Dossiers
De bekoelde liefde tussen de EU en Berlijn
Angela Merkel, l'incontournable
-
Wie is er bang van Duitsland? / 4
Het ‘nee’ van Merkel ondermijnt de EU
24 november 201116Die Tageszeitung Berlijn -
Persoverzicht
Merkel aan het roer
24 oktober 20117Presseurop -
Duitsland
Kohl leest Merkel de les
26 augustus 20112Presseurop -
Eurocrisis
Alle ogen gericht op Merkel en Sarkozy
21 Juli 20114Le Monde Parijs -
Duitsland
Kohl: “Merkel verwoest mijn Europa”
18 Juli 20115PresseuropDer Spiegel -
28 maart 20112Der Spiegel Hamburg
-
11 maart 20112The Economist Londen
-
Economische crisis
'IJzeren' bondskanselier drijft haar zin door
3 maart 2011PresseuropPresseurop -
Eurocrisis
Merkel is geen Marshall
19 november 20101PresseuropHandelsblatt -
27 oktober 20102Süddeutsche Zeitung München
-
Stabiliteitspact
Merkel komt alleen te staan
26 oktober 2010PresseuropFinancial Times Deutschland -
Crisis eurozone
Angela Merkel, geen zachte heelmeester
25 maart 2010Süddeutsche Zeitung München -
Duitsland
Het wachten is op Merkel
8 maart 2010PresseuropNewsweek
Une Europe à l'allemande
-
3 februari 2012304Die Zeit Hamburg
-
Europese Raad
Angela Merkel komt “in de kou te staan”
31 januari 201215PresseuropDer Tagesspiegel -
30 januari 201223Die Zeit Hamburg
-
30 januari 201261PresseuropPúblico, Le Monde, To Ethnos, Frankfurter Allgemeine Zeitung
-
Crisis eurozone
Gooi Duitsland eruit en red de euro
27 januari 2012120The Times Londen -
Wie is er bang voor Duitsland? / 5
Onze vreselijk leuke familie
25 november 201119Die Zeit Hamburg -
Wie is er bang voor Duitsland? / 3
Technocraten met Goethe onder de arm
23 november 201115Der Spiegel Hamburg -
Wie is er bang voor Duitsland? / 2
“Europa spreekt ineens Duits”
22 november 201110Berliner Zeitung Berlijn -
27 oktober 201122Eleftherotypia Athene
-
12 september 20113Frankfurter Allgemeine Zeitung Frankfurt
-
Noodfonds
Karlsruhe zegt ja, maar...
7 september 20113Süddeutsche Zeitung München -
Duitsland
Diplomatie zonder stem
5 september 20114Die Zeit Hamburg -
Griekenland – Duitsland
Berlijn geeft de euro te snel op
20 Juni 201123To Vima Athene -
27 april 20115PresseuropHandelsblatt
-
Duitsland
Über alles, maar dan leuker
15 maart 20112The Guardian Londen -
14 maart 2011PresseuropPresseurop
-
Schuldencrisis
Een EU gemaakt door Duitsland
3 februari 201113Die Zeit Hamburg -
Monetaire unie
Heimwee naar de mark
14 december 20104Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung Frankfurt -
13 december 20101PresseuropLidové noviny
-
Griekse crisis
Duitsland heeft een probleem met Europa
19 Mei 20102Gazeta Wyborcza Warschau -
Instellingen
Duitsland schetst de toekomst van de EU
14 Juli 20091Financial Times Londen
Allemagne-France, le drôle de couple
-
Economie
De Duitse obsessie van Sarkozy
2 februari 201215PresseuropLe Monde, Le Figaro, La Croix, Libération -
13 oktober 20111PresseuropPúblico
-
Crisis eurozone
Kohl en Mitterrand niet beter dan “Merkozy”
10 oktober 20112De Volkskrant Amsterdam -
Europese integratie
Parijs and Berlijn spelen Brusseltje
9 februari 20112The Times Londen -
Schuldencrisis
Berlijn en Parijs slaan de handen ineen
4 februari 20111Le Monde Parijs -
10 december 20101PresseuropLe Figaro
-
Europese Raad
Sarkozy en Merkel: gek op verdragen.
28 oktober 20101El País Madrid -
Stabiliteitspact
Kwade gezichten na Duits-Frans onderonsje
22 oktober 2010PresseuropLa Tribune -
Begrotingen
Stabiliteitspact gekaapt door Sarkozy en Merkel
20 oktober 2010The Guardian Londen -
Frankrijk – Duitsland
Geruzie Sarkozy en Merkel gevaarlijk
21 Juni 2010Die Zeit Hamburg -
Instellingen
Het Frans-Duitse koppel weer hand in hand
15 Juni 2010PresseuropLe Figaro
Hoofdartikel
Het is niet altijd gemakkelijk om het beste jongetje van de klas te zijn. Duitsland, het land dat aan de wieg stond van Europa, de lidstaat met het grootste aantal inwoners en de grootste economische macht in de Europese Unie, bevindt zich precies op het kruispunt van Noord-, Zuid-, West- en Oost-Europa. Nu de economische crisis heeft toegeslagen en de toekomst van de euro op het spel is komen te staan, is Duitsland bovendien de pijler van de EU geworden: geen enkele beslissing wordt zonder Duitsland genomen, en geen enkel land kan zonder Duits geld worden bijgestaan.
Niettemin breidt de gedachte dat Duitsland een probleem heeft met Europa zich als een olievlek uit. De lidstaat wordt verweten geen solidariteit te tonen met landen die in de problemen zijn geraakt, zich aarzelend op te stellen en anderen het bezuinigingsmodel te willen opleggen dat daar blijkbaar zo goed heeft gewerkt.
Het leeuwendeel van deze verwijten is gericht op één vrouw: bondskanselier Angela Merkel. Zij is een kracht die soms wat te rustig is, aarzelend maar onflexibel, dominant, maar beperkt door een complex politiek stelsel, en zij staat symbool voor het Duitsland van vandaag in Europa. Daarnaast onderhoudt zij dubbelzinnige betrekkingen met de Franse president Nicolas Sarkozy: het is een noodzakelijke relatie voor Europa, maar zij is niet meer toereikend.
Duitsland wordt weliswaar vaak verweten de eerste viool te willen spelen in Europa, maar die visie van de geschiedenis is verleden tijd. In de artikelen in dit dossier wordt uitgelegd waarom Duitsland vandaag de dag de soms tegenstribbelende leider van Europa is, waar idealisme heeft plaatsgemaakt voor pragmatisme.
De bondskanselier staat alleen in haar 'nee' tegen een ondersteunende rol van de ECB en tegen de uitgifte van euro-obligaties. Toch waarschuwen nu ook in Duitsland steeds meer deskundigen dat ze de eurozone in de afgrond stort door vast te houden aan discipline en gehoorzaamheid.
De Europese pers is eensgezind: tijdens de top in Brussel van afgelopen zondag heeft de Duitse bondskanselier haar partners – Frankrijk inbegrepen – haar eigen voorwaarden opgedrongen om de euro en de landen met de hoogste schuldenlasten uit het slop te trekken.
De Griekse crisis bezweren en de toekomst van de euro veiligstellen: de inzet van de top over de eurozone is hoog en eist zowel van de Duitse bondskanselier als van de Franse president dat ze eindelijk hun verantwoordelijkheid nemen, aldus de directeur van de Franse krant Le Monde.
Angela Merkel bevindt zich op een keerpunt in de geschiedenis van Duitsland. Bij de Duitse deelstaatverkiezingen van gisteren bestormden de Groenen het conservatieve bolwerk van Baden-Württemberg, zetten de deelstaat op zijn kop en vormen daar nu de ‘partij van het volk’. Toch zal bondskanselier Merkel bondskanselier blijven. Ze heeft zich namelijk voorbereid op deze crisis.
Op 11 maart komen de regeringsleiders van de eurolanden in Brussel bijeen om een uitweg te zoeken uit de economische crisis. Het lijkt erop dat er slechts één vrouw is die kan voorkomen dat de EU in twee concurrerende blokken uiteenvalt. Maar is Angela Merkel wel opgewassen tegen die taak?
Angela Merkel zal het niet makkelijk krijgen. Tijdens de Europese Raad op 28 oktober zal haar pleidooi voor straffen tegen landen die te hoge schulden hebben, op weerstand stuiten van het merendeel van haar Europese collega’s. Helaas, want Europa heeft een rol van strenge moeder nodig, meent de Süddeutsche Zeitung.
Ook al jammeren de andere lidstaten nog zo hard, na het Griekse fiasco dwingt Angela Merkel Europa nu tot discipline. Het politieke verworvenheden van hele generaties staat immers op het spel, aldus een artikel in de Duitse krant Süddeutsche Zeitung.Ook al jammeren de andere lidstaten nog zo hard, na het Griekse fiasco dwingt Angela Merkel Europa nu tot discipline. Het politieke verworvenheden van hele generaties staat immers op het spel, aldus een artikel in de Duitse krant Süddeutsche Zeitung.
“Hitler”, “bezettingsmacht”, het is iedere keer hetzelfde liedje: Berlijn probeert zijn standpunt in de eurocrisis erdoor te drukken en wordt prompt overstelpt met vergelijkingen met de nazitijd. Het Duitse weekblad Die Zeit vraagt zich af hoe de Duitsers daarmee moeten omgaan.
In Italië werd Duitsland jarenlang verguisd als betweter, maar gerespecteerd als beste van de klas. Daarin komt met het aantreden van de onberispelijke Italiaanse premier Monti echter wel verandering en dus zal Berlijn moeten wennen aan een paar lesjes uit Rome.
Duitsland stelt voor om de 130 miljard van het tweede pakket steunmaatregelen aan Griekenland onder supervisie van een Europese begrotingscommissaris in Athene te stellen, zo werd bekend aan de vooravond van de Europese Raad van 30 januari. Maar volgens de Europese pers wordt hiermee inbreuk gedaan op de soevereiniteit van het land.
Door op bezuinigingen aan te dringen en tegelijkertijd een grotere rol voor de Europese Centrale Bank en meer wederzijdse hulp qua staatsschulden af te wijzen, is Duitsland eerder een hinderpaal dan een steun voor de euro, betoogt Anatole Kaletsky in The Times.
Een familie met veel te strenge ouders, zwarte schapen en tough love: dat is het Europa van vandaag de dag, aldus een redacteur van Die Zeit, die een oproep doet om deze historisch unieke cultuur van solidariteit te verdedigen.
Het is niet voor iedereen duidelijk wat het betekent dat Duitsland het voortouw neemt in de EU, voor Duitsers zelf het allerminst. Een columnist van het weekblad Der Spiegel zocht naar een antwoord in twee onlangs verschenen boeken. Een over de verloren Duitse ziel en de ander over de genius van het land.
“Europa spreekt ineens Duits”, zei het parlementslid Volker Kauder met betrekking tot de Duitse invloed op het Europese economische beleid. Maar volgens de Frankfurter Rundschau zou een bond van vrije democratieën er heel anders uit moeten zien.
De leiders van de eurozone hebben de Griekse schuld verminderd en het steunbedrag verhoogd. Maar de Griekse krant Eleftherotypia schrijft in een voorpagina-artikel dat “Duitse tanks in het reddingsplan inbegrepen zijn”. Met dit besluit worden niet alleen de Grieken, maar alle Europeanen aan de grillen van Duitsland overgeleverd.
Het Duits Constitioneel Hof is akkoord met de steunmechanismes voor de eurozone. Dit is echter geen basis voor een verdere Europese eenwording, waarschuwt een Duitse columnist. Als Duitsland echt orde op zaken wil stellen, dan moet Europa in de Duitse grondwet geschreven worden.
Met aan de ene kant een vervreemde minister van Buitenlandse Zaken en aan de andere kant een verdeelde coalitie, moet de regeringsploeg van bondskanselier Merkel een weg vinden in een steeds ingewikkeldere internationale context. Een onzekerheid die heel Europa treft.
Met de publicatie van een tekening van de doodskist van de euro met daaroverheen een Griekse vlag laat Der Spiegel de verborgen doelstelling van de Duitse politiek zien: de baas willen zijn. Dat is althans de mening van het Griekse dagblad To Vima.
Na een turbulente twintigste eeuw, is Duitsland opgestaan als Europa's economische en politieke krachtcentrale. En de comeback van hoofdstad Berlijn staat symbool voor de nieuwe rol van Duitsland als leider van een steeds verder geïntegreerde Europese Unie.
Om de eurozone te redden, moeten we doen zoals de Duitsers doen. Deze boodschap, vele malen verkondigd door Angela Merkel, is nu ook aangekomen bij haar partners. Die Zeit meent dat dit de prijs is die de zo door crises getroffen EU moet betalen.
De euro opgeven en weer een eigen munt invoeren: steeds meer Duitsers zien het als een reëel scenario om de crisis te bezweren. Deze optie wordt niet geheel zonder risico’s, maar wel haalbaar geacht.
De Griekse crisis is weliswaar de ernstigste die de Europese Unie ooit heeft gekend, maar hij is ook een test van wat Europa nu eigenlijk voor Duitsland betekent, schrijft Gazeta Wyborcza.
Op 14 juillet beginnen de Europarlementariërs een nieuwe termijn met als ambitie hun invloed op het Europees functioneren te vergroten. Maar de recente uitspraak van het Grondwettelijke Hof van Duitsland, die rechtmatigheid ervan in twijfel trekt, zou de Europese opbouw wel eens van koers doen kunnen wijzigen. aldus Wolfgang Münchau in de Financial Times.
Naar alle waarschijnlijkheid zal de Franse president Sarkozy zich kandidaat stellen voor zijn herverkiezing en hij lijkt vastberaden te zijn om een financieel plan te lanceren dat op het Duitse model geënt is. De Franse pers verbaast zich over deze strategie.
Missen de Europese toppolitici het nodige leiderschap om de crisis het hoofd te bieden, zoals hen vaak verweten wordt? Volgens Paul Brill, columnist van De Volkskrant, zijn het eerder de politieke verdeeldheid en de publieke opinie die hen parten spelen.
Met het concurrentiepact nemen Frankrijk en Duitsland de EU niet over, maar wordt er wel een stap gezet naar een federaal Europa, betoogt Times-columnist Anatole Kaletsky. Volgens hem zal een "economische regering" binnen de eurozone de gevolgen van de financiële crisis niet verzachten.
Frankrijk en Duitsland gaan op 28 en 29 oktober in Brussel proberen hun partners ervan te overtuigen de basisteksten van de EU te wijzigen om de begrotingsdiscipline na te leven. Een simplistisch en nutteloos idee, antwoordt een Spaanse commentator.
Voorafgaand aan de EU-top om de in moeilijkheden verkerende euro te stabiliseren hebben de Franse president en de Duitse bondskanselier niet alleen nieuwe begrotingsregels afgesproken, maar ook opgeroepen tot het openbreken van het Verdrag van Lissabon. Een complot, mopperen Commissieleden.
Angela Merkel en Nicolas Sarkozy hadden geen slechter moment kunnen kiezen om ruzie te maken, meldt Die Zeit. En als het de twee Europese hoofdrolspelers niet snel lukt op één lijn te komen, loopt heel Europa het risico zijn invloed op de wereld te verliezen. 


















