Met zijn tact en perfecte gevoel van timing die men van hem gewend is, koos Berlusconi de 70e herdenking van het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Polen om de oorlog aan de Europese Unie te verklaren. Duidelijk uit het veld geslagen door de opmerkingen van een woordvoerder van de Europese Commissie over het terugsturen van 75 immigranten naar Libië en de kritische berichtgeving hierover in de Europese en Italiaanse media, beet Berlusconi hem toe: “We zullen het functioneren van de Europese Raad blokkeren tenzij er wordt besloten dat een Commisaris of woordvoerder van de Commissie in het openbaar geen uitspraken mag doen over wat voor onderwerp dan ook”.
Na wat lacherige reacties, hebben medewerkers in Brussel getracht het incident te minimaliseren, behalve Martin Schulz, leider van de PASD (Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten). Volgens hem probeert Berlusconi de Commissie het zwijgen op te leggen; hij heeft de Commissarissen dan ook opgeroepen met een ferm antwoord te komen. Volgens de Italiaanse krant La Stampa is het niet de eerste keer dat Berlusconi zich tegen de Europese Unie keert, maar nooit is hij zover gegaan. “Deze communicatieve president haat communicatie en het Italiaanse publieke debat verkeert in een verderfelijke, onzinnige spiraal “, aldus deze krant uit Turijn. De krant Il Giornale is zoals gebruikelijk trouw aan Berlusconi, aan wie de krant toebehoort, en vergoeilijkt zijn gedrag: “De uitspraken van Berlusconi in Dantzig moeten begrepen worden in de historische context”, schrijft Il Giornale. “Elke keer als hij als tegen de common sense indruist, vindt hij nieuwe kracht in het doorbreken van traditionele gewoontes”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.