“Europees Marshallplan bevordert faillissement staten”, luidt de klacht op de voorpagina van Dziennik Gazeta Prawna (DGP). Het Poolse dagblad bericht over een plan van de Europese Commissie om de financiering door de Europese Unie van (regionale) landbouw- en infrastructuurprojecten uit te breiden van 85 naar 95 procent. Het plan zou gelden voor lidstaten die ernstig zijn getroffen door de schuldencrisis: Griekenland, Portugal, Ierland, Roemenië, Hongarije en Letland. Omdat ze niet in staat zijn te voldoen aan de eisen voor eigen bijdragen van de nationale overheden voor door de EU gesponsorde projecten, kunnen deze landen momenteel het grootste deel van de structuurfondsen die hun door de EU zijn toegekend niet gebruiken.
Roemenië heeft tot nu toe bijvoorbeeld slechts 2,9 procent van het toegewezen bedrag kunnen benutten, terwijl Griekenland alleen heeft kunnen profiteren van 7,9 procent van de structurele hulp die het land op grond van de Europese begroting van 2007-2013 was toebedacht. “Eerst overlaadt de Europese Unie bankroete Europese staten met financiële hulp, en nu biedt zij hen speciale voorwaarden voor structurele hulp... In plaats van te worden beloond omdat het land zichzelf niet op onredelijke wijze in de schulden heeft gestoken, wordt Polen nu gestraft”, aldus het boze hoofdartikel in DGP. Hierin wordt het besluit van de Europese Commissie omschreven als een maatregel die “oneerlijk” is, en bedoeld is om “de Unie te verdelen in plaats van haar te verenigen.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.