Het Europees Parlement wordt vaak gezien als een op zichzelf gerichte bureaucratie. “Maar vaak is dit een misverstand”, schrijft Konrad Niklewicz in de Gazeta Wyborcza, "want Europarlementariërs staan vaak aan de wieg van hervormingen waar alle Europeanen wat aan hebben”. Een voorbeeld is de verordening inzake de maxiumum tarieven voor mobiele telefonie die in mei 2007 is aangenomen. Of vorig jaar april toen werd hetzelfde werd besloten voor SMS’en en andere draadloze data transmissie. Dankzij deze besluiten betalen we niet meer astronomische bedragen voor onze telefoonrekening als we in een ander EU-land op vakantie gaan. De Parlementariërs gaan nu ook de vliegmaatschappijen aanpakken. Afgelopen najaar is een verordening aangenomen die de maatschappijen verplicht om hun reizigers direct in te lichten over de totale prijs. Voorheen was dit heel gangbaar, voornamelijk voor low-costmaatschappijen, om bij de totaalprijs allerlei belastingen op te tellen zoals luchthavenbelasting, administratiekosten, of voor online betalen. Bovendien is in september 2007 besloten dat treinmaatschappijen een financiële tegemoetkoming moeten betalen aan hun klanten als een trein vertraging oploopt (voor vertragingen die langer zijn dan 60 minuten, kan dit bedrag oplopen tot 25% van de aankoopprijs). Zoals Niklewicz schrijft, zou een “kwaadwillend persoon kunnen zeggen dat de Europarlementariërs deze verordeningen hebben doorgevoerd om er zelf beter van te worden aangezien ze zelf veel reizen en telefoneren. Maar zelfs als dat zo zou zijn, dan is het nog steeds een feit dat een paar honderd miljoen andere Europeanen hier ook hun voordeel mee hebben”.