“Explosieve eurobonds”, kopt Handelsblatt boven een illustratie van een Europese handgranaat. De zogenoemde euro-obligaties die hier en daar tot wondermiddel voor de schuldencrisis uitgeroepen zijn, hebben Angela Merkel in een heikele positie tegenover haar Europese partners en binnen haar eigen regeringskamp gebracht, schrijft het economische dagblad.
Op 22 augustus legde de bondskanselier in het CDU-presidium vast dat er geen gemeenschappelijke obligatie van de eurolanden zal komen. “Euro-obligaties zijn niet het juiste antwoord op de crisis in Europa”, stelde zij onomwonden. Daarmee wilde ze een discussie beëindigen, die de politieke klasse van Duitsland momenteel bezighoudt en voor veel opschudding in de regeringscoalitie zorgt.
De CDU toont zich gespleten, en de FDP is faliekant tegen de invoering van euro-obligaties. Een mening, die door meer dan driekwart van de Duitsers wordt gedeeld, zoals uit een enquête blijkt waarnaar Handelsblatt verwijst. Toch betwijfelt het dagblad of Merkel “de volkswil zal uitvoeren”, want Duitsland heeft “in deze kwestie weinig bondgenoten”. Onder meer “Frankrijk voert een anti-Merkel-koers”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.