“Berlusconi vindt Italië solide”, zo vat La Stampa vandaag de langverwachte toespraak van de regeringsleider voor het Italiaanse parlement samen. Doel van de rede was om de onrust op de financiële markten weg te nemen over het serieuze pakket bezuinigingsmaatregelen van 48 miljard euro dat in juli was goedgekeurd. Maar Il Cavaliere was te vaag en zelfs saai en slaagde er niet in de beleggers te overtuigen, die zich elke dag meer zorgen maken dat de Italiaanse overheidsschuld de spuigaten uit gaat lopen. “Het was een teleurstelling, een scenario dat uitentreuren gerepeteerd was. Degenen die een antwoord op de dagelijkse, verontrustende ontwikkeling van de crisis hadden verwacht, zijn zonder twijfel van een koude kermis thuisgekomen”, aldus het commentaar van La Stampa. Columnist Massimo Gramellini meent zelfs dat de politieke carrière van Berlusconi op sterven na dood is. Een “uitgebluste Cavaliere” die “niet meer verleidt en zich niet meer boos maakt. Hij verveelt. Waar is zijn charisma gebleven?”. “Berlusconi had er beter het zwijgen toegedaan. Holle toespraken zijn erger dan stilte”, vindt ook econoom Tito Boeri in La Repubblica. Corriere della Sera schrijft zonder blikken of blozen dat “deze regering zonder ideeën” de “slechtst mogelijke boodschap heeft afgegeven” aan zoveel in diskrediet gebrachte “speculanten”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.