Vandaag zijn de schooldeuren geopend voor de kinderen van Italië, waaronder 700.000 jongens en meisje van buitenlandse afkomst. Een groot aantal, dat een afspiegeling is van de demografische veranderingen die op gang komen, schrijft La Reppublica. Ondanks pogingen om de multiculturele realiteit te negeren, begint zich langzamerhand een basis voor integratie te vormen, schrijft het dagblad. ”Ik ben moslim, maar ik wil graag bij de christelijke godsdienstles zijn”, zegt een Srilankees kind. ”Ik denk dat het een andere manier is om de Italianen te leren kennen”.
Zulke ambities zijn aan gravin Isabella Bossi Fedrigotti niet besteed. Ze schrijft in de Corriere della Sera dat ze denkt dat het toenemende aantal buitenlanders de kwaliteit van het onderwijs ”bedreigt”. Ze verwijst naar de kwestie over een school in Rome waar het hoge aantal immigranten Italiaanse ouders ertoe aanzette hun kinderen van school te halen: van de achterblijvers is 97% van niet-Italiaanse afkomst. ”We kunnen het ze niet kwalijk nemen”, verzucht de gravin, ”met zoveel leerlingen die nauwelijks Italiaans spreken, vertraagt het tempo van lesgeven. De enige oplossing is een quota-systeem”; een oplossing die wordt overwogen door minister van onderwijs Maria Stella Gelmini.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.