“Kussen en omhelzingen met Vladimir Poetin, zoals gewoonlijk. Complimenten en dankbetuigingen van Recep Tayyip Erdogan… in Turkije voelt Silvio Berlusconi zich wel thuis”. Zo omschrijft de Italiaanse krant Corriere della Sera de rol samen die de Italiaanse premier speelt tijdens de overeenkomst tussen Turkije en Rusland over de gaspijpleiding South Stream die de Zwarte Zee met de Middellandse Zee moet verbinden.
Paolo Scaroni, zaakvoerder van Eni, het Italiaanse nationale energie-agentschap, steekt het niet onder stoelen of banken: “De persoonlijke verhoudingen van de voorzitter van de raad in dit deel van de wereld zijn voor ons van levensbelang”. De aanleg van de gaspijpleiding, waar Italië aan deel zal nemen, zal het project Nabucco beconcurreren, die juist bedoeld is om Europa van gas te voorzien zonder afhankelijk te zijn van Rusland. Dankzij South Stream zal Italië qua energievoorziening meer aan Rusland dan aan de Europese Unie verbonden zijn. Maar dat vormt voor Silvio Berlusconi geen enkel probleem: “Ik heb nooit kritiek gekregen, noch op de G8, noch op andere internationale bijeenkomsten”, zei Berlusconi niet zonder trots. “Ik ken de leiders van alle Middellandse Zeelanden persoonlijk, van Tunesië tot Lybië, van Algerije en Egypte tot Turkije. Die relaties tellen”, aldus de Italiaanse premier.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.