In Tsjechië zijn eieren het middelpunt geworden van de Europese verkiezingen. Om precies te zijn: de eieren die met enige regelmaat naar het hoofd van de leider van de Sociaal-democratische Partij (de CSSD) worden gegooid, Jiří Paroubek, wanneer hij op meetings verschijnt. “Door de eierenaffaire lijden de twee grootste politieke partijen van het land aan achtervolgingswaanzin”, zo stelt de Tsjechische krant Mladá Fronta DNES. De krant legt uit dat de CSSD de Democratische Burgerpartij (de ODS) ervan beschuldigt achter het eierengooien te zitten, terwijl de ODS vreest dat de affaire tegen haar gebruikt wordt.
"Waarom is Paroubek het mikpunt?", vraagt het dagblad zich af op de voorpagina. Waarom moet er zo nodig in het openbaar geschreeuwd worden in een land waar de opkomst juist laag is? En waarom speelt de strijd tegen links en rechts zich 20 jaar na de revolutie nog steeds op straat af, vraagt MF DNES. De eierengooiers zouden wellicht aangespoord zijn door de goeroe van de sociaal-democraten, de voormalig Premier Miloš Zeman, of door de controversiële president Václav Klaus, of misschien wel door de voormalig Premier Mirek Topolánek. Dat wil zeggen, door politici die de arrogantie zelve zijn, maar wiens strakke pakken aan de eieren ontsnappen. Het dagblad citeert evenwel een student die actief heeft deelgenomen aan een eieractie omdat hij zijn onvrede wilde uiten over Paroubeks samenwerking met de communisten.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.