Als opening van een twee weken durende serie van artikelen over het Verdrag van Lissabon heeft een commentator van de Wall Street Journal de aanval ingezet op Brian Lenihan, de Ierse minister van Financiën die heeft verklaard dat wanneer het het referendum op 2 oktober zou worden afgekeurd, ”het signaal naar de wereld [wordt afgeven] dat Ierland zichzelf in economisch isolement plaatst” wat zou leiden tot ”kapitaalvlucht en een hogere rentestand”. ”Onnodig te zeggen”, gaat het zakendagblad verder, ”dat Lenihan niets anders doet dan schimmige angsten aanwakkeren bij de Ieren om ze over te halen 'ja' te stemmen”.
Terwijl over het algemeen wordt gesuggereerd dat de ”generositeit van Europa” heeft bijgedragen aan de onlangs gestagneerde Ierse periode van economische groei, benadrukt de WSJ nu dat ”Ierland gedurende 25 jaar de EU-hulp heeft rondgepompt, zonder waarneembaar reslutaat. In het midden van de jaren 80 was het naar Europese maatstaven nog altijd een arm land.” Het was pas toen de staat een campagne opzette om een belasting voor bedrijven af te schaffen toen de Ierse economie begon te boomen. ”Op dit moment is de Keltische Tijger verzwakt, maar die bloeiperiode heeft Ierland een sterke economische fundament gegeven die in elk geval niet afhankelijk was van de goedheid van Brusselse bureaucraten.” Een ‘Ja’ tegen het referendum zou dan ook niet gebaseerd moeten zijn op ”angsten en duistere dreiging”, concludeert de krant.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.