Na grote inspanning kon de Europese Commissie op 29 juni haar begrotingsplannen voor de jaren 2014-2020 presenteren, schrijft Le Figaro. Over het algemeen "blijven landbouwsubsidies in absolute waarde ongewijzigd, precies zoals Nicolas Sarkozy had gevraagd [voor de komende zeven jaar is er 371,7 miljard euro voor de agrarische sector begroot. Dat is 36,2% van het voorgestelde algemene budget dat 1025 miljard euro bedraagt, ofwel 1,05% van het bbp van de Unie, red.]. In Centraal Europa, dat minder ontwikkeld is, blijft de regionale steun gehandhaafd. De prioriteiten van dit moment zoals energievoorzieningen en Internettoegang, blijven staan. Daarentegen werd het plan voor een vermogensheffing, die door Brussel werd voorgesteld om de schatkist wat lucht te geven, al met een Brits veto afgeschoten", meldt de krant.
Deze heffing op financiële transacties, ook wel de Tobintaks genaamd, "waarvan de hoogte nog bepaald moet worden maar die alle activiteiten van financiële instellingen binnen de EU zal raken en 50 tot 70 miljard moet opbrengen" zou de Europese begroting van een eigen inkomstenbron moeten voorzien. Voor Libération gaat het hier om "een revolutie, die des te verrassender is als je weet dat het gevecht altijd geleverd wordt door de antimondialisten, en dat de Europese uitvoerende macht sinds 1958 niet meer zo rechts is geweest (en daarmee een afspiegeling is van het Europese politieke landschap, nu er van de 27 lidstaten 22 een rechtse regering hebben)." Het is echter lang niet zeker of de lidstaten zich zullen haasten een heffing in te voeren die door een door Euobserver geciteerde woordvoerder van de Britse regering als "onrealistisch" wordt gekwalificeerd.
Een ander heikel punt uit de onenigheid tussen de Commissie en de lidstaten vormen de besparingen die de lidstaten van de Eurocraten eisen, "die ongeveer vijftigduizend bevoorrechte personen, die tot nu toe opmerkelijk ongevoelig bleken voor bezuinigingen, zullen raken op een wijze die in de afgelopen vijftig jaar nog niet eerder voorkwam", aldus Le Figaro. "We kunnen zacht uitgedrukt stellen dat de vlam in de pan is geslagen in de relatie tussen de vakbonden, de werkgever – in dit geval de Commissie – en vooral de betalers, oftewel de lidstaten. 'Brussel zal zo snel mogelijk een serieus gelijkwaardigheids- en geloofwaardigheidsprobleem moeten oplossen: er kan niet geëist worden dat iedereen zijn broekriem aanhaalt terwijl men er tegelijkertijd een dergelijke levensstijl op nahoudt', benadrukt de minister van Financiën van een lidstaat. Elf landen, waaronder Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en het grootste deel van Noord-Europa, zijn daarom onverbiddelijk en hebben José Manuel Barroso een ultimatum gesteld. 'Een zeer substantiële vermindering van de uitgaven, inclusief salarissen, pensioenen en sociale voordelen zijn dringend nodig', schrijven zij letterlijk in een brief waarvan Le Figaro een kopie in handen heeft. De aanval op de 'verworven rechten' is frontaal, en komen op het moment waarop Griekenland grote offers moet brengen."
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.