Drie politieke partijen eisen het ontslag van de Zwitserse islamoloog Tariq Ramadan, adviseur integratie voor de stad Rotterdam en gastprofessor Identiteit en Burgerschap bij de Erasmusuniversiteit in diezelfde stad. Volgens de partijen is zijn functie onverenigbaar met zijn uitzending Islam and Life op PressTV die gefinancierd wordt door het Iraanse regime. “Op de dag dat massa’s studenten protesteerden tegen Ahmadinejads ‘verkiezingszege’, sprak Tariq Ramadan op PressTV over discriminatie op Europese universiteiten […] Geen woord werd gewijd aan de filosofiestudente Neda Agha Soltan, die kort daarvoor was doodgeschoten”, schrijft De Volkskrant. Het dagblad herinnert eraan dat het “niet de eerste keer is dat de adviseur in opspraak raakt. Eerder dit jaar stond zijn positie ter discussie wegens veronderstelde homo- en vrouwonvriendelijke uitingen […] wat voor de VVD reden was om uit het college te stappen”. In een schriftelijke reactie aan De Volkskrant laat Ramadan weten dat hij “bij PressTV vrij was om elk onderwerp te behandelen”, dat hij “nooit te maken heeft gehad of gesproken heeft met iemand van de [Iraanse] regering” en dat hij “herhaalt dat onderdrukken en doden van burgers […] veroordeeld moet worden”.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel.
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is?
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.