“De hulp aan Griekenland kost de banken veel minder dan voorzien”, schrijft Der Standaard. De Oostenrijkse krant, die zich baseert op een onderzoek van Barclay’s Bank, legt uit dat de banken die Griekse obligaties in portefeuille hebben tussen de vijf en tien procent op hun investering verliezen en niet 21 procent zoals eerder berekend. De bank gaat daarbij uit van de actuele waarde van de Griekse obligaties en niet van hun nominale waarde die vastgesteld werd op de dag van uitgave.
Toch, zo schrijft Der Standaard, “twijfelen de experts steeds meer of de voorziene participatie van de banken om Griekenland te redden, werkelijk zal leiden tot een daling van de schulden.” Volgens de krant meent zelfs Klaus Regling, chef van EFSF -het Europese reddingsfonds-, dat het plan “niet werkt. Het idee was om tijd te kopen. De landen moeten nu voldoen aan hun verplichtingen. Portugal en Ierland doen dat, Griekenland doet dat nog niet.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.