Topic
Welke toekomst heeft Europa?
-
Integratie
Voorstanders van een federaal Europa?
12 oktober 20103The Independent Londen -
10 september 2010Philosophie Magazine Paris
-
Europa op zoek
Zoeken naar leiders die negatieve trend keren
30 augustus 20102Trouw Amsterdam -
Welke toekomst heeft de EU? (10)
Een multipolaire Unie
29 Juli 2010Gazeta Wyborcza Warschau -
Welke toekomst heeft Europa? (9)
De EU groeit verder, ondanks alles
12 Juli 2010Respekt Praag -
Welke toekomst heeft Europa? (8)
Steeds meer Europa, een gevaarlijk idee
5 Juli 20101Público Lissabon -
Welke toekomst heeft Europa? / 7
Europese waarden overvallen door crisis
1 Juli 2010La Repubblica Rome -
Welke toekomst heeft Europa? / 6
Gezocht: leiders voor een EU op drift
23 Juni 20101Corriere della Sera Milaan -
Welke toekomst heeft Europa? (5)
Een entiteit in wording, op zoek naar bezieling
15 Juni 2010L'Espresso Rome -
Welke toekomst voor Europa? (4)
Europese elite, word wakker!
28 Mei 2010Gazeta Wyborcza Warschau -
Welke toekomst heeft Europa? (3)
De EU ontbeert politieke wilskracht
26 Mei 20104Die Zeit Hamburg -
Welke toekomst heeft de Europese Unie? (2)
Heimwee naar de EEG
25 Mei 20101Der Spiegel Hamburg -
Welke toekomst heeft de Europese Unie ? (1)
Verstoorde verhoudingen
21 Mei 2010Die Presse Wenen -
Hoofdartikel
Reden voor felicitaties?
9 Mei 20102Presseurop
De nieuwe vertrouwenscrisis verdeelt Europa in twee kampen: dat van degenen die het federalistische project een nieuwe impuls willen geven, en dat van de aanhangers van een meer Britse, losse vorm van lidmaatschap. Het is moeilijk te zeggen welke oplossing de beste is.
Het is momenteel mode om te denken dat Europa aftakelt, een idee dat nog versterkt wordt door de slechte economische en demografische vooruitzichten. Maar volgens een Franse intellectueel wordt een beschaving ook beoordeeld op zijn scheppende kracht. 
Terwijl de EU een economische crisis ondergaat en in de ban is van politieke en sociale onrust, lijken leiders de wil te missen om de problemen aan te pakken. Politicoloog Rob de Wijk roept op om de trend te keren en het verval van het continent te stoppen. 
De EU-landen volgen hun eigen nationale agenda, Frankrijk en Duitsland wedijveren om het leiderschap en de belangrijkste besluiten worden tijdens informele bijeenkomsten genomen. Hierdoor neemt de verdeeldheid binnen de EU toe, betoogt de Poolse filosoof en Europadeskundige Marek Cichocki. 
De crisis in Griekenland, de bezuinigingen in Duitsland, het nieuwe evenwicht in de wereld: de afgelopen maanden is de EU aan een zware beproeving blootgesteld. Toch zal dat de Unie er niet van weerhouden om te evolueren, verzekert de Duitse journalist en politicoloog Josef Joffe in een interview met Die Zeit. 
De 27 EU-lidstaten hebben maatregelen getroffen, waaronder een stabilisatieplan voor de euro en de start van een economisch bestuur, die in de richting gaan van meer integratie en die bedoeld zijn om het risico op faillissement te verkleinen van de lidstaten met de grootste schuldenlast. Maar ze hebben dat opnieuw gedaan zonder naar de mening van de Europeanen zelf te vragen, betreurt de Portugese krant Público. 
De economische crisis heeft de toenadering tussen de West-Europese landen en die van het voormalige Oostblok vertraagd en zelfs lamgelegd. De liberalisering van de democratie was al vertraagd door de mislukkingen van het kapitalisme en nu maakt Oost-Europa ook nog de omverwerping van de waarden mee waarvoor ze ooit hebben gestreden, schrijft de intellectueel Predrag Matvejević. 
Op het moment waarop de introductie van één Europese munt en de versterking van Europese instanties dat verlangden, liet Europa geen echt leiderschap zien. Gezien de eurocrisis en het risico dat de EU uiteenvalt, wordt het tijd dat de nationaal verantwoordelijke politici hun plaats afstaan aan echt onafhankelijke Europese autoriteiten. 
In tijden van crisis geven regeringen en burgers toe aan de neiging zich terug te trekken, en zich over te geven aan egoïsme en angst voor buitenlanders. Toch, zo benadrukt de schrijver Tahar Ben Jelloun, maken immigranten tegenwoordig deel uit van het Europese landschap en, in dezelfde mate als hun medeburgers van "oorspronkelijke" afkomst, van de moderne Europese identiteit. 
Jarenlang heeft de EU in een politiek correcte fictie geleefd, waarin alle landen dezelfde rechten hadden. Maar volgens de Bulgaarse politicoloog Ivan Krastev moeten burgers en elite ter bescherming van het Europese model onderling de taal van de waarheid gaan spreken. 
Net als de Duitse bondskanselier lijken de Europese leiders zich te verschuilen achter de wil van hun bevolking om hun apathische houding te rechtvaardigen. Maar volgens filosoof Jürgen Habermas zou alleen politieke wilskracht het hoofd kunnen bieden aan de crisis en het Europese gedachtegoed een impuls kunnen geven. 
Schrijver Leon de Winter houdt van Europa en haar grote verscheidenheid, maar gelooft niet in een culturele saamhorigheid waarmee de kunstmatig geconstrueerde ‘Europese Unie’ kan worden gerechtvaardigd. Ambitieuze politici en technocraten met een honger naar macht eisen van burgers een solidariteit die er niet is. Leon de Winter pleit daarom voor de terugkeer van de economische gemeenschap. 
Ze zetten hun vriendschap op het spel. De manier waarop Duitsland en Frankrijk omgaan met de crisis rond de euro zorgt voor verstoorde onderlinge verhoudingen. Soloacties buiten EU-instellingen om groeien uit tot splijtzwam van de Europese Unie, zo beweert de Oostenrijkse krant Die Presse. 
