Hoewel de trojka EU-IMF-ECB op 2 september haastig uit Athene vertrok en ondanks het feit dat Griekenland niet voldoet aan de eisen die gesteld waren in ruil voor noodhulp, “houdt de regering vol de situatie onder controle te hebben”, kopt Kathimerini. Voor het Griekse dagblad "zijn de leugens afgelopen" en is het voor "Premier Papandreou kiezen tussen de pest en cholera”, of met andere woorden: “tussen een rode kaart van de schuldeisers” en “de oude garde van de PASOK”, de socialistische regeringspartij die Papendreou voorzit. “De UE en het IMF vragen om een duidelijk signaal waaruit blijkt dat Griekenland alles doet om te bezuinigen, massieve ontslagen in de publieke sector zijn daar het minste van”, schrijft de krant die van mening is dat een dergelijk beleid “het einde van zijn regeerperiode kan inluiden”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.