“Otto Habsburg was de laatste die werkelijk wist welke democratische gedaanteverandering het Oostenrijkse keizerrijk binnen Europa heeft ondergaan”. Met deze woorden betreurt Die Presse de dood op 98-jarige leeftijd van de oudste zoon van de laatste Oostenrijkse keizer en koning van Hongarije. Volgens het Weense dagblad zal de begrafenis van het voormalige Europees Parlementslid “de Oostenrijkers weemoedig laten terugkijken” omdat “Otto de laatste intellectuele en biografische schakel met het Oostenrijks-Hongaarse Rijk was”. “De biografie van deze man vertegenwoordigt de geschiedenis van Oostenrijk”. Zo maakte hij de wending van Oostenrijk naar Duitsland mee en vooral de ‘terugkeer naar de oorsprong’ onder Hitler. “Een natie die zo weinig zelfvertrouwen had dat ze dacht alleen maar een slachtoffer [van Hitler, red.] te zijn geweest, was bang voor een man die decennialang vasthield aan zijn overtuigingen.” Voor Die Presse was het “anti-Habsburg kannibalisme” deel van de “historische neurose” van de Oostenrijkers die slechts “in de behandelkamer van de Europese Unie” gekalmeerd kon worden.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.