Het conservatieve weekblad Uważam, rze vraagt zich onder de kop “Over de rand?” af of de euro nog kan overleven. Het antwoord is 'ja,' schrijft commentator Marek Magierowski, maar de landen van de eurozone zullen een aanzienlijk deel van hun soevereiniteit moeten opgeven. “De huidige crisis zal het proces versnellen van het vestigen van een euro-regering” die de verantwoordelijkheid voor het macro-economisch beleid van de lidstaten zal overnemen. “Vroeg of laat zullen de eisen van bondskanselier Merkel over de harmonisering van de ondernemingsbelasting en de hervorming van de pensioenstelsels in de eurozone moeten worden ingewilligd”, schrijft het weekblad uit Warschau, dat staande houdt dat de eurozone zonder deze veranderingen gedoemd zal zijn. Maar de “geschiedenis leert ons dat Angela Merkel altijd krijgt wat ze wil” – wat de reden is dat Griekenland is gedwongen drastische bezuinigingen te accepteren en staatsbedrijven te privatiseren. Heel spoedig zullen de Spanjaarden, Portugezen, Italianen, Belgen en – in de loop der tijd – de Fransen zich in een zelfde situatie bevinden. ”In theorie zal de begroting van de hierboven genoemde landen door Brussel worden gecontroleerd, maar in de praktijk zullen de meeste beslissingen in Berlijn worden genomen”, concludeert Uważam, rze.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.