”De man die boeken wil verbranden”, kopt Libération. Deze man is Farouk Hosni, 71 jaar oud, en al 22 jaar minister van Cultuur in Egypte. ”Als er Israëlische boeken in Egyptische bibliotheken zouden zijn, zou ik die zelf verbranden”, zei hij vorig jaar in heet Egyptisch parlement. En dit is nog maar een van de vijandige opmerkingen aan het adres van joden. Niet verwonderlijk dus dat zijn kandidaatstelling voor de post van secretaris-generaal van de UNESCO al enige weken onderwerp is van stevige polemieken. Verschillende intelectuelen hebben deze ”heetgebakerde vriend”, die als potentiële leider van de UNESCO op Franse steun kan rekenen, al uitgemaakt voor anti-semiet. Te midden van deze ”diplomatieke heksenketel” : de Unie voor het Middellandse Zeegebied (UPM), die met veel bombarie in 2008 is gelanceerd door Nicolas Sarkozy en die wordt mede-voorgezeten door... Egypte. Kort na de Gaza-oorlog in 2009, hadden de Arabische landen nog ernstige bedenkingen bij het project van de UPM. Sindsdien doet Egypte ” zijn best om een soort dialoog te herstellen... als soldaat Farouk Hosni tenminste wordt gered”, verklaart het Franse dagblad.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.