Na de dood van zes parachutisten bij een zelfmoordaanslag in Kabul, afgelopen 17 september, is de Italiaanse regering verdeeld over het idee van een vervroegde terugkeer uit Afghanistan. De leider van de Liga van het Noorden, Umberto Bossi, heeft meteen luidop verkondigd dat de Italiaanse aanwezigheid in Afghanistan door de publieke opinie wordt verworpen : volgens een peiling die voor de aanslag is gepubliceerd zou deze in meerderheid (51%) vóór een terugkeer van de soldaten tussen nu en Kerstmis zijn. Met zijn uitspraken heeft hij zich de woede op de hals gehaald van de minister van Defensie, Ignazio La Russa (Volk van Vrijheid) die het regeringsverbond met de Liga niet kan verkroppen en de Italiaanse aanwezigheid in de ISAF (International Security Assistance Force) volop steunt, schrijft La Repubblica.
President Silvio Berlusconi heeft de verplichtingen van Italië in Afghanistan bevestigd, maar stelt ook voor om, voor het einde van dit jaar, het Italiaanse aandeel te verkleinen. In La Repubblica schrijft Roberto Saviano dat ”van de 20 soldaten die in Afghanistan zijn omgekomen de meeste afkomstig zijn uit Zuid-Italië. Het gaat om zuiderlingen, of zonen van zuiderlingen die gerekruteerd zijn in hun regio, of in andere regio’s. We zijn getuige van het zoveelste ”bloedoffer” dat de regio’s in het zuiden, de armste van Italië, betalen voor het hele land”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.