“Staatsschuld: race tegen de klok in de VS”, kondigt het Franse economische dagblad Les Echos aan. Het dagblad meldt dat het de Amerikaanse Republikeinen en Democraten nog steeds niet is gelukt om een gezamenlijk plan op tafel te leggen ter voorkoming van een Amerikaaanse wanbetaling. “Bezien vanuit Europa is de houding van de beleggers het meest opvallend. (…) Terwijl de kleinste twijfel van het Oude Continent de rente doet oplaaien en de markten doet instorten heeft een mogelijke wanbetaling van Oncle Sam ze tot nu toe koud gelaten.”
“De VS heeft met een optimistische beoordeling te maken terwijl Europa het met een pessimistische beoordeling moet doen”, schrijft de krant. “Ook al is de groei per hoofd en het scheppen van banen hoger aan deze kant van de Atlantische Oceaan, niemand zal het opvallen”, staat in een ander artikel in de krant. Een politieke oplossing is noodzakelijk om dit fenomeen te doorbreken want “zonder een coherent en begrijpelijk bestuur wekt de eurozone bezorgdheid”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.