In 2010 was de wet al voor de eerste keer ongrondwettig verklaard. Maar in februari 2012 werd de wettekst op verzoek van de heersende liberaal-democratische partij herzien en opnieuw ingediend, waarna deze alsnog door het parlement werd aangenomen.

“Maatschappelijke organisaties zijn blijven aandringen op deze wet en werden daarin gesteund door politici tijdens hun verkiezingscampagnes, maar het lijkt erop dat de wet nu toch definitief de nek om is gedraaid”, aldus România liberă. Dit is niet verbazingwekkend te noemen, want de meest recente versie van de wet had betrekking op voormalige leden van het justitieel apparaat. “Onder wie misschien wel de huidige rechters zich bevinden!”, suggereert het dagblad.

Volgens Dagens Nyheter is het voorstel van de commissaris voor Binnenlandse Zaken, Cecilia Malmström, een welkome aanvulling op de strijd tegen de grensoverschrijdende criminaliteit. Daarentegen denkt de krant dat de maatregelen een inbreuk zouden kunnen vormen op persoonlijke rechten:

Als we er iemand van verdenken dat hij geld heeft overgemaakt aan zijn vrouw of kinderen, dan wordt het dus mogelijk om hun tegoeden te bevriezen. Het voorstel is op dit punt onduidelijk, en het risico bestaat dat de maatregelen nadelig zullen uitpakken voor onschuldige mensen. [...] In de lidstaten zal vast en zeker wel eens een fout worden gemaakt. En wie komt er dan voor deze mensen op?

Dagens Nyheter vreest vooral dat het juridische systeem van de EU dat nu gevormd wordt, zal uitlopen op "een onevenwichtige situatie, waar alleen de politie en officieren van justitie baat bij hebben".

"Door twijfels over de geloofwaardigheid van de verklaring van Nafissatou Diallo is er weinig hoop op unanimiteit van de twaalf juryleden als er een proces plaatsvindt”, schrijft de krant. Op 1 juli gaf de procureur al melding van “leugens” die het kamermeisje verkondigd zou hebben waarop DSK onder persoonlijke borgstelling werd vrijgelaten en daarna onder huisarrest kwam in afwachting van een eventuele rechtszaak.

Op 23 augustus moet een jury het besluit van de procureur onderschrijven. Daarna zal Strauss-Kahn “vrij zijn en onmiddellijk het Amerikaanse grondgebied mogen verlaten”. Dit betekent echter niet dat hij hiermee onschuldig verklaard is, voegt de krant toe, want “het einde van de strafrechtelijke procedure betekent niet het einde van de zaak in Amerika, de civiele procedure gaat gewoon door”.

In een verklaring die het dagblad heeft overgenomen, wijzen Litouwse parlementsleden erop dat “een persoon vrijlaten die van oorlogsmisdaden wordt verdacht, een belediging is aan het adres van de fundamentele waarden van de Europese Unie”. Volgens Vilniaus diena zou Wenen zijn gezwicht onder druk van Moskou.

Hoewel de Nederlandse militairen “toen al getuige waren geweest van het mishandelen en doden van mannelijke vluchtelingen door het Bosnisch-Servische leger”, stuurden zij de drie mannen in kwestie (een elektricien en de broer en vader van een tolk die voor Dutchbat werkten) van de basis in Potocari. Volgens het hof werd hiermee “bewust het risico genomen dat het met de drie mannen slecht zou aflopen”.

“Het gerechtshof benadrukt dat de zaak op zichzelf staat en niet automatisch doorwerkt naar andere gevallen”, zoals bijvoorbeeld die van de 6.000 Moeders van Srebrenica, legt het dagblad uit. “De Haagse politieke blijft opvallend stil”, schrijft de krant die concludeert dat de Nederlandse staat in verlegenheid is gebracht en zich “in een lastige positie” bevindt. “Tot gisteren concentreerde de nasleep van 'Srebrenica' zich op de vroegere Bosnisch-Servische legercommandant Ratko Mladic, die zich moet verantwoorden voor het Joegoslaviëtribunaal” dat zich een paar kilometer van het gerechtshof in Den Haag bevindt.

De Franse kranten richten hun pijlen nu, terwijl ze de afhandeling van de zaak in New York afwachten, vooral op het Amerikaanse rechtssysteem. Zo noemt Le Monde het “schokkend” dat “de officier van justitie gekozen wordt en dat een herverkiezing afhangt van zijn resultaten”. De krant bekritiseert ook “de manier waarop de Amerikaanse justitiële en journalistieke machine op hol slaat als langzaamheid en voorzichtigheid geboden is”. Daarentegen complimenteert Libération wel de snelheid van het Amerikaans gerechtssysteem: “Nadat van de aanklacht weinig overbleef, heeft de Amerikaanse justitie de gevolgen met een gigantische snelheid onder ogen gezien. Een les kan daaruit getrokken worden: hoewel het systeem in essentie onrechtvaardig is, twijfelt goede rechtspraak aan zichzelf en kan het zijn fouten toegeven.”

Om de Amerikaanse publieke opinie tot bedaren te brengen, zal Knox waarschijnlijk in hoger beroep worden vrijgelaten, hoewel ze daar wel nog twee jaar in de cel op zal moeten wachten. “Maar dat is niets vergeleken bij de carrière van vele hooggeplaatsten”, aldus Preston. In de tussentijd heeft de Amerikaanse en Britse berichtgeving van de affaire voor hevige opschudding gezorgd in Italië. De Italianen beschouwen deze berichtgeving als ongeoorloofde inmenging in een binnenlandse zaak en respectloos gedrag jegens Italiaanse instellingen. Volgens de misdaadspecialist Alexander Stille “spelen aspecten als nationaliteit en perspectief een grote rol” in deze rechtszaak: de Britten zoeken een zondebok voor de moord op hun landgenoot. Bovendien wordt Amanda Knox neergezet als “een mannenverslindende drugsgebruikende she-devil”, hetgeen “perfekt voer voor tabloids” is. Voor de Amerikanen echter, is Knox met haar lieflijke gezichtje een onschuldig Amerikaans meisje in het oude corrupte Europa “waarmee men zich makkelijk identificeert”. Maar als er harde bewijzen tegen haar zouden zijn, dan zouden de Amerikanen niet zulke gevoelens voor haar koesteren, volgens Stille. “In de Verenigde Staten moet schuld “zonder enige twijfel'’ worden vastgesteld, maar in deze affaire zijn er teveel twijfels gerezen. Ik zou nog er geen 100 euro om verwedden dat de Italiaanse justitie haar een eerlijk heeft gegeven”.