Na twee dagen roerige debatten in de Tweede kamer, constateert De Volkskrant: "Wilders ondermijnt gezag Rutte". "Met een aanhoudende reeks provocaties aan het adres van de oppositie, de Grieken, de islam en uiteindelijk de premier zelf bracht de PVV-leider vriend en vijand in de Tweede Kamer tot grote verontwaardiging", schrijft de krant. Zo noemde Wilders Job Cohen de "bedrijfspoedel van de regering", zette hij moskeeën weg als "haatpaleizen" en gingen de Grieken door als "flessentrekkers". Mark Rutte zei dat hij zich "kapot heeft geërgerd" aan de manier waarop Wilders’ uitlatingen het debat over de Miljoenennota beheersen en hoe media hier verslag van doen, en dat "terwijl we te maken hebben met een crisis".
De oppositiepartijen verwijten Wilders dat hij "lichtzinnig met de reputatie van Nederland omgaat", zo valt te lezen in De Volkskrant. Maar Wilders zelf vindt de aantijgingen “hypocriet” omdat hij zelf in het parlement al jaren wordt uitgemaakt voor "extremist, racist en xenofoob".
"Het minderheidskabinet en de twee regeringspartijen dienen zich af te vragen of de politieke samenwerking nog op deze basis kan of moet worden voortgezet", aldus Trouw in een hoofdartikel. Volgens De Volkskrant wordt er van Rutte nu "groot moreel leiderschap gevraagd dat er voor zorgt dat Wilders’ gedrag niet aan hem en zijn kabinet blijft kleven".
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.