Een paar dagen voor de 70e herdenking van het officiële begin van de Tweede Wereldoorlog, meldt de Tagesspiegel dat er nog steeds geen overeenstemming is over de datum waarop de oorlog precies begon. “Voor de Duitsers is het antwoord duidelijk: 1 september 1939, toen Polen werd binnengevallen”, aldus deze Duitse krant. Maar de Polen en de Russen denken daar anders over: “70 jaar na het eind van de oorlog maken de Polen zich druk over de manier waarop [deze twee landen] het verleden herinterpreteren. Voor hun is de oorlog op 23 augustus begonnen, toen het Duits-Russisch niet-aanvalsverdrag werd getekend”. Over de einddatum bestaat ook onenigheid: “1945, toen Duitsland capituleerde”, zeggen de Duitsers; “1989, toen het communisme uiteen viel”, menen de Polen.
Volgens de Tagesspiegel is deze discussie niet slechts een kwestie van data. De Polen weigeren uit principe te praten over “Duitse slachtoffers” van geallieerde bombardementen, en Rusland wordt ervan beschuldigd een beslissende rol te hebben gespeeld tijdens de oorlog. Daarom wilde de Poolse premier Donald Tusk “het Poolse gezichtspunt” verdedigen tijdens de herdenking van het begin van de oorlog, die wel degelijk op 1 september plaatsvond in Polen: “Hier bestaat geen enkele twijfel over wie de slachtoffers waren, en wie de beulen”, aldus Tusk.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.