"Op 24 augustus 1989 verkoos het Poolse parlement Tadeusz Mazowiecki tot premier [een adviseur van de arbeidersbeweging Solidarność]. De Sovjettroepen waren nog in Polen gelegerd en de Berlijnse Muur was nog intact. We liepen op eieren”, schrijft de Poolse krant Gazeta Wyborcza ter gelegenheid van de twintigste herdenking van de eerste niet-communistische regering in Polen sinds de Tweede wereldoorlog. Zijn kandidaatstelling werd gesteund door Adam Michnik, hoofdredacteur van die krant, in een bekendgeworden opinieartikel getiteld “Aan u de president, aan ons de premier”, waarmee hij wilde zeggen: laat de communisten een president naar voren schuiven, en ons (Solidarność) een premier, een oplossing voor de impasse waarin de coalitievorming zich verkeerde op dat moment.
Dit idee kwam Michnik eerst op zware kritiek te staan binnen zijn oppositiebeweging Solidarność, en ook van Mazowiecki zelf. “Na de verkiezingen van 4 juni wilden de communisten, die nog van hun nederlaag moesten bijkomen, niet meteen de macht afstaan. En Solidarność die nog van zijn overwinningsroes aan het bijkomen was, wilde de macht niet echt grijpen”, zo herinnert Roman Malinowski zich deze periode. Malinowski, in die tijd leider van de Partij van het Verenigd Volk (ZSL) zegt in een interview met de Gazeta Wyborcza dat de bemiddeling van Lech Walesa tussen de ZSL en de Democratische Partij de coalitievorming uiteindelijk uit de impasse hielp.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.