overeenkomst met de eisen van de vakbonden zullen de salarissen in 2013 anderhalf tot drie keer boven de gemiddelde salarissen komen te liggen. “De maatschappij betaalt eindelijk wat zij de artsen verschuldigd is waardoor de artsen op hun beurt de patienten, die in tegenstelling tot de artsen niet naar het buitenland kunnen vertrekken, betalen wat zij hen verschuldigd zijn”, meldt de krant in een commentaar. 

De Tsjechische regering geeft toe dat de gezondheidszorg in gevaar komt door de protesten van de artsen. "Crisisplan: het leger schiet te hulp", kondigt Hospodářské noviny aan. Zo'n 4.000 ziekenhuisartsen van de protestbeweging “Bedankt, wij zijn weg” dreigen Tsjechië eind februari te verlaten als hun arbeidsomstandigheden niet worden verbeterd en er geen plan komt om de corruptie in de gezondheidszorg aan te pakken. De krant licht toe dat premier Petr Nečas een “crisisscenario” heeft opgesteld: “de inzet van artsen en materieel van het leger voor het verplaatsen van patiënten, sluiting van ziekenhuizen waar veel artsen wegtrekken, en oververplaatsing van de artsen van gesloten ziekenhuizen naar ziekenhuizen waar nog wel medische zorg zal worden geboden." De besprekingen tussen de artsenvakbonden en de minister van Gezondheidszorg gaan nog door. Slechts een derde van de Tsjechische bevolking staat achter de protestbeweging, meldt het Tsjechische dagblad.

"Ik heb een dag doorgebracht met giftige etnobotanische planten", kopt Adevărul. Het dagblad heeft onderzoek gedaan naar de spectaculaire groei van het aantal zogenaamde 'dreamshops' of 'spice shops' in Roemenië. Drie jaar geleden kwamen deze legale drugs op de Roemeense markt. Het gaat om etnobotanische stoffen die worden verkocht als plant, wierook of meststof. Ondertussen zijn er al meer dan 500.000 Roemenen aan deze producten verslaafd geraakt. Lokale autoriteiten in diverse steden hebben een verbod uitgevaardigd op de verkoop van deze producten binnen een straal van anderhalve kilometer van openbare instellingen, met name scholen, maar een van de handelaren verklaart "dat met dit soort handel veel meer geld valt te verdienen dan voor mogelijk wordt gehouden".

”De regering heeft geld gevonden voor artsen. Verzekeringsmaatschappijen gaan putten uit hun reserves”, meldt de Tsjechische krant Hospodářské noviny. De protestbeweging “Bedankt, wij zijn weg”, die eind 2010 door zo’n 4.000 ziekenhuisartsen werd gestart en waarbij ze dreigden om de Tsjechië eind februari 2011 te verlaten als hun situatie niet zou verbeteren, heeft ertoe geleid dat de regering van Petr Nečas de gezondheidszorg versneld gaat hervormen en de de artsen per direct een hoger salaris heeft toegezegd. De slogan van de beweging, “Náš exodus, váš exitus” (“ons vertrek, uw dood”), die een heftig debat heeft uitgelokt in het land, lijkt werkelijkheid te worden. Volgens het economisch dagblad is de dienstverlening in een groot aantal ziekenhuizen door de actie van de artsen ontregeld. In het hoofdartikel bedankt Hospodářské noviny de ontevreden artsen die, er “met hun actie voor zorgen dat het ondeugdelijke systeem, een bron van verspilling, wordt aangepast en de regering zo dwingen om hervormingen door te voeren die al veel eerder hadden moeten plaatsvinden”

Twee jongeren van de ‘aidsgeneratie’ eisen dat de Roemeense regering officieel erkent verantwoordelijk te zijn voor het feit dat in de periode tussen 1988 en 1992 duizenden kinderen met aids besmet zijn geraakt. In de Roemeense krant Adevărul wordt het verhaal verteld van twee van deze jongeren, die nu 21 en 22 jaar oud zijn en wier leven voor altijd is getekend als gevolg van een "combinatie van medische incompetentie, onverschilligheid en gebrek aan materiële zaken”, die de Roemeense gezondheidszorg tegen het einde van het communistische tijdperk kenmerkte. In een toelichting meldt het dagblad dat vooral pasgeboren baby’s getroffen waren door het “Roemeense fenomeen”, zoals de buitenlandse media het destijds omschreven. Baby’s werden indertijd “aan de lopende band” ingeënt met dezelfde injectienaald en kinderen in opvangcentra die aan ondervoeding leden kregen het virus via kleine bloedtransfusies toegediend.

"Uw buurman gaat naar Slowakije om zijn spataderen te laten behandelen. Een Duitser en een Tsjech zitten in de wachtkamer bij een Poolse oogarts". Gazeta Wyborcza schetst een toekomstbeeld van wat Europarlementariërs het "Medische Schengengebied" noemen en dat de komende drie jaar zal ontstaan doordat het Europese Parlement op 19 februari voor de Richtlijn over grensoverschrijdende gezondheidszorg stemde. Volgens de nieuwe regels moeten zorgverzekeraars of zorgautoriteiten zorg in het buitenland vergoeden waarvoor iemand in eigen land verzekerd is. Een Poolse patiënt die bijvoorbeeld voor 3000 euro in het Verenigd Koninkrijk een staaroperatie ondergaat, krijgt van zijn Poolse verzekering 1415 euro, de in Polen gehandhaafde vergoeding, terug, legt Dziennik Gazeta Prawna uit. Over zorgtoerisme hoeven de landen zich geen zorgen te maken; volgens de Europese Commissie is slechts 1 procent van het patiëntenverkeer grensoverschrijdend.