"Banken boycotten hulp aan Griekenland", kopt de Financial Times Deutschland, die uitlegt dat de Duitse bankensector "staatsgaranties" en "bepaalde verzekeringen" eist in ruil voor zijn bijdrage aan de oplossing van de crisis. Op dit moment wordt het reddingsplan van de 120 miljard euro die tot 2014 aan Athene worden uitgeleend, met een bedrag van 60 miljard euro gevoed door de lidstaten uit de eurozone, de privatiseringsopbrengsten uit Griekenland zelf (30 miljard) en door private geldschieters, banken, investeringsfondsen en verzekeraars (30 miljard). De Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble wil "vertrouwelijke gesprekken met de banken voeren om te zien wat we kunnen verwachten" tot 3 juli, de dag waarop de lidstaten zullen beslissen of ze 12 miljard euro aan Athene gaan overmaken. Maar op een forum constateert de econoom Nouriel Roubini dat het de publieke sector aan middelen begint te ontbreken "om geldschieters tot medewerking te dwingen ".
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.