Het Franse dagblad Libération opent vandaag met twee headlines die alles te maken hebben met de Franse betrokkenheid bij de Arabische revoluties: "Libië, Frankrijk in de val” en “Syrië, Frankrijk doelwit”. Libé informeert dat het Franse parlement vandaag debatteert over de voortzetting van de militaire operaties in Libië. Het dagblad brengt in herinnering dat Frankrijk behoort bij “de avant-garde van de westerse coalitie en is verwikkeld geraakt in een conflict dat veel langer duurt dan waarop was ingezet”. En hoewel de socialistische oppositie deze operatie naar alle waarschijnlijkheid zal blijven steunen, is het debat dat vandaag plaatsvindt meer dan welkom, schrijft de krant. “Het is meer dan duidelijk dat deze oorlog van Sarkozy en zijn geallieerden als doel heeft Khadaffi af te zetten, desnoods met geweld”. Op dit moment “geeft Parijs duidelijke signalen af over de mogelijkheid om met Khadaffi te onderhandelen die misschien gewoon in Libië kan blijven". Volgens de krant bewijst dit dat de beslissing voor “militair ingrijpen geen snelle en operatieve oplossing was die de zittende strategen hadden beloofd om Tripoli te democratiseren.”
In Syrië moet Parijs het hoofd bieden aan de onrusten die zijn ontstaan na het bezoek vorige week van de Franse en Amerikaanse ambassadeurs aan de rebellenleiders in de belegerde stad Hama. Als tegenreactie vielen aanghangers van het regime van Bachar el Assad op 11 juli de Franse en Amerikaanse ambassades in Damas aan. Dit is “wederom een teken dat het Syrische regime terrein verliest. Het geeft zelfs de indruk ten einde raad te zijn.”
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.