“Jean-Claude Trichet breekt lans voor Europese minister van Financiën om euro te pantseren”, kopt El Mundo. Het Spaanse dagblad voegt hieraan toe dat Trichet ook “een confederatie bepleit die een gemeenschappelijk fiscaal beleid voor de lange termijn zou moeten voeren”. Op 10 juli riep de president van de Europese Centrale Bank ter gelegenheid van een economische conferentie in Aix-en-Provence op tot een gemeenschappelijk fiscaal beleid met een “minister en een federaal Ministerie”. El Mundo meent dat de problemen om het tweede reddingsplan van Griekenland rond te krijgen, zwart op wit laten zien dat het onvermijdelijk is om het economische bestuur van de EU te verstevigen. “De crisis van Europa wordt bezworen met nog meer Europa”, schrijft het dagblad, voor wie het voorstel van Trichet “wel weerklank zou moeten krijgen” want hiermee zou de overheidsschuld van de lidstaten geharmoniseerd kunnen worden en zou “eindelijk korte metten gemaakt kunnen worden” met de aanvallen van speculanten op de zwakste economieën van de eurozone.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.