Na meer dan zestig jaar onenigheid hebben Tsjechië en het prinsdom Liechtenstein opnieuw hun diplomatieke verhoudingen nieuw leven ingeblazen. Het is een eerste stap in de richting van een oplossing voor hun geschil, dat dateert van vlak na de oorlog, en betrekking heeft op hun grondgebied en geconfisqueerde goederen die het vorstenhuis toebehoren. “Liechtenstein was het laatste land ter wereld dat Tsjechië nog niet erkend had”, schrijft de Tsjechische krant Mladá Fronta DNES. De familie van Prins Hans-Adam II bezat meer dan 1.600 km2 grond in Tsjechië (tien keer de oppervlakte van het prinsdom), en dertien kastelen waarvan op de werelderfgoedlijst van UNESCO staan. Deze werden in 1945 publiek eigendom van Tsjecho-Slowakije, door middel van de Beneš-decreten die de onteigening en uitzetting van Sudeten-Duitsers mogelijk maakte. In een gemeenschappelijke nota laten vertegenwoordigers van beide landen weten dat ze “deze historische kwestie aan een commissie van historici overlaten”, aldus de Tsjechische krant. Desalniettemin zet Liechtenstein de gerechtelijke strijd voort om de door Tsjechië geconfisqueerde goederen terug te krijgen. De overeenstemming van beide landen heeft ook een andere praktische functie, aldus Mladá Fronta DNES: “zij is noodzakelijk voor de ondertekening van het verdrag over de dubbele belastingheffing dat de landen voorbereiden”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.